فوری/جنجالی: زلزله در استقلال با تصمیم کبری ساپینتو! جابجاییهای پشت پرده لو رفت؟
حذف پرهزینه و توأم با ضعف دفاعی استقلال با ساپینتو از لیگ قهرمانان آسیا، آینده نیمکت این تیم را در هالهای از ابهام فرو برد.
حذف تیم فوتبال استقلال از رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا ۲، بیش از یک ناکامی مقطعی، به مثابه یک رای فنی علیه پروژهای گرانقیمت با ادعاهای بزرگ تلقی میشود که خروجی قابل دفاعی در میدان مسابقه ارائه نکرد.
سرمایهگذاری پرهزینه و انتظارات بالا
استقلال در فصل جاری، بیشک یکی از پرمهرهترین تیمهای سالیان اخیر خود بود. جذب بازیکنان خارجی باارزش و پرهزینهای نظیر یاسر آسانی و منیر الحدادی، در کنار به خدمت گرفتن مهرههای داخلی مانند سحرخیزان و آقاسی، نشاندهنده عزم باشگاه برای یک سرمایهگذاری جدی و هدفمند جهت کسب موفقیت بود. این بازیکنان، از رزومه، تجربه بینالمللی و هزینههای انتقال و دستمزد قابل توجهی برخوردار بودند که سطح توقعات را به شدت بالا برد. اما پرسش اصلی اینجاست: دستاورد و خروجی عملی این حجم از سرمایهگذاری چه بود؟
آشفتگی دفاعی و تکرار اشتباهات
در دیدار برگشت مقابل الحسین اردن، استقلال نه تنها از آمادگی ذهنی لازم برای یک نبرد حذفی برخوردار نبود، بلکه از حیث سازماندهی دفاعی نیز عملکردی آشفته و ناهماهنگ به نمایش گذاشت. این وضعیت در حالی رقم خورد که تیم با شرایطی ایدهآل به مصاف حریف رفت؛ لغو بازی لیگ، ادامه اردو در امارات و زمان کافی برای آنالیز و رفع اشتباهات دیدار رفت، فرصتی بینظیر برای آمادهسازی بود. با این حال، نتیجه تکرار همان اشتباهات قبلی بود.
ساپینتو، سرمربی تیم، در طول فصل هیچ راهکار موثری برای ضعف مزمن استقلال در ارائه نظم دفاعی نداشت. دو گل اول در همان بازی حساس، نتیجه مستقیم بینظمی و اشتباهات عجیب مدافعان در ارسالهای ایستگاهی بود. این مشکل تازگی نداشت و از شکست سنگین هفت گله مقابل الوصل زنگ خطر به صدا درآمده بود. آن شکست میتوانست نقطه عطفی برای اصلاح باشد، اما با حذف چند مهره دفاعی نظیر آقاسی و سهرابیان، تغییری اساسی در ساختار تیم ایجاد نشد و این هشدار عملاً بیاثر ماند.
تصمیمات بحثبرانگیز کادرفنی
یکی دیگر از نکات سوالبرانگیز این بازی، انتخاب ترکیب اولیه بود. بازیکنانی نظیر جنپو که بخش عمده فصل را به دلیل مصدومیت یا عدم آمادگی روی نیمکت یا سکوها سپری کرده بود، ناگهان در حساسترین بازی فصل به عنوان بازیکن فیکس به میدان رفت. این بازیکن، به وضوح از ریتم مسابقه به دور بود و در زمین نیز نمایش قابل دفاعی ارائه نداد. در چنین مسابقاتی، ثبات و آمادگی بدنی اهمیت حیاتی دارد، نه رویکرد آزمون و خطا.
در سمت چپ خط دفاعی و کناری نیز، ابهام تاکتیکی ادامه داشت. ابوالفضل جلالی پس از ماندگاری در استقلال عملاً به مهرهای ثابت تبدیل شده، این در حالی است که گودرزی در نیمفصل یکی از مهرههای اصلی و مؤثر تیم با عملکردی قابل قبول بود. این جابهجایی نه تنها کیفیت سمت چپ را ارتقا نبخشیده، بلکه به نظر میرسد تعادل آن منطقه را نیز بر هم زده است.
صدرنشینی در لیگ برتر، نشانهای از اقتدار؟
حضور استقلال در صدر جدول لیگ برتر همواره به عنوان یکی از نقاط قوت عملکرد ساپینتو مطرح شده است. اما آیا این مدعی بودن، حاصل برتری فنی قاطع تیم است؟ واقعیت این است که کیفیت عمومی لیگ در فصل جاری افت محسوسی داشته و سایر مدعیان نیز از ثبات لازم برخوردار نبودهاند. احتمال اینکه قهرمان این فصل با یکی از کمامتیازترین رکوردها در سالیان اخیر جام را بالای سر ببرد، دور از ذهن نیست. در چنین فضایی، صدرنشینی لزوماً نشانه اقتدار مطلق نیست؛ بلکه گاهی محصول افت و ضعف رقباست.
در جام حذفی نیز، استقلال هنوز با حریفان جدی و در تراز مدعیان واقعی مواجه نشده است و خاطره بازی عجیب این تیم با پادیاب از ذهن هواداران پاک نشده است. در واقع، آزمونهای جدی استقلال عمدتاً در رقابتهای آسیایی رقم خورد؛ میدانی که اشتباهات فردی و ضعفهای ساختاری با بیرحمی تمام مجازات میشوند. در این آزمون بزرگ، ساپینتو نتوانست نمره قبولی کسب کند و رکوردهای منفی و کمسابقهای از جمله باخت هفت گله و اولین باخت به یک تیم اردنی را در تاریخ باشگاه به ثبت رساند.
آینده مبهم نیمکت استقلال
زمانی که یک تیم از این همه مهره باکیفیت برخوردار است، زمانی که برای جذب بازیکنان خارجی هزینههای گزافی صورت گرفته و زمان کافی برای آمادهسازی وجود داشته، دیگر نمیتوان تمام ناکامیها را به بدشانسی یا اشتباهات فردی نسبت داد. مربیای که نتواند ساختار دفاعی تیمش را در طول یک فصل ترمیم کند، ضعفهای تکرارشونده را اصلاح ننماید و در بازیهای بزرگ تصمیمات قابل دفاعی نگیرد، ناگزیر در مظان پرسش و انتقاد قرار خواهد گرفت.
به نظر میرسد امروز ساپینتو بیش از هر مقطع دیگری به در خروج نزدیک شده است؛ نه صرفاً به دلیل یک حذف، بلکه به خاطر این احساس فزاینده که با وجود بهترین امکانات سالهای اخیر، تیمش هنوز از یک هویت منسجم و قابل اتکا برخوردار نیست. باید دید در روزها یا حتی ساعات آینده چه اتفاقی برای نیمکت باشگاه استقلال رقم خواهد خورد؟ آیا استقلال سومین تیم از مدعیان لیگ خواهد شد که دست به تعویض کادر فنی خود میزند؟