هشدار فوری: ۱۵ دقیقه بازی، رباط پاره! آیا شما هم قربانی بعدی هستید؟
بازگشت جرارد دلوفئو به فوتبال و اودینزه پس از مصدومیت رباط صلیبی.
جرارد دلوفئو، بازیکن ۳۱ ساله اسپانیایی، پس از وقفهای طولانی به دلیل مصدومیت شدید، در مراحل پایانی ریکاوری خود در اودینزه قرار دارد و ابراز امیدواری کرده است که به زودی به میادین فوتبال بازگردد. آخرین حضور او در زمین مسابقه به ژانویه ۲۰۲۳ بازمیگردد، جایی که تنها پس از ۱۵ دقیقه بازی دچار پارگی رباط صلیبی شد.
شدت مصدومیت و پیامدهای آن
این اتفاق ناگوار در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳، در جریان دیدار اودینزه و سامپدوریا در سری آ رخ داد. دلوفئو که در آن زمان در حال بازگشت به ترکیب بود، تنها پس از ۱۵ دقیقه بازی، با پارگی کامل رباط صلیبی قدامی (ACL) مواجه شد. او در گفتگو با بیبیسی فاش کرد: «۱۵ دقیقه بازی کردم و در همان ۱۵ دقیقه، رباط صلیبی قدامیام بهطور کامل پاره شد. آن آخرین بازی من بود.» پس از جراحی اولیه و ترمیم رباط صلیبی، مشکل اصلی عفونت بود که روند بهبودی را به شدت پیچیده کرد. او به «خوششانس نبودن» خود در این زمینه اشاره کرد که منجر به هفتهها بستری در بیمارستان، جراحیهای متعدد، تزریقات دردناک، بیحرکتی مطلق و در نهایت، نیاز به یادگیری مجدد راه رفتن شد.
چالشهای شخصی و جسمانی
بازیکن سابق آکادمی بارسلونا از تاثیر عمیق این مصدومیت بر زندگی شخصیاش سخن گفت: «تمام زندگی شخصیام را از دست دادم. این دردناکترین چیزی است که یک انسان میتواند حس کند.» او وضعیت زانوی خود را بسیار دشوار توصیف کرد: «حالا فقط منتظر یک معجزه هستم تا دوباره فوتبال بازی کنم. اما میدانم بازگشت با این سطح از ناتوانی بسیار سخت است. دو استخوان من روی هم ساییده میشوند، تماشای آن شوکهکننده است.» او تاکید کرد که زانویش نیازمند زمان برای التیام است تا بتواند ضربات وارده در تمرینات سخت را تحمل کند.
امید به بازگشت و قدرت عضلانی
با وجود تمام سختیها، دلوفئو اکنون احساس بهتری دارد و به پیشرفت خود امیدوار است. او اظهار داشت: «خیلی خوشحالم چون حس میکنم پایم بسیار قوی شده است. هرچه عضله بیشتر رشد کند، درد زانو کمتر میشود، بنابراین اکنون حس میکنم بله، زانویم برای دویدن آماده است. حس میکنم نزدیک هستم. از نظر قدرت عضلانی، در همان سطحی هستم که بازیکنان آمادهی تیم هستند.» با این حال، او اذعان دارد که چالش اصلی واکنش زانو به فشارها خواهد بود، چرا که بدون غضروف و بدون مینیسک، این مسیر دشوارتر است.
تکیهگاه خانواده و آرزوی نهایی
جرارد دلوفئو در این دوران سخت، تکیهگاه اصلی خود را خانوادهاش میداند. او توضیح داد: «چیزهای واقعاً مهمی وجود دارند؛ یکی بدون شک خانواده و خانه است. برای غلبه بر این مرحله، قبل از هر چیز خانه شما باید هر صبح مملو از آرامش و عشق باشد. خوشبختی، تماشای رشد فرزندان، بودن در کنار همسر و حس کردن صلح و عشق در خانه؛ اینها برای اینکه هر روز با روحیهای خوب به تمرین بروید، حیاتی هستند.» او تنها یک آرزو دارد: اینکه فرزندانش دوباره او را در زمین مسابقه ببینند، با این امید که این اتفاق در آیندهای نزدیک محقق شود.
