شوک مسکن: ۳ میلیون تومان، حمایت است یا توهین به شعور مردم؟

پس از سه سال کشمکش و تعویق، سرانجام حق مسکن کارگران برای سال ۱۴۰۵ به مبلغ سه میلیون تومان مصوب شد. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده است که فعالان کارگری و کارشناسان اقتصادی، آن را در مواجهه با بازار ملتهب مسکن، بیش از یک ابزار حمایتی مؤثر، نمادین ارزیابی می‌کنند.

تصویب حق مسکن پس از تاخیری طولانی

این مصوبه که پس از سه سال بحث و جدل‌های فراوان به تصویب رسید، در نگاه اول می‌تواند نشانه‌ای از توجه به معیشت نیروی کار تلقی شود. انتظار می‌رفت با این اقدام، گامی در جهت بهبود وضعیت زندگی کارگران و جبران بخشی از هزینه‌های فزاینده مسکن برداشته شود.

تحلیل‌ها: حمایتی نمادین در بازار ملتهب مسکن

با این حال، کارشناسان اقتصادی و فعالان حوزه کارگری بر این باورند که در برابر واقعیت‌های بازار مسکن، که همواره با نوسانات شدید قیمت‌ها و نرخ‌های بالای اجاره مواجه است، مبلغ سه میلیون تومان برای حق مسکن، بیش از آنکه بتواند یک حمایت عملی و مؤثر باشد، جنبه‌ای نمادین پیدا کرده است.

بر اساس گزارش‌ها، بخش قابل توجهی و در بسیاری موارد بیش از نیمی از درآمد ماهانه کارگران صرف تأمین هزینه اجاره مسکن می‌شود. این فاصله عمیق میان سیاست‌گذاری‌های مزدی و هزینه‌های واقعی زندگی، بار دیگر ناکارآمدی راه‌حل‌های حداقلی را در مواجهه با بحران مسکن در کشور آشکار می‌سازد و چالش‌های بنیادی این حوزه را برجسته می‌کند.