دیوار آتش بزرگ چین در راه ایران!
پروژه ۳۰۰ میلیون دلاری کلید خورد: ردپای اژدهای زرد در ابرهای ایران؛ آیا اینترنت ملی مدل چینی میشود؟
سال ۱۴۰۰ که امضای توافق ۲۵ ساله ایران و چین خبرساز شد، بسیاری منتظر بودند ببینند این کاغذها چه زمانی به «پروژه» تبدیل میشوند. حالا در بهمن ۱۴۰۴، پاسخ روشن است:
چین، به عنوان تنها ابرقدرتی که توانسته اینترنت را بومیسازی کند، حالا شریک اصلی ایران برای تکمیل «شبکه ملی اطلاعات» شده است. پروژهای که هدفش استقلال دیجیتال از غرب است، اما منتقدان نگران الگوبرداری از سیستم کنترلی پکن هستند.
خداحافظی با تجهیزات غربی؛ سلام به هواوی
تحریمهای آمریکا باعث شد غولهای تکنولوژی غربی (مثل سیسکو) از بازار زیرساخت ایران خارج شوند. نتیجه؟ فرش قرمز برای چینیها.
طبق گزارشها، دو غول چینی یعنی «هواوی» و «ZTE» حالا تأمینکننده اصلی تجهیزات حیاتی شبکه ایران هستند:
- سیستمهای روتینگ پیشرفته (مسیر یابی دیتا)
- تجهیزات فیبر نوری
- فناوریهای بیگدیتا (Big Data)
این همکاری باعث شده هزینه توسعه شبکه کاهش یابد و دسترسی به سختافزارهای روز دنیا (که به ایران فروخته نمیشد) ممکن شود.
آمار رسمی: شبکه ملی به خط پایان نزدیک شد
وزارت ارتباطات اعلام کرده که تا پایان سال ۱۴۰۳، حدود ۷۶ درصد از زیرساختهای فیبر نوری شبکه ملی اطلاعات تکمیل شده است.
- پوشش شهری: ۱۲۰۰ شهر
- پوشش روستایی: ۵۰ هزار روستا
این یعنی ستون فقرات شبکه داخلی ایران تقریباً کامل شده است؛ شبکهای که قرار است در صورت قطع اینترنت جهانی، خدمات بانکی و اداری را سرپا نگه دارد.
پروژه «ابر» ۳۰۰ میلیون دلاری
سرمایهگذاری مشترک در حوزه «رایانش ابری» است. یک پروژه ۳۰۰ میلیون دلاری برای توسعه مراکز داده (Data Centers) در حال اجراست.
چرا این مهم است؟
دیتاسنترها قلب تپنده اینترنت هستند. وقتی دیتاسنترهای قدرتمند داخل کشور باشد:
- سرعت دسترسی به سایتهای داخلی افزایش مییابد (پینگ پایین).
- دادههای کاربران ایرانی از کشور خارج نمیشود (امنیت ملی).
- قدرت پردازش دادهها برای هوش مصنوعی و سرویسهای دولتی چند برابر میشود.
تحلیل نهایی: فرصت یا تهدید؟
این همکاری یک تیغ دو لبه است:
- فرصت: ایران با کمک چین توانسته «محاصره تکنولوژیک» غرب را بشکند و زیرساختی بسازد که بدون کمک خارجی، ساختش دههها طول میکشید.
- تهدید: نگرانی اصلی اینجاست که همراه با «تجهیزات»، «فرهنگ دیجیتال» چین هم وارد شود. چین مخترع پیشرفتهترین سیستم سانسور اینترنت در جهان است. سوال اینجاست که آیا ایران فقط سختافزار میخرد یا نرمافزار مدیریت اینترنت را هم کپیبرداری خواهد کرد؟
