کابوس مسی: آیا «فرصت تکرار نشدنی» سرابی برای فروپاشی یک نسل است؟!

لیونل مسی، اسطوره فوتبال آرژانتین و قهرمان جهان، در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ بر سر دوراهی سرنوشت‌سازی قرار گرفته است؛ آیا این تورنمنت سکوی پرتابی برای جاودانگی بیشتر او خواهد بود یا آزمونی بی‌رحمانه که زوال زمان را حتی بر بزرگان نیز آشکار می‌سازد؟ مردی که در قطر بر قله فوتبال جهان ایستاد و بسیاری تصور می‌کردند کتاب رویاهایش را بسته است، اکنون با چالشی بی‌سابقه روبه‌روست: کسب دومین قهرمانی متوالی جام جهانی به عنوان کاپیتان، دستاوردی که هیچ کاپیتانی در تاریخ فوتبال به آن نرسیده است.

فرصتی بی‌بدیل برای شکار تاریخ

گرچه برخی بر این باورند که مسی با فتح جام جهانی ۲۰۲۲ به هر آنچه در فوتبال ممکن بود رسیده است، اما تداوم حضور او در میدان و تلاش شبانه‌روزی‌اش برای رسیدن به جام جهانی آینده، گواه عطش سیری‌ناپذیر او برای موفقیت‌های بیشتر است. مسابقاتی که تابستان آینده به میزبانی آمریکا برگزار می‌شود، فرصتی طلایی است تا لئو برگی جدید به میراث خود اضافه کند و برای آخرین بار در صف بزرگان تاریخ قد علم کند. در صورت تکرار قهرمانی، او صرفاً بازیکنی که دو بار فاتح جام شده نخواهد بود؛ مسی به اولین کاپیتان تاریخ تبدیل می‌شود که کشورش را به دو قهرمانی متوالی در جام جهانی رسانده است.

سیگنال‌های نگران‌کننده از آغاز فصل

با این حال، تصویر این روزهای فوق‌ستاره آرژانتینی به روشنی گذشته نیست. عملکرد مبهم و نشانه‌های بدنی نگران‌کننده، به‌ویژه پس از نمایش ضعیف او در اولین بازی فصل جدید لیگ آمریکا (MLS) با پیراهن اینتر میامی، سوالاتی جدی را مطرح کرده است. اگرچه نمی‌توان تنها بر اساس یک مسابقه درباره وضعیت بدنی و فنی مسی قضاوت کرد، اما همان یک بازی سیگنال‌های منفی و دلهره‌آوری را برای مردم آرژانتین فرستاد؛ مردمی که تمام آرزوهایشان را در ساق‌های یک نفر جست‌وجو می‌کنند.

مسی هرگز تصور نمی‌کرد سال جدید میلادی را با چنین عملکرد بد و شکست سنگینی مقابل تیمی قدرتمند چون لس‌آنجلس آغاز کند. کاپیتان کهنه‌کار در این مسابقه فرسنگ‌ها با سطح همیشگی‌اش فاصله داشت؛ طبق آمار، او در طول ۹۰ دقیقه حتی یک ضربه در چارچوب نداشت و دقت پاس ۷۳.۵ درصدی را به ثبت رساند. اما موضوع فقط افت فنی نبود؛ خشم کمیاب مسی و اعتراض شدید او به داور پس از پایان مسابقه، از فشارهای روانی خردکننده‌ای پرده برداشت که او در این فصل حساس تحمل می‌کند.

تردیدهای جدی و صراحت فوق‌ستاره

با استناد به وضعیت فعلی مسی، می‌توان گفت ماجراجویی اعجوبه آرژانتینی در جام جهانی آن‌طور که برخی تصور می‌کنند، ساده نخواهد بود. لئو پیش از این با صراحت اعلام کرده بود که اگر احساس کند در سطح مطلوب نیست، از بازی‌های ملی خداحافظی می‌کند. او اکتبر گذشته گفته بود: «دوست دارم آنجا باشم، به شرطی که شرایط بدنی خوبی داشته باشم و بتوانم مهره موثری برای تیمم باشم.» مسی همچنین اضافه کرد که وضعیتش را روز به روز ارزیابی خواهد کرد تا ببیند آیا واقعا می‌تواند در بهترین فرم باشد یا خیر. بنابراین ماه‌های آینده در لیگ آمریکا برای اتخاذ این تصمیم سرنوشت‌ساز کلیدی خواهد بود.

با این حال، نکته امیدوارکننده برای آلبی‌سلسته این است که آن‌ها آخرین کوپا آمه‌ریکا را در حالی فتح کردند که مسی در اوج همیشگی نبود. هم‌تیمی‌هایش مسئولیت را به دوش کشیدند؛ به ویژه وقتی که او در فینال به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شد. لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، نیز دسامبر گذشته با حمایت از مسی گفت: «خود لئو تصمیم می‌گیرد و ما از هر تصمیمی حمایت می‌کنیم. در ظاهر همه چیز خوب است، اما شش ماه زمان زیادی است و هنوز وقت داریم.»

ناقوس خطر برای مدافع عنوان قهرمانی

پیش از این تصور می‌شد بالا رفتن سن مسی و افت بدنی او چالش بزرگی نیست، زیرا دوندگی بازیکنان جوان‌تر جور او را می‌کشد، اما واقعیت چیز دیگری را نشان می‌دهد. گزارش‌های اخیر رسانه‌های آرژانتینی حاکی از آن است که اسکالونی به شدت نگران سطح آمادگی چندین بازیکن کلیدی خود در این مقطع حساس است. بسیاری از عناصری که در قطر در کنار مسی به قهرمانی رسیدند، با افت فاحشی روبه‌رو شده‌اند. الکسیس مک‌آلیستر، لائوتارو مارتینز و کریستین رومرو از جمله بازیکنانی هستند که این روزها با چالش‌های مختلفی دست و پنجه نرم می‌کنند. در خط حمله نیز خولین آلوارز در ۱۴ بازی متوالی لالیگا موفق به گلزنی نشده و جوانانی مثل الخاندرو گارناچو هنوز به بلوغ مورد انتظار نرسیده‌اند.

رقص آخر و اجتناب از سرنوشت تلخ

در میان تمامی این بحران‌ها، رسیدن مسی به بهترین فرم ممکن برای آرژانتین یک ضرورت حیاتی است. آن‌ها برای دفاع از عنوان قهرمانی و فرار از سرنوشت تلخ قهرمانان پیشین جام جهانی نظیر فرانسه ۲۰۰۲، ایتالیا ۲۰۱۰، اسپانیا ۲۰۱۴ و آلمان ۲۰۱۸ که در دور گروهی حذف شدند، به معجزه دوباره لئو و یکپارچگی تیمی نیاز مبرم دارند. جام جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند رقص آخر مسی در عرصه ملی باشد و سرنوشت او و تیم ملی آرژانتین را به گونه‌ای رقم بزند که تا سال‌ها در تاریخ فوتبال ماندگار خواهد شد.