فاجعه در ۱۵ دقیقه: رباط ورزشکار کاملاً نابود شد!
جرارد دلوفئو، بازیکن اودینزه، با پشت سر گذاشتن مصدومیت رباط صلیبی، در حال ریکاوری برای بازگشت به میادین فوتبال است.
جرارد دلوفئو، بازیکن ۳۱ ساله فوتبال، پس از یک دوره طاقتفرسای ریکاوری، ابراز امیدواری کرده که به زودی بار دیگر به میادین سبز بازگردد. این بازیکن اسپانیایی که آخرین بار در ژانویه ۲۰۲۳ و تنها ۱۵ دقیقه پس از ورود به زمین دچار پارگی رباط صلیبی شد، اکنون مراحل پایانی بازتوانی خود را در باشگاه اودینزه پشت سر میگذارد و با ارادهای قوی برای بازگشت به دنیای حرفهای فوتبال تلاش میکند.
مصدومیت شدید و نبردی دشوار
مصدومیت دلخراش دلوفئو در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳، در جریان دیدار اودینزه مقابل سمپدوریا در سری آ ایتالیا رخ داد. او در حالی که در حال بازگشت به ترکیب بود، دچار یک پارگی کامل در رباط صلیبی قدامی شد که به گفته خودش «آخرین بازی من بود.» این اتفاق ناگوار، آغازگر مسیری طولانی و پرچالش برای او شد.
دلوفئو در گفتگو با بیبیسی به تشریح ابعاد این مصدومیت پرداخت: «جراحی انجام شد، رباط صلیبی و سیستم آن اصلاح شد و ریکاوری به صورت تدریجی پیش میرفت. اما مشکل اصلی عفونت بود. من خوششانسترین آدم نبودم.» هفتهها بستری در بیمارستان، انجام چندین عمل جراحی، تزریقات پیدرپی، دردهای شدید، بیحرکتی مطلق و در نهایت، نیاز به یادگیری دوباره راه رفتن، بخشی از رنجهای او در این مدت بوده است.
چالشهای روحی و جسمی بازتوانی
این بازیکن سابق آکادمی بارسلونا، دشواریهای این دوره را فراتر از آسیب جسمی توصیف کرد: «تمام زندگی شخصیام را از دست دادم. این دردناکترین چیزی است که یک انسان میتواند حس کند.» او با وجود احساسات متناقض، تسلیم نشده و میگوید: «حالا فقط منتظر یک معجزه هستم تا دوباره فوتبال بازی کنم. اما میدانم بازگشت با این سطح از ناتوانی بسیار سخت است. دو استخوان من روی هم ساییده میشوند، تماشای آن شوکهکننده است.»
دلوفئو با اشاره به وضعیت زانوی خود، توضیح داد: «زانوی من نیاز به التیام داشت. برای تمرینات سخت، اول باید مصدومیت بهبود یابد. باید ببینم آیا طاقت ضربات را دارم یا خیر. خیلی خوشحالم چون حس میکنم پایم بسیار قوی شده است. هرچه عضله بیشتر رشد کند، درد زانو کمتر میشود، بنابراین اکنون حس میکنم بله، زانویم برای دویدن آماده است. حس میکنم نزدیک هستم. از نظر قدرت عضلانی، در همان سطحی هستم که بازیکنان آمادهی تیم هستند. اما باید ببینیم زانو چطور پاسخ میدهد، آن هم بدون غضروف و بدون مینیسک...»
خانواده، تکیهگاه اصلی و انگیزهای برای بازگشت
در طول این دوران سخت، خانواده به مهمترین تکیهگاه جرارد دلوفئو تبدیل شده است. او در این باره گفت: «چیزهای واقعاً مهمی وجود دارند؛ یکی بدون شک خانواده و خانه است. برای غلبه بر این مرحله، قبل از هر چیز خانه شما باید هر صبح مملو از آرامش و عشق باشد. خوشبختی، تماشای رشد فرزندان، بودن در کنار همسر و حس کردن صلح و عشق در خانه؛ اینها برای اینکه هر روز با روحیهای خوب به تمرین بروید، حیاتی هستند.»
اکنون، آرزوی اصلی این ستاره اسپانیایی آن است که فرزندانش بار دیگر بازی او را در زمین مسابقه تماشا کنند و امیدوار است که این لحظه شیرین هر چه زودتر فرا برسد.