فوری: زلزله در استقلال! تصمیم کبری، ساپینتو و تغییرات جنجالی
استقلال از لیگ قهرمانان آسیا حذف شد: ناکامی ساپینتو، ضعف دفاعی و سرمایهگذاری ناموفق
حذف تیم فوتبال استقلال از رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا ۲، فراتر از یک ناکامی مقطعی، به عنوان یک رأی فنی منفی علیه پروژهای پرهزینه و با ادعاهای بزرگ تلقی میشود که در عمل خروجی قابل دفاعی نداشته است.
سرمایهگذاری سنگین و عدم نتیجهگیری
استقلال در فصل جاری با جذب بازیکنان خارجی گرانقیمت نظیر یاسر آسانی و منیر الحدادی، و همچنین بازیکنان داخلی مطرح مانند سحرخیزان و آقاسی، یکی از پرمهرهترین تیمهای سالیان اخیر خود را شکل داد. این سرمایهگذاری، با توجه به رزومه بینالمللی و هزینههای انتقال و دستمزد بازیکنان، سطح توقعات را به شدت افزایش داده بود، اما عملکرد تیم نتوانست انتظارات را برآورده کند.
ضعف سازمان دفاعی و تکرار اشتباهات
در دیدار برگشت مقابل الحسین، استقلال نه تنها از آمادگی ذهنی لازم برای یک نبرد حذفی برخوردار نبود، بلکه با آشفتگی سازمان دفاعی نیز مواجه شد. این در حالی بود که تیم از شرایط آمادهسازی ایدهآلی بهرهمند بود؛ لغو بازی لیگ، ادامه اردو در امارات و زمان کافی برای آنالیز و رفع اشتباهات بازی رفت، فرصت بینظیری را فراهم آورده بود. با این وجود، اشتباهات تکراری به خصوص در فاز دفاعی، مجدداً نمایان شد. ضعف مزمن استقلال در ارائه نظم دفاعی که از شکست سنگین ۷ گله مقابل الوصل زنگ خطر آن به صدا درآمده بود، در طول فصل تحت هدایت ساپینتو برطرف نشد و دو گل اول مقابل الحسین نیز بر اثر بینظمی و خطاهای مدافعان در ارسالهای ایستگاهی به ثمر رسید.
ابهامات در ترکیب اولیه و چینش بازیکنان
انتخاب ترکیب اولیه در حساسترین بازی فصل از نکات بحثبرانگیز بود. جنپو، بازیکنی که بخش عمده فصل را به دلیل مصدومیت یا عدم آمادگی روی نیمکت یا سکوها سپری کرده بود، به طور ناگهانی در این دیدار سرنوشتساز به میدان رفت. این تصمیم، با توجه به فاصله او از ریتم مسابقه و نمایش ضعیفش در زمین، سؤالاتی را ایجاد کرد. همچنین، ابهام تاکتیکی در سمت چپ ادامه یافت؛ در حالی که گودرزی در نیمفصل نمایشهای قابل قبولی داشت، ابوالفضل جلالی به مهره ثابت تبدیل شده که به نظر میرسد تعادل این منطقه را بر هم زده و تأثیرگذاری گذشته را ندارد.
جایگاه در لیگ برتر؛ نتیجه کیفیت یا ضعف رقبا؟
اگرچه حضور استقلال در بالای جدول لیگ برتر یکی از نقاط دفاعی عملکرد ساپینتو محسوب میشود، اما این مدعی بودن لزوماً حاصل برتری فنی قاطع نیست. افت محسوس کیفیت عمومی لیگ در این فصل و عدم ثبات سایر مدعیان، باعث شده که صدرنشینی استقلال را نتوان به تنهایی نشانه اقتدار فنی دانست. احتمال قهرمانی با یکی از کمامتیازترین رکوردها در سالیان اخیر نیز، این دیدگاه را تقویت میکند.
آزمون آسیا؛ محک جدی برای کادرفنی
آزمونهای جدی استقلال عمدتاً در رقابتهای آسیایی رقم خورد؛ جایی که اشتباهات فردی و ضعفهای ساختاری با بیرحمی مجازات شدند. در این عرصه، ساپینتو نمره قبولی نگرفت و رکوردهای منفی و کمسابقهای از جمله باخت ۷ گله و اولین شکست مقابل یک تیم اردنی در تاریخ باشگاه، به ثبت رسید. حتی در جام حذفی نیز، استقلال هنوز با حریفان تراز اول روبرو نشده و خاطره بازی پرحاشیه با تیم ناشناخته پادیاب، در ذهن هواداران باقی مانده است.
با وجود برخورداری از مهرههای متعدد، هزینههای سنگین برای جذب بازیکنان خارجی و زمان کافی برای آمادهسازی، نمیتوان تمامی مشکلات را به بدشانسی یا اشتباهات فردی تقلیل داد. سرمربی که در طول یک فصل نتواند ساختار دفاعی تیمش را ترمیم کند، ضعفهای تکرارشونده را اصلاح نکند و در بازیهای بزرگ تصمیمات قابل دفاعی نگیرد، ناگزیر زیر سوال خواهد رفت. به نظر میرسد ساپینتو در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری به در خروج نزدیک شده است؛ نه صرفاً به دلیل یک حذف، بلکه به خاطر این احساس فزاینده که با وجود بهترین امکانات سالهای اخیر، تیمش هنوز هویت منسجم و قابل اتکایی ندارد. سرنوشت نیمکت استقلال در ساعات یا روزهای آینده نامشخص است و باید دید آیا استقلال سومین مدعی لیگ خواهد بود که دست به تغییر کادرفنی خود میزند یا خیر.