فاجعه تاکتیکی مندیلیبار: المپیاکوس در گروگان طارمی! فریاد رسانه‌های یونانی بالا گرفت

رسانه‌های یونانی با انتقاد از رویکرد تاکتیکی باشگاه المپیاکوس، وابستگی بیش از حد این تیم به مهدی طارمی و ایوب الکعبی برای گلزنی را استراتژی‌ای کهنه و منسوخ می‌دانند که باعث تضعیف قدرت رقابت سفید و سرخ‌ها در مقابل تیم‌های بزرگ شده است.

معضل گلزنی و اصرار بر تاکتیک دو مهاجمه

هرچند سرمربی باسکی المپیاکوس، خوزه لوئیس مندلیبار، با اعزام همزمان دو مهاجم تراز اول و تمام‌کننده به قلب خط دفاع حریفان، تلاش می‌کند تا قدرت هجومی تیمش را به نمایش بگذارد، اما این رویکرد بیشتر شبیه به یک اصرار تاکتیکی است که ریشه در ضعفی عمیق‌تر دارد. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که انتخاب این استراتژی، نه یک تصمیم صرفاً خلاقانه، بلکه تلاشی مضطربانه برای پوشاندن ناکامی مطلق هافبک‌ها و وینگرهای تیم در امر گلزنی است.

فوتبال مدرن امروزی ایجاب می‌کند که تمامی بازیکنان تهاجمی و حتی خط میانی، در فرایند گلزنی و ایجاد تهدید از نقاط مختلف زمین مشارکت داشته باشند. اما در المپیاکوس، وضعیت به گونه‌ای است که در صورت مهار مهره‌های اصلی خط حمله، یعنی طارمی و الکعبی، باز کردن قفل دروازه حریف عملاً ناممکن می‌شود و تیم به بن‌بست تاکتیکی می‌رسد.

نقاط ضعف در خط میانی و کناری المپیاکوس

بررسی داده‌های این فصل المپیاکوس، حقایقی نگران‌کننده را آشکار می‌سازد که سرمربی را ناچار به اتخاذ رویکردی خاص کرده است:

• ژلسون مارتینز عملاً تنها وینگری است که به طور مستقل قادر به ایجاد موقعیت‌های خطرناک است و بار گلزنی از کناره‌ها را به تنهایی بر دوش می‌کشد.
• هافبک‌های مرکزی تیم به ندرت جرات ورود به محوطه جریمه حریف را پیدا می‌کنند و از باکس گلزنی کاملاً جدا مانده‌اند.
• چیکینیو، بازیکن میانی تیم، شور و اشتیاق هجومی سابق خود را از دست داده و از دروازه حریفان فرسنگ‌ها فاصله گرفته است.

این نارسایی‌ها باعث شده تا حضور همزمان ایوب الکعبی و مهدی طارمی در زمین، بیش از آنکه یک قدرت‌نمایی باشد، فریاد بلند استیصال کادر فنی برای یافتن راهی به سوی دروازه حریفان از طریق ارسال‌های بیشتر و تکیه بر توانایی‌های فردی این دو ستاره باشد.

عملکرد طارمی و الکعبی در دیدارهای حساس

وابستگی بیش از حد المپیاکوس به این دو مهاجم، در بررسی عملکرد آن‌ها در بازی‌های کلیدی آشکارتر می‌شود:

بازی مقابل بایرلورکوزن (لیگ قهرمانان اروپا)

در دیدار دشوار اروپایی، المپیاکوس با سیستم دو مهاجمه به میدان رفت. مهدی طارمی با نمره فنی ۷.۲، بیشتر در نقش مهاجم سایه ظاهر شد و با عقب‌نشینی به میانه زمین، وظیفه طراحی حملات را بر عهده داشت و دو پاس کلیدی داد، اما در زدن ضربه آخر ناکام بود. ایوب الکعبی با نمره ۶.۸، کاملاً تحت کنترل مدافعان لورکوزن قرار گرفت و تنها یک شوت داخل چارچوب داشت که مهار شد.

بازی مقابل پانتولیکوس (سوپر لیگ یونان)

در پیروزی ۲ بر ۰ المپیاکوس، طارمی با نمره ۷.۵، شب بدشانسی را پشت سر گذاشت؛ او یک بار تیر دروازه را به لرزه درآورد و با حرکات تکنیکی خود بارها دفاع حریف را به هم ریخت و در پی‌ریزی گل اول نقش مستقیم داشت. ایوب الکعبی با نمره ۸.۱، مرد اول میدان بود و موفق شد یکی از گل‌های تیمش را به ثمر برساند تا همچنان در کورس آقای گلی باقی بماند.

بازی مقابل پاناتینایکوس (دربی یونان)

در نبرد حیثیتی دربی، مهدی طارمی با نمره فنی ۷.۰، دوندگی بی‌امانی داشت و با گرفتن خطاهای متعدد، فشار را بر مدافعان رقیب حفظ کرد، اما موقعیت‌های او با بی‌دقتی از دست رفت. ایوب الکعبی با نمره ۶.۹، فضای کمتری برای مانور داشت و خستگی ناشی از بازی‌های متوالی در چهره‌اش مشهود بود.

پیامدهای استراتژی تک‌بعدی و پیش‌بینی‌پذیری

آمارها نشان می‌دهد که مهدی طارمی در خلق موقعیت و کارهای ترکیبی نمرات بالاتری کسب کرده است، در حالی که ایوب الکعبی همچنان به عنوان یک تمام‌کننده کلاسیک، نرخ تبدیل موقعیت به گل بهتری دارد. این وابستگی بیش از حد، تیم را در برابر رقبا کاملاً قابل پیش‌بینی می‌کند؛ خصوصاً در فوتبال یونان که تیم‌ها در مقابل المپیاکوس اغلب با لایه‌های دفاعی فشرده و به اصطلاح «پارک کردن اتوبوس» وارد میدان می‌شوند.

این رویکرد تک‌بعدی خطرات بسیار بزرگی به همراه دارد و در مسابقات بزرگ، تاوان سنگینی برای المپیاکوس خواهد داشت. در صورت افت یکی از این دو ستاره، کل سیستم هجومی مندلیبار دچار اختلال جدی شده و توانایی گلزنی تیم به شدت کاهش خواهد یافت.