افشاگری وحشتناک: "نه" گفتن به مارادونا مرا تا پای مرگ برد!

مائوریسیو ماکری، رئیس سابق باشگاه بوکا جونیورز و رئیس‌جمهور پیشین آرژانتین، در گفت‌وگویی جدید به افشاگری‌هایی درباره رابطه پیچیده و پرچالش خود با دیه‌گو مارادونا، اسطوره فقید فوتبال این کشور، پرداخته است. او این رابطه را «همزیستیِ آسیب‌زا» و «رنج‌آور» توصیف کرده و به یکی از دشوارترین تصمیمات دوران ریاست خود در بوکا، یعنی رد درخواست مارادونا برای هدایت فنی تیم، اشاره کرد.

رابطه‌ای پرفراز و نشیب با اسطوره

ماکری در گفت‌وگو با یک پادکست، از سختی‌های مدیریت رابطه با مارادونا در دوران ریاستش بر بوکا سخن گفت. وی اظهار داشت: «وقتی رئیس بوکا شدم، او آن‌جا بود. واقعاً سخت و طاقت‌فرسا بود. یک رنج دائمی.» او برای ترسیم وضعیت نامساعد شخصی مارادونا در آن مقطع، به مثالی شاخص اشاره کرد: «او پنج ضربه پنالتی پیاپی را خراب کرد، پنج تا! این نشان می‌دهد که او از نظر شخصی و به‌خاطر وابستگی‌هایش، آن‌قدر حال بدی داشت که حتی نمی‌توانست یک پنالتی را گل کند.»

"نه" دشوار به درخواست مربیگری

به گفته ماکری، یکی از چالش‌برانگیزترین لحظات ریاست او، زمانی بود که مجبور شد درخواست مارادونا برای پذیرش هدایت فنی تیم پس از جدایی ویرا را رد کند. او این تصمیم را بسیار آسیب‌زا و سخت‌ترین تصمیم دوران ریاست خود خواند. ماکری توضیح داد که هرگز از مارادونا عصبانی نشده، چرا که درک می‌کرد او در سراسر جهان «مثل یک خدا با او رفتار می‌شد». وی همچنین به نقل قولی از مارادونا اشاره کرد که تصویر ذهنی او از خودش را به‌خوبی نشان می‌دهد: «در بحث‌ها به من می‌گفت: "چیزی که تو نمی‌فهمی این است که من بین خدا و انسان‌ها قرار دارم."»

اولویت باشگاه بر هر ملاحظه‌ای

با وجود تمام دشواری‌ها و اینکه ماکری مارادونا را بت خود می‌دانست، وی تاکید کرد که همواره مجبور بوده نقش مدیریتی خود را ایفا کند و قوانین را رعایت کند. او گفت: «عاشقش بودم. روبه‌رویش با چهره‌ای جدی می‌ایستادم، اما درونم می‌خواستم بغلش کنم.» ماکری معتقد بود که «باید کار درست را انجام داد، نه کاری که صرفاً راحت‌تر است.»

تصمیم نهایی برای عدم انتصاب مارادونا به‌عنوان سرمربی زمانی اتخاذ شد که او نامزدی خود را از طریق رسانه‌ها اعلام کرد، در حالی که باشگاه گزینه‌هایی مانند کارلوس بیانکی یا بریندیسی را بررسی می‌کرد. ماکری روایت کرد: «یک روز بیدار شدم، ویرا رفته بود و ما داشتیم بررسی می‌کردیم که بیانکی بیاید یا بریندیسی. ناگهان خبر را دیدم. به باشگاه رسیدم و همه می‌گفتند: "باید او را بگذاریم، وگرنه ما را می‌کشند."»

با این حال، ماکری بر موضع خود پافشاری کرد و استدلال آورد که باشگاه بالاتر از هر چیز دیگری است و انضباط اهمیت اساسی دارد. او درباره وضعیت مارادونا در آن مقطع گفت: «چطور می‌توانیم چنین کاری بکنیم وقتی این بیچاره حتی نمی‌تواند تضمین کند فردا کجا از خواب بیدار می‌شود؟»

ماکری تصمیم نهایی خود را این‌گونه جمع‌بندی کرد: «ممکن است مرا بکشند، اما کاری را انجام می‌دهم که درست است؛ مربی‌ای می‌گذارم که در حد این چالش باشد و همان را به دیه‌گو می‌گویم: این‌که آرزو داشتم روزی سرمربی بوکا شود، اما ابتدا باید مشکل کوچکِ خودش را حل کند.»

تایید زمان بر تصمیم ماکری

در پایان، رئیس سابق بوکا با اطمینان گفت که گذر زمان درستی تصمیمش را ثابت کرده است: «واقعیت این است که زمان نشان داد حق با من بود. اگر در آن مقطع دیه‌گو را به‌عنوان سرمربی می‌پذیرفتیم، هیچ امکانی نداشت که دو جام بین‌قاره‌ای، جام لیبرتادورس، ۱۷ عنوان قهرمانی و جایگاه شماره یک جهان را در بسیاری از مقاطع دوران ریاست من به دست بیاوریم. این موفقیت‌ها فقط در سایه قانون و نظم حاصل می‌شود.»