فوری: سفیر هنر غزه، پرده از جنایات هولناک اسرائیل برداشت!

«عدنان ابویوسف»، نقاش و فعال فرهنگی فلسطینی ساکن خان یونس در نوار غزه، از میان آوارهای خانه‌اش، نه تنها به عنوان یک هنرمند بلکه به عنوان شاهدی بر یکی از دردناک‌ترین جنایات بشریت در دوران معاصر، بار دیگر پیام مقاومت و مبارزه با اشغالگری را با زبان هنر سر می‌دهد.

بازگشت به ویرانه‌ها

این هنرمند فلسطینی پس از تحمل ماه‌ها رنج آوارگی ناشی از جنگ اخیر، به خانه‌اش بازگشت و با صحنه‌ای دلخراش مواجه شد. نیروهای اشغالگر نه تنها دیوارهای خانه، بلکه تمامی دارایی‌های هنری سال‌های گذشته‌اش را به آتش کشیده و از منزل او جز دیوارهای سیاه و سوخته باقی نمانده بود. او با دیدن پرندگان سوخته و تابلوهایی که تنها آثاری از سیاهی و سوختگی بر قاب‌های چوبی‌شان مانده بود، دچار شوک و اندوهی عمیق شد. این تابلوها، بیش از صرف نقاشی، نمایانگر مسیر و تکامل هنری او از سن ۱۶ سالگی تا به امروز بودند.

هنر در برابر ویرانی

عدنان ابویوسف در واکنش به این خشونت و تخریب، قلم موی خود را به دست گرفت و بر همین دیوارهای سیاه، چهره واقعی رژیم اشغالگر و جنایات آن را ترسیم کرد. او تاکید می‌کند که هدفش زیبا جلوه دادن این ویرانی‌ها و جنایات نیست، بلکه افشای واقعیت‌های مصائب و مشقت حضور اشغالگران در غزه است. وی با جسارت، حتی در تابلویی با عنوان «کشتار نوزادان شیرخوار»، فریاد برمی‌آورد که این جنایات هرگز فراموش نخواهد شد و فلسطینیان در سرزمین خود باقی خواهند ماند، حتی اگر از خانه‌هایشان تنها دیوارهای سوخته برجای بماند.

از آرامش تا فاجعه

ابویوسف، حال و هوای زندگی هنری و خانوادگیش را پیش از آغاز جنگ چنین توصیف می‌کند: «من در داخل این خانه، یک کارگاه نقاشی با تجهیزات کامل داشتم. کارگاه من در داخل باغی در میان درختان کاج و حصارها بود و صدای پرندگان در آن به گوش می‌رسید. همواره با صدای طبیعت زندگی می‌کردم... زندگی عادی و آرامی به دور از هیاهو داشتم... همه چیز تقریبا عادی بود. خوشبختانه همه رنگ‌ها و لوازم مورد نیاز برای نقاشی در دسترسم بود و قادر به خریداری آنها بودم... تا قبل از شروع جنگ و آوارگی، ۴۲ تابلو از مناظر طبیعی نقاشی کرده بودم.» این روایت، تضادی دردناک با واقعیت کنونی خانه‌اش و سرزمینش دارد.

الهام از فداکاری

در این جنگ، عدنان ابویوسف نه تنها اسباب خانه و خاطراتش را از دست داد، بلکه پسر بزرگش، «شهید عاهد عدنان ابویوسف»، از رزمندگان مقاومت فلسطین نیز به شهادت رسید. خون پاک این شهید، اکنون الهام‌بخش تابلوهای نقاشی پدر شده و غم و درد این پدر رنج‌کشیده به فریادی در عرصه هنر مبدل گشته که جهان را رسوا می‌کند، جهانی که تا به امروز تنها نظاره‌گر بوده و همواره سکوت پیشه کرده است.

پیامی به جهانیان

این هنرمند فلسطینی در حالی که مقابل دیوارهای سوخته خانه‌اش ایستاده، در برابر این سرنوشت سکوت نکرده است. او از میان خاکسترها بار دیگر برخاسته و از مسیر و اهدافش کنار نکشیده است. عدنان ابویوسف این روزها به دو دخترش، سما و سوار، یاد می‌دهد چگونه حقیقت را بدون هیچ‌گونه آلایشی به تصویر بکشند. او پیامی قاطع به جهان دارد: «ما فلسطینیان هم مثل سایرین زندگی را دوست داریم. این حق ماست که به زندگی عشق بورزیم و از استعدادها و مهارت‌هایمان استفاده کنیم. ما هنرمندان، در مقام شهروندان غیرنظامی چیزی جز قلم مو در دست نداریم. حق داریم به دنبال چیزی یا کسی باشیم که از ما دفاع کند و صدای ما را به سراسر جهان برساند. دنیا باید متحدانه در کنار ما بایستد. ما می‌توانیم سفیران هنر غزه باشیم و پیام مردم غزه را به دیگر کشورها منتقل کنیم. این حق ماست که بخواهیم زندگی کنیم. این پیامی بود که دوست داشتم به جهانیان منتقل کنم.»

عدنان ابویوسف اکنون به خانه‌اش در یکی از محله‌های شهر خان‌یونس بازگشته تا در میان ویرانه‌های خانه‌اش به همگان ثابت کند که صدا و هنر یک فلسطینی، با وجود سخت‌ترین شرایط ناشی از جنگ، هرگز خاموش نمی‌شود.