شوکهکننده: راز واکینینگهای نروژی که هالند را ساخت! (این حقیقت شما را غافلگیر میکند)
ورزش نروژ؛ الگوی موفقیت در المپیک زمستانی با تکیه بر ورزش پایه کودکان، فرهنگ تیمی و سرمایهگذاری هوشمند.
نروژ، کشوری با جمعیتی در حدود ۵.۵ میلیون نفر، بار دیگر در المپیک زمستانی ۲۰۲۲ با ۳۳ مدال که ۱۵ تای آن طلا بود، مقتدرانه بر صدر جدول مدالها تکیه زد و ابرقدرتهای ورزشی جهان را به چالش کشید. این موفقیت چشمگیر در حالی رقم میخورد که بسیاری از کارشناسان، رمز این برتری را در فرمول منحصر به فردی میدانند که فراتر از مزیتهای طبیعی این کشور است و ریشه در رویکردی خاص به ورزش از رده پایه تا سطح قهرمانی دارد: کنار گذاشتن رویکرد «قهرمانبازی» و تمرکز بر لذت، علم و کار گروهی.
انقلاب در ورزش پایه؛ ممنوعیت رقابت تا سن ۱۳ سالگی
یکی از ارکان اصلی استراتژی ورزشی نروژ، «قانون حقوق کودکان در ورزش» است که به موجب آن هرگونه انتشار رتبهبندی، رنکینگ یا نتایج رسمی مسابقات برای کودکان تا سن ۱۳ سالگی ممنوع است. برخلاف بسیاری از کشورها که از سنین پایین به دنبال کشف و پرورش استعدادهای زودهنگام هستند، هدف نروژیها این است که کودکان صرفاً از ورزش لذت ببرند و در طولانیمدت در آن باقی بمانند. این رویکرد، کودکان را از فشار رقابت فرسایشی زودهنگام دور نگه میدارد و به همین دلیل، ۹۳ درصد از کودکان و نوجوانان در نروژ عضو باشگاههای ورزشی هستند، چرا که هیچکس به دلیل عملکرد ضعیف کنار گذاشته نمیشود و ورزش یک تجربه همگانی باقی میماند.
المپیاتوپان؛ پیوند علم و عملکرد در ورزش نخبگان
با این حال، رویکرد نروژ به ورزش تنها به لذت و مشارکت محدود نمیشود. به محض عبور ورزشکاران از دوران نوجوانی، سیستم مهربانانه اولیه جای خود را به «المپیاتوپان» میدهد؛ مرکزی برای نخبگان ورزشی نروژ که دقت علمی و بهینهسازی عملکرد در آن حرف اول را میزند. در این مرکز، قهرمانان رشتههای مختلف دانش خود را در زمینههای گوناگون از تغذیه گرفته تا روانشناسی به اشتراک میگذارند. هرگونه نوآوری آیرودینامیکی که در اسکی آلپاین موفقیتآمیز باشد، بلافاصله در پرش با اسکی نیز به کار گرفته میشود. این اقتصاد دانشبنیان در ورزش، مزیت رقابتی قابل توجهی برای نروژ ایجاد کرده که حتی سیستمهای ورزشی پیشرفتهای مانند آمریکا نیز به سختی میتوانند با آن رقابت کنند.
فرهنگ «دوگناد»؛ تواضع و کار تیمی در قلب موفقیت نروژ
موفقیتهای نروژ بر ستارههای خودخواه بنا نشده است. مفهومی به نام «دوگناد» یا همان کار داوطلبانه جمعی، ریشهای عمیق در فرهنگ این کشور دارد. ستارههای جهانی ورزش نروژ، از ارلینگ هالند در فوتبال تا یاکوب اینگهبریگتسن در دوومیدانی، در محیطی رشد کردهاند که جمع بر فرد مقدم است. در تیم ملی اسکی نروژ، حتی ورزشکارانی که چندین مدال طلا در کارنامه خود دارند، طبق سنت باید ساک و تجهیزات خود را شخصاً حمل کنند. این فروتنی و حس مسئولیتپذیری جمعی، انسجام تیمی بینظیری را شکل میدهد که برای ورزشکارانی که بیش از ۲۰۰ روز سال را در اردو با هم میگذرانند، حیاتی است.
سرمایهگذاری هوشمندانه؛ از استادیومهای بلااستفاده تا مراکز ورزشی محلی
نروژ به عنوان یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان، سرمایه ملی خود را صرف ساختن استادیومهای عظیم و بلااستفاده نمیکند. در عوض، پول نفت این کشور به سمت ساخت تأسیسات محلی و سالنهای مجهز گرم در سراسر کشور هدایت میشود تا ورزش برای همه در دسترس باشد. استراتژی آنها بر رشتههایی متمرکز است که در آن مزیت طبیعی دارند (مانند ورزشهای بر پایه برف و یخ) و با مدیریت دقیق و هوشمندانه هر کرون (واحد پول نروژ)، خود را در این حوزهها به یک قدرت شکستناپذیر تبدیل کردهاند.
