فاجعه در المپیاکوس! مندیلیبار با تاکتیکهایش تیم را به چنگال طارمی سپرد؟ فریاد رسانههای یونانی: این یک خودکشی است!
بحران گلزنی و وابستگی تاکتیکی المپیاکوسِ مندلیبار؛ الکعبی و طارمی در مرکز توجه سوپر لیگ یونان.
رسانههای یونانی با انتقاد از عملکرد تاکتیکی المپیاکوس، وابستگی مفرط این تیم به گلزنی مهدی طارمی و ایوب الکعبی را یک استراتژی منسوخ میدانند که باعث شده سفید و سرخها در تقابل با تیمهای بزرگ هیچ شانسی نداشته باشند. این رویکرد تکبعدی، پرسشهای زیادی را برای هواداران ایجاد کرده و به نظر میرسد ریشه در ضعفهای عمیقتر در ساختار تهاجمی تیم دارد.
استراتژی بحثبرانگیز مندلیبار
اصرار خوزه لوئیس مندلیبار، سرمربی باسکی المپیاکوس، برای قرار دادن همزمان دو مهاجم تراز اول و تمامکننده در قلب خط حمله، بیش از آنکه یک نوآوری تاکتیکی باشد، به یک لجبازی شباهت دارد. هرچند این انتخاب در مقاطعی، از جمله در تقابل با بایرلورکوزن قدرتمند، به طور موقت کارساز به نظر رسیده است، اما تحلیلگران معتقدند که مندلیبار با این روش در تلاش است تا ناکامی مطلق هافبکها و وینگرهای تیمش در گلزنی را پنهان کند. این سیستم به جای ایجاد تنوع، محوطه جریمه حریف را صرفاً با تجمع مهرههای هجومی پر میکند که یادآور فوتبال دهههای گذشته است.
بنبست تاکتیکی و معضل گلزنی
با آنالیز دادههای این فصل المپیاکوس، ارقام نگرانکننده به نظر میرسند. فوتبال مدرن امروز نیازمند مشارکت تمامی بازیکنان تهاجمی و حتی خط میانی در گلزنی و ایجاد تهدید از تمامی نقاط زمین است. اما در المپیاکوس، شرایط بیشتر به یک "رولت روسی" شباهت دارد؛ جایی که اگر مهرههای اصلی خط حمله، یعنی طارمی و الکعبی، توسط مدافعان حریف مهار شوند، قفل اسکوربورد تحت هیچ شرایطی باز نخواهد شد. این وابستگی خطرناک، تیم را در مواجهه با حریفان سازمانیافته به شدت آسیبپذیر میکند.
فکتهایی که سرمربی را مجبور به این پذیرش تاکتیکی کرده است، عبارتند از:
- ژلسون مارتینز عملاً تنها تهدید قابل اعتماد در پست وینگر است که به تنهایی برای ایجاد موقعیت میجنگد.
- هافبکهای مرکزی تیم به کلی از باکس جریمه حریف جدا شدهاند و به ندرت جرات پا به توپ شدن در محوطه جریمه را پیدا میکنند.
- چیکینیو شور و اشتیاق هجومی سابق خود را از دست داده و حالا فرسنگها با تور دروازه رقیبان فاصله گرفته است.
حضور همزمان ایوب الکعبی و مهدی طارمی در زمین، در واقع "فریادی بلند از سر استیصال" است. سرمربی روی این موضوع حساب باز کرده که با ارسالهای بیشتر، این دو ستاره با اتکا به تواناییهای فردی خود، راهی برای باز کردن دروازه پیدا کنند؛ حتی اگر این گل روی یک اتفاق یا ریباند حاصل شود. اما در واقعیت فوتبال یونان که تیمها مقابل المپیاکوس به اصطلاح "اتوبوس پارک میکنند" و لایههای دفاعی فشرده میسازند، این رویکرد تکبعدی خطرات بسیار بزرگی به همراه دارد و بازی المپیاکوس را برای رقبا کاملاً قابل پیشبینی میسازد.
رقابت دو مهاجم در خط آتش
بررسی عملکرد مهدی طارمی و ایوب الکعبی در دیدارهای اخیر، ابعاد این وابستگی را روشنتر میکند:
عملکرد مقابل بایر لورکوزن (لیگ قهرمانان اروپا)
در این شب سخت اروپایی، المپیاکوس با سیستم دو مهاجمه وارد زمین شد تا فشار را بر مدافعان تیم آلونسو حفظ کند. مهدی طارمی با نمره فنی ۷.۲، بیشتر در نقش "مهاجم سایه" ظاهر شد و با عقبنشینی به میانه زمین، وظیفه طراحی حملات را بر عهده داشت. او ۲ پاس کلیدی داد اما در زدن ضربه آخر ناکام بود. ایوب الکعبی با نمره فنی ۶.۸، کاملاً تحت کنترل مدافعان لورکوزن بود و تنها یک شوت داخل چارچوب داشت که توسط هرادتسکی مهار شد.
نبرد با پانتولیکوس (سوپر لیگ یونان)
پیروزی ۲ بر ۰ المپیاکوس در این بازی با درخشش مهاجمان در ایجاد فضا همراه بود. مهدی طارمی با نمره فنی ۷.۵، شب بدشانسی محض را پشت سر گذاشت؛ او یک بار تیر دروازه را لرزاند و با حرکات تکنیکی خود بارها دفاع حریف را به هم ریخت. اگرچه گل نزد، اما روی پیریزی گل اول نقش مستقیم داشت. ایوب الکعبی با نمره فنی ۸.۱، مرد اول میدان بود و موفق شد یکی از گلهای تیمش را به ثمر برساند تا همچنان در کورس آقای گلی باقی بماند.
دربی حساس مقابل پاناتینایکوس
در یک نبرد حیثیتی که با فشار بالای هواداران در ورزشگاه خانگی همراه بود، مهدی طارمی با نمره فنی ۷.۰، دوندگی بیامانی داشت. او با گرفتن خطاهای متعدد در نزدیکی محوطه جریمه، فشار را بر مدافعان رقیب حفظ کرد، اما در این بازی هم موقعیتهای او با بیدقتی از دست رفت. ایوب الکعبی با نمره فنی ۶.۹، فضای کمتری برای مانور داشت و خستگی ناشی از بازیهای متوالی در چهرهاش مشهود بود.
آمار نشان میدهد که مهدی طارمی در خلق موقعیت و کارهای ترکیبی نمرات بالاتری کسب کرده است، در حالی که ایوب الکعبی همچنان به عنوان یک تمامکننده کلاسیک، نرخ تبدیل موقعیت به گل بهتری دارد. این وابستگی المپیاکوس به این دو نفر به قدری زیاد است که در صورت افت یکی از آنها، کل سیستم هجومی مندلیبار دچار اختلال میشود و تیم با مشکلات جدی در فاز تهاجمی مواجه خواهد شد.