فوری و محرمانه: "تصمیم کبری" ساپینتو فاش شد! زلزله در استقلال و سرنوشت ستاره مدعی در خطر؟
ضعف دفاعی و تصمیمات تاکتیکی ساپینتو عامل حذف پرهزینه استقلال از لیگ قهرمانان آسیا
حذف تیم فوتبال استقلال از رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا ۲، نه تنها یک ناکامی مقطعی محسوب میشود، بلکه مهر تأییدی بر عدم موفقیت پروژهای است که با سرمایهگذاری قابل توجه و ادعاهای بزرگ آغاز شد، اما در میدان مسابقه نتوانست خروجی قابل قبولی ارائه دهد.
سرمایهگذاری پرهزینه و انتظارات بالا
استقلال در این فصل، بیاغراق یکی از پرمهرهترین تیمهای سالیان اخیر بود. جذب بازیکنان خارجی پرهزینهای چون یاسر آسانی و منیر الحدادی در کنار بازیکنان ایرانی مانند سحرخیزان و آقاسی، نشاندهنده عزم باشگاه برای یک سرمایهگذاری واقعی جهت کسب موفقیت بود. رزومه، تجربه بینالمللی و هزینههای انتقال و دستمزد این بازیکنان، سطح توقعات را به شدت افزایش داده بود. با این حال، خروجی این سرمایهگذاری تا به امروز محل سوال است.
آشفتگی دفاعی و تکرار اشتباهات در آسیا
در دیدار برگشت مقابل الحسین، استقلال نه تنها از آمادگی ذهنی لازم برای یک نبرد حذفی برخوردار نبود، بلکه از نظر سازمان دفاعی نیز آشفته به نظر میرسید. این وضعیت در حالی رخ داد که تیم با شرایطی ایدهآل وارد مسابقه شده بود: بازی لیگ لغو شد، اردو در امارات ادامه داشت و زمان کافی برای آنالیز و رفع اشکالات دیدار رفت وجود داشت. اما نتیجهای که حاصل شد، تکرار همان اشتباهات گذشته بود.
نظم دفاعی؛ چالش مزمن ساپینتو
ساپینتو در طول فصل هیچ راهکار موثری برای ضعف مزمن استقلال در ارائه نظم دفاعی نداشت. دو گل اول در همین بازی، نتیجه بینظمی و اشتباهات عجیب مدافعان در ارسالهای ایستگاهی بود. این مشکل تازگی ندارد و از همان شکست سنگین ۷ گله برابر الوصل زنگ خطر به صدا درآمده بود؛ هشداری که با حذف چند مهره دفاعی نیز عایدی برای استقلال نداشت و ظاهراً بیاثر ماند.
تصمیمات تاکتیکی و ترکیبهای سوالبرانگیز
یکی دیگر از نکات عجیب این بازی، انتخاب ترکیب اولیه بود. جنپو که بخش عمده فصل را یا مصدوم بوده یا روی سکو نشسته، ناگهان در حساسترین بازی فصل در ترکیب اصلی قرار گرفت؛ بازیکنی که از نظر ریتم مسابقه فاصله داشت و در زمین نیز نمایش قابل دفاعی ارائه نداد. در سمت چپ نیز ابهامات تاکتیکی ادامه داشت؛ جایی که ابوالفضل جلالی با وجود عدم تأثیرگذاری گذشته، به مهره ثابت تبدیل شد، در حالی که گودرزی در نیمفصل یکی از مهرههای اصلی و مؤثر تیم بود. این جابهجایی نه تنها کیفیت سمت چپ را ارتقا نداد، بلکه تعادل آن منطقه را نیز بر هم زد.
صدرنشینی در لیگ؛ ملاک ارزیابی یا فریبنده؟
حضور استقلال در بالای جدول لیگ برتر، یکی از معدود دفاعیات از عملکرد ساپینتو به شمار میرود. اما آیا این مدعی بودن، حاصل برتری فنی قاطع است؟ واقعیت آن است که کیفیت عمومی لیگ در این فصل افت محسوسی داشته و سایر مدعیان نیز ثبات لازم را نداشتهاند. احتمال قهرمانی با یکی از کمامتیازترین رکوردهای سالهای اخیر، دور از ذهن نیست و در چنین فضایی، صدرنشینی الزاماً نشانهای از اقتدار فنی تیم نیست؛ گاهی محصول افت رقباست.
آزمونهای جدی و نمره مردودی ساپینتو
آزمونهای جدی این تیم عمدتاً در رقابتهای آسیایی رقم خورد؛ جایی که اشتباهات فردی و ضعفهای ساختاری با بیرحمی مجازات شد. ساپینتو در این آزمون نمره قبولی نگرفت و رکوردهای منفی و کمسابقهای از جمله باخت هفت گله و اولین شکست مقابل یک تیم اردنی در تاریخ باشگاه را ثبت کرد. وقتی تیمی با این همه مهره و سرمایهگذاری، با وجود زمان کافی برای آمادهسازی، نتواند ساختار دفاعی خود را ترمیم کند، ضعفهای تکرارشونده را اصلاح کند و در بازیهای بزرگ تصمیمهای قابل دفاع نگیرد، مربی ناگزیر در مظان پرسش قرار میگیرد.
به نظر میرسد امروز ساپینتو بیش از هر مقطع دیگری به در خروج نزدیک شده است؛ نه صرفاً به خاطر یک حذف، بلکه به دلیل این احساس فزاینده که تیم او، با وجود بهترین امکانات سالیان اخیر، فاقد هویتی منسجم و قابل اتکا است. باید دید در روزها یا حتی ساعات آینده چه اتفاقی برای نیمکت باشگاه استقلال رخ خواهد داد و آیا این تیم سومین مدعی لیگ خواهد بود که دست به تعویض کادرفنی خود میزند.