افشاگری: پشت پرده تصمیم کبری استقلال برای ساپینتو و لیست تکاندهنده خروجیها!
ناکامی استقلال در لیگ قهرمانان آسیا با ضعف دفاعی و سرمایهگذاری پرهزینه در دوران ساپینتو
حذف تیم فوتبال استقلال از رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا ۲ فراتر از یک ناکامی مقطعی، به منزله یک رأی فنی علیه پروژهای گرانقیمت و پرادعا است که در عمل خروجی قابل دفاعی ارائه نکرد.
سرمایهگذاری پرهزینه و انتظارات بالا
استقلال در فصل جاری با جذب بازیکنان خارجی پرهزینهای چون یاسر آسانی و منیر الحدادی و همچنین بازیکنان داخلی مطرحی نظیر سحرخیزان و آقاسی، یکی از پرمهرهترین تیمهای سالهای اخیر خود را تشکیل داد. این سرمایهگذاری قابل توجه، با توجه به رزومه بینالمللی و هزینههای نقل و انتقال بالا، سطح توقعات را به شدت افزایش داده بود، اما خروجی این سرمایهگذاری در زمین مسابقه با تردیدهایی جدی مواجه است.
ناکامی در آزمون آسیایی
در دیدار برگشت مقابل الحسین، استقلال نه تنها از آمادگی ذهنی لازم برای یک نبرد حذفی برخوردار نبود، بلکه از نظر سازمان دفاعی نیز آشفته عمل کرد. این در حالی بود که تیم با شرایطی ایدهآل برای این مسابقه آماده شده بود؛ لغو بازی لیگ، ادامه اردو در امارات و زمان کافی برای آنالیز و رفع اشتباهات دیدار رفت، فرصت بینظیری را برای کادر فنی فراهم آورده بود که با تکرار همان اشتباهات به سادگی از دست رفت.
معضل دفاعی و تصمیمات تاکتیکی
عملکرد ساپینتو در طول فصل برای رفع ضعف مزمن استقلال در ارائه نظم دفاعی قابل قبول نبوده است. دو گل ابتدایی در بازی اخیر نیز نتیجه مستقیم بینظمی و اشتباهات عجیب مدافعان در ارسالهای ایستگاهی بود. این مشکل از شکست سنگین ۷ گله مقابل الوصل زنگ خطر را به صدا درآورده بود، اما تغییرات محدود در مهرههای دفاعی نظیر آقاسی و سهرابیان، تنها به یک هشدار بیاثر تبدیل شد.
تصمیمگیریهای تاکتیکی در این بازی نیز با ابهامات جدی همراه بود. جنپو که بخش عمده فصل را به دلیل مصدومیت یا عدم آمادگی روی نیمکت یا سکو گذرانده بود، به ناگهان در حساسترین بازی فصل در ترکیب ثابت قرار گرفت؛ بازیکنی که فاقد ریتم مسابقه بود و در زمین نمایش قابل دفاعی ارائه نکرد. همچنین، ابهامات در سمت چپ دفاعی با حضور ابوالفضل جلالی به عنوان مهره ثابت در حالی که گودرزی در نیمفصل اول عملکرد مؤثرتری داشت، ادامه یافته و به نظر میرسد تعادل این منطقه را بر هم زده است.
جایگاه در لیگ برتر؛ دستاورد یا محصول ضعف رقبا؟
گرچه حضور استقلال در بالای جدول لیگ برتر همواره یکی از نقاط قوت دفاع از عملکرد ساپینتو به شمار میرود، اما این مدعی بودن لزوماً حاصل برتری فنی قاطع نیست. واقعیت این است که کیفیت عمومی لیگ در فصل جاری افت محسوسی داشته و سایر مدعیان نیز از ثبات لازم برخوردار نبودهاند. پیشبینی میشود قهرمان امسال با یکی از کمامتیازترین رکوردها در سالهای اخیر جام را بالای سر ببرد، که در چنین فضایی، صدرنشینی به تنهایی نمیتواند نشانه اقتدار مطلق باشد.
پایان یک آزمون و آینده نامشخص
آزمونهای جدی استقلال عمدتاً در آسیا رقم خورد؛ جایی که اشتباهات فردی و ضعف ساختاری با بیرحمی مجازات شد. ساپینتو در این آزمون نمره قبولی نگرفت و رکوردهای منفی و کمسابقه در تاریخ باشگاه از جمله باخت هفت گله و اولین شکست مقابل یک تیم اردنی را به ثبت رساند. وقتی تیمی با این حجم از مهرههای گرانقیمت، سرمایهگذاری کلان و زمان کافی برای آمادهسازی مواجه است، نمیتوان تمام ناکامیها را به بدشانسی یا اشتباه فردی نسبت داد. مربیای که نتواند ساختار دفاعی تیمش را ترمیم کند و در بازیهای بزرگ تصمیمات منطقی نگیرد، ناگزیر زیر سؤال خواهد رفت.
به نظر میرسد ساپینتو بیش از هر زمان دیگری به درب خروج باشگاه نزدیک شده است؛ نه صرفاً به دلیل یک حذف، بلکه به خاطر این احساس فزاینده که با وجود بهترین امکانات سالهای اخیر، تیمش هنوز هویت منسجم و قابل اتکایی ندارد. سرنوشت نیمکت استقلال در روزها یا حتی ساعات آینده چه خواهد شد؟ آیا استقلال سومین مدعی لیگ خواهد بود که دست به تغییر کادر فنی خود میزند؟
عادل عابدجوی