فوری: زلزله در استقلال! ساپینتو، تصمیم کبری را گرفت: چه کسی رفتنی است؟
سرمایهگذاری پرهزینه، ضعف دفاعی و ناکامی فنی ساپینتو عامل حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا شد.
حذف تیم فوتبال استقلال از رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا ۲، بیش از آنکه یک ناکامی مقطعی باشد، به مثابه یک رأی فنی علیه پروژهای گرانقیمت تلقی میشود که با ادعاهای بزرگ آغاز شد اما در میدان عمل، نتایج قابل دفاعی به همراه نداشت.
ناکامی در آسیا؛ پرسشی از سرمایهگذاری پرهزینه
استقلال در فصل جاری، بیاغراق یکی از پرمهرهترین تیمهای سالهای اخیر خود بود. جذب بازیکنان خارجی با هزینه بالا از جمله یاسر آسانی و منیر الحدادی در کنار به خدمت گرفتن بازیکنان داخلی مانند سحرخیزان و آقاسی، نشان از عزم باشگاه برای سرمایهگذاری جدی به منظور دستیابی به موفقیت داشت. این بازیکنان دارای رزومه، تجربه بینالمللی و هزینههای انتقال و دستمزد قابل توجهی بودند که سطح توقعات را به شدت بالا برده بود. اما اکنون این پرسش مطرح است که خروجی واقعی این سرمایهگذاری چه بوده است؟
ضعفهای تکراری و ناتوانی در مدیریت بازیهای حذفی
در دیدار برگشت مقابل الحسین اردن، استقلال نه تنها از نظر ذهنی آمادگی لازم برای یک نبرد حذفی را نداشت، بلکه از نظر سازمان دفاعی نیز آشفته و بینظم ظاهر شد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که تیم با وضعیت ایدهآلی به این مسابقه رسید؛ لغو بازی لیگ، ادامه اردو در امارات و زمان کافی برای آنالیز و اصلاح اشتباهات دیدار رفت، فرصتی بینظیر برای آمادهسازی فراهم کرده بود که کمتر مربیای آن را تجربه میکند. اما نتیجه، تکرار همان اشتباهات قبلی بود.
در طول فصل، ساپینتو، سرمربی تیم، راهکاری برای ضعف مزمن استقلال در ارائه نظم دفاعی ارائه نکرده بود. دو گل اول در همین بازی حساس، حاصل بینظمی و اشتباهات عجیب مدافعان در ارسالهای ایستگاهی به ثمر رسید. این مشکل تازگی ندارد و از شکست سنگین ۷ گله مقابل الوصل زنگ خطر به صدا درآمده بود. آن شب میتوانست نقطه عطفی برای اصلاح باشد، اما تنها به حذف چند مهره دفاعی مانند آقاسی و سهرابیان بسنده شد و ظاهراً این هشدار بیاثر ماند.
ترکیب و تصمیمات تاکتیکی زیر ذرهبین
یکی دیگر از نکات عجیب در این مسابقه، انتخاب ترکیب اولیه تیم بود. جنپو، بازیکنی که بخش عمده فصل را یا مصدوم بوده یا روی نیمکت نشسته بود، به ناگاه در حساسترین بازی فصل به ترکیب اصلی راه یافت؛ بازیکنی که از نظر ریتم مسابقه فاصله داشت و در زمین نیز نمایش قابل قبولی ارائه نداد. در چنین بازیهای حساسی، ثبات و آمادگی بدنی بازیکنان اهمیت حیاتی دارد، نه آزمون و خطا.
در سمت چپ خط دفاعی و میانی نیز ابهام تاکتیکی همچنان ادامه داشت. ابوالفضل جلالی پس از ماندگاریاش در استقلال عملاً به مهره ثابت تبدیل شده، در حالی که گودرزی در نیمفصل یکی از مهرههای اصلی و مؤثر تیم بود و عملکرد قابل قبولی از خود نشان داده بود. اما اکنون جلالی در ترکیب اصلی قرار میگیرد، در شرایطی که در فاز دفاعی و حتی هجومی، تاثیرگذاری گذشته را ندارد. این جابهجایی نه تنها کیفیت سمت چپ را ارتقا نداده، بلکه به نظر میرسد تعادل آن منطقه را نیز بر هم زده است.
صدرنشینی در لیگ؛ سرابی از اقتدار فنی؟
البته حضور استقلال در بالای جدول لیگ برتر همواره یکی از دفاعیات عملکرد ساپینتو به شمار میرود. اما آیا این مدعی بودن، حاصل برتری فنی قاطع است؟ واقعیت این است که کیفیت عمومی لیگ در این فصل افت محسوسی داشته و سایر مدعیان نیز ثبات لازم را از خود نشان ندادهاند. این احتمال که قهرمان امسال با یکی از کمامتیازترین رکوردهای سالهای اخیر جام را بالای سر ببرد، دور از ذهن نیست. در چنین فضایی، صدرنشینی لزوماً نشانه اقتدار نیست و گاهی محصول افت رقبا محسوب میشود.
در جام حذفی نیز استقلال هنوز با حریفی در تراز واقعی مدعیان روبرو نشده است، ضمن آنکه خاطره بازی عجیب این تیم با پادیاب، هنوز از یاد هواداران نرفته است. در حقیقت، آزمونهای جدی این تیم عمدتاً در رقابتهای آسیایی رقم خورد؛ جایی که اشتباهات فردی و ضعف ساختاری با بیرحمی مجازات میشوند. در این آزمون، ساپینتو نمره قبولی نگرفت و رکوردهای منفی و کمسابقهای از جمله شکست هفت گله و اولین باخت به یک تیم اردنی را در تاریخ باشگاه به ثبت رساند.
آینده ساپینتو در ابهام
هنگامی که یک تیم این همه مهره باکیفیت در اختیار دارد، برای جذب بازیکنان خارجی هزینههای گزافی صورت گرفته و زمان کافی برای آمادهسازی وجود داشته، دیگر نمیتوان همه چیز را به بدشانسی یا اشتباهات فردی حواله داد. مربیای که نتواند ساختار دفاعی تیمش را در طول یک فصل ترمیم کند، ضعفهای تکرارشونده را اصلاح نکند و در بازیهای بزرگ تصمیمهای قابل دفاع نگیرد، ناگزیر در مظان پرسش قرار میگیرد.
به نظر میرسد امروز ساپینتو بیش از هر مقطع دیگری به درِ خروج نزدیک شده است؛ نه صرفاً بهخاطر یک حذف، بلکه بهخاطر این احساس فزاینده که با وجود بهترین امکانات سالهای اخیر، تیمش هنوز هویت منسجم و قابل اتکایی ندارد. باید دید در روزها یا حتی ساعات آینده چه اتفاقی برای نیمکت باشگاه استقلال رقم خواهد خورد؟ آیا استقلال سومین تیم از مدعیان لیگ خواهد بود که دست به تعویض کادر فنی خود میزند؟