فاجعه باورنکردنی: رباط این گیمر تنها در ۱۵ دقیقه بازی کاملاً پاره شد!
جرارد دلوفئو، ستاره اودینزه، برای بازگشت به میادین پس از مصدومیت رباط صلیبی، نبرد ریکاوری را آغاز کرد.
جرارد دلوفئو، ستاره ۳۱ ساله فوتبال اسپانیا و بازیکن تیم اودینزه، پس از یک دوره طولانی و طاقتفرسای ریکاوری ناشی از مصدومیتی شدید، ابراز امیدواری کرده که به زودی بتواند بار دیگر به میادین فوتبال بازگردد. او که آخرین بار در ژانویه ۲۰۲۳ در مستطیل سبز حاضر شد، اکنون مراحل پایانی بازتوانی خود را با عزمی راسخ پشت سر میگذارد.
مصدومیتی که مسیر بازگشت را متوقف کرد
دلوفئو در گفتگو با شبکه BBC، جزئیات آسیبدیدگی تلخ خود را که در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳ و در جریان دیدار اودینزه مقابل سمپدوریا در سری آ ایتالیا رخ داد، بازگو کرد. او که در آن زمان در حال بازگشت به ترکیب بود، تنها ۱۵ دقیقه پس از ورود به زمین دچار پارگی کامل رباط صلیبی قدامی (ACL) شد. او با اشاره به آن لحظه دردناک گفت: «۱۵ دقیقه بازی کردم و در همان ۱۵ دقیقه، رباط صلیبی قدامیام بهطور کامل پاره شد. آن آخرین بازی من بود.»
نبردی سخت با عفونت و ریکاوری
پس از جراحی اولیه برای ترمیم رباط صلیبی، دلوفئو با چالش بزرگی روبرو شد: عفونت. او این مرحله را "بدشانسترین دوران" زندگی خود توصیف کرده است. هفتهها بستری در بیمارستان، جراحیهای متعدد، تزریقات پی در پی، تحمل دردهای شدید و بیحرکتی مطلق، همگی بخشی از مسیر دشوار او برای بازگشت به زندگی عادی و توانایی راه رفتن دوباره بود. او با لحنی آکنده از درد افزود: «تمام زندگی شخصیام را از دست دادم. این دردناکترین چیزی است که یک انسان میتواند حس کند.»
امیدواری به معجزه بازگشت و چالشهای پیشرو
با وجود دشواریهای فراوان، دلوفئو حالا در مراحل پایانی ریکاوری است و از بهبود قابل توجه قدرت عضلانی پایش خبر میدهد. او میگوید: «خیلی خوشحالم چون حس میکنم پایم بسیار قوی شده است. هرچه عضله بیشتر رشد کند، درد زانو کمتر میشود، بنابراین اکنون حس میکنم بله، زانویم برای دویدن آماده است. حس میکنم نزدیک هستم. از نظر قدرت عضلانی، در همان سطحی هستم که بازیکنان آمادهی تیم هستند.»
با این حال، او اذعان میکند که چالشهای بزرگی پیش رو دارد، به خصوص با توجه به فقدان غضروف و مینیسک در زانوی خود. او اضافه کرد: «باید ببینیم زانو چطور پاسخ میدهد، آن هم بدون غضروف و بدون مینیسک... حالا فقط منتظر یک معجزه هستم تا دوباره فوتبال بازی کنم. اما میدانم بازگشت با این سطح از ناتوانی بسیار سخت است. دو استخوان من روی هم ساییده میشوند، تماشای آن شوکهکننده است.»
خانواده، تکیهگاه اصلی در مسیر سخت ریکاوری
در طول این دوره طاقتفرسا، دلوفئو از حمایت بیدریغ خانوادهاش به عنوان مهمترین تکیهگاه خود یاد میکند. او تاکید دارد که حضور خانواده و ایجاد محیطی آرام و سرشار از عشق در خانه، نقشی حیاتی در گذراندن این مرحله داشته است. «چیزهای واقعاً مهمی وجود دارند؛ یکی بدون شک خانواده و خانه است. برای غلبه بر این مرحله، قبل از هر چیز خانه شما باید هر صبح مملو از آرامش و عشق باشد. خوشبختی، تماشای رشد فرزندان، بودن در کنار همسر و حس کردن صلح و عشق در خانه؛ اینها برای اینکه هر روز با روحیهای خوب به تمرین بروید، حیاتی هستند.»
آرزوی نهایی این بازیکن اسپانیایی، چیزی جز بازگشت به زمین فوتبال و تماشای بازیاش توسط فرزندانش نیست، به امید اینکه این آرزو هرچه زودتر محقق شود.