باورنکردنی اما واقعی: قهرمان المپیک، حالا کارگر انبار!

دارنده مدال برنز المپیک زمستانی ۲۰۱۸ پیونگ‌چانگ در رشته اسنوبرد کراس، از نبود حمایت‌های لازم پس از کسب این موفقیت تاریخی به شدت انتقاد کرده و از دوران بازنشستگی زودهنگام و پر از اضطرابش پرده برداشت. رجینو هرناندز، که تنها سه سال پس از کسب مدال و در سن ۳۰ سالگی از دنیای حرفه‌ای خداحافظی کرد، اکنون در حال بازسازی زندگی خود در حوزه‌های جدیدی است و از جزئیات این دوران سخت برای اولین بار سخن گفته است.

مدال برنز غیرمنتظره هرناندز در بازی‌های المپیک ۲۰۱۸ پیونگ‌چانگ، به عنوان اولین مدال زمستانی اسپانیا از سال ۱۹۹۲، نقطه عطفی در تاریخ ورزش این کشور محسوب می‌شد. با این حال، به گفته خودش، آنچه پس از این دستاورد بزرگ رخ داد، به هیچ وجه مراسم تجلیل و قدردانی مورد انتظار نبود و این بی‌توجهی‌ها، او را به سمتی سوق داد که به دلیل احساس عدم حمایت، درک نشدن و خستگی مفرط، به سرعت از دنیای حرفه‌ای خداحافظی کند.

دلایل اصلی بازنشستگی زودهنگام

هرناندز در گفت‌وگویی اختصاصی با روزنامه "ال موندو" فاش کرد که هرگز احساس ارزشمندی نکرده است. او به خاطره‌ای از المپیک پیونگ‌چانگ اشاره کرد که پس از زمین خوردن هم‌تیمی‌اش، سرمربی تیم اظهار داشته بود: "دیگر می‌توانیم وسایلمان را جمع کنیم و برویم؛ در این بازی‌ها هیچ کاری نخواهیم کرد." این در حالی بود که هرناندز توانست مدال کسب کند.

وی افزود: "همه‌چیز همین‌طور بود؛ روی من حسابی باز نمی‌کردند. سال‌ها درخواست کردم که مربیان و تکنسین‌های باسابقه استخدام کنند؛ توجهی نکردند و وقتی هم این کار را انجام دادند، فقط و فقط برای لوکاس (هم‌تیمی‌اش) بود. احساس می‌کردم به من حمله شده، انگار داشتند به من می‌خندیدند." او همچنین از عدم پاسخگویی فدراسیون ورزش‌های زمستانی اسپانیا به تماس‌ها و پیام‌هایش گلایه کرد و علت نهایی بازنشستگی خود را یک حمله اضطراب شدید قبل از مسابقه دانست که نشانه‌ای از هشدار بدنش برای توقف بود.

مبارزه با مشکلات روحی و مالی پس از مدال

دارنده مدال المپیک تاکید کرد که مدال برنز برای او "بزرگ‌ترین خوشحالی دوران حرفه‌ای" بود، اما پس از آن احساس کرد که "مهره سوخته" است و کسی روی او حساب نمی‌کند. او گفت: "همه از کنار من گذشتند. احساس می‌کردم آن‌ها نمی‌خواهند من در تیم ملی باشم." این وضعیت منجر به دو سال کار فشرده با روانشناس شد که وی آن را "دوران بسیار بسیار سخت" توصیف کرد.

از نظر مالی، هرناندز بابت مدال ۳۰ هزار یورو پاداش و سالانه ۴۵ هزار یورو بورسیه "آدو" دریافت می‌کرد. او این مبلغ را برای "زندگی در ابتدا کافی" می‌دانست، اما نه برای پس‌انداز یا راه‌اندازی کسب‌وکار، به‌طوری که نتوانست از آن برای تأمین آینده خود بهره‌برداری کند.

آغاز زندگی جدید و فرصت‌های تازه

روز پس از اعلام بازنشستگی، هرناندز خود را در حالی یافت که باید زندگی جدیدی را آغاز می‌کرد. او که از ۱۱ سالگی خود را وقف برف کرده و در ۱۶ سالگی تحصیل را برای ورزش رها کرده بود، برای امرار معاش مجبور به بازگشت به خانه والدینش و سپس کار در یک شرکت کترینگ شد و وظایفی چون کارگر انبار، راننده یا نگهبان را بر عهده گرفت. او اکنون از درهایی که اخیراً به رویش باز شده‌اند، ابراز خرسندی می‌کند.

یکی از این فرصت‌ها، همکاری با "یورو اسپورت" و "اچ‌بی‌او مکس" به عنوان کارشناس در پوشش بازی‌های المپیک میلان-کورتینا است. او امروز فینال رشته تخصصی خود، اسنوبرد کراس، را گزارش خواهد کرد. هرناندز با قدردانی از یورو اسپورت، اظهار داشت که اگرچه درآمد این کار به دلیل کمبود مسابقات اسنوبرد برای زندگی کافی نیست، اما کمک بزرگی محسوب می‌شود. وی همچنین به فکر بازگشت به برف و گذراندن دوره‌های مربیگری است.

تحصیلات و مشارکت در پروژه‌های ورزشی

رجینو هرناندز در حال حاضر به تحصیل نیز مشغول است. پس از مشارکت در پروژه‌ای درباره ورزشکاران و سلامت روان، لالیگا با او تماس گرفت و بورسیه‌ای برای تحصیل در مقطع ارشد مدیریت ورزشی در مدرسه کسب‌وکار لالیگا به او اعطا کرد. او در تلاش است تا جایگاهی در این زمینه پیدا کند و کمیته المپیک اسپانیا نیز همواره او را در پروژه‌هایش مد نظر داشته است. همچنین، هندبال که ورزش دوران کودکی او بوده، پس از بازنشستگی از اسنوبرد به عنوان یک "راه فرار و نجات‌بخش" به او کمک کرده تا شور و اشتیاق را دوباره در زندگی‌اش بیابد.

ناشناخته ماندن یک قهرمان المپیک

هرناندز، با اشاره به کوتاه‌تر کردن ریش معروفش، گفت که حتی با ریش بلند نیز مردم او را در خیابان نمی‌شناختند. او این موضوع را ناشی از تصور غلطی می‌داند که اسکی و اسنوبرد در اسپانیا ورزش‌های حاشیه‌ای هستند، در حالی که ایستگاه‌های اسکی همیشه پر از جمعیت است. به عقیده او، مشکل اینجاست که مردم این ورزش‌ها را بیشتر به عنوان یک سرگرمی می‌بینند تا یک رشته ورزشی جدی، و تعداد کمی از آن‌ها مسابقات را دنبال می‌کنند. او ابراز امیدواری کرد که با تلاش‌های جدیدش، بتواند جایگاه خود را در دنیای ورزش پیدا کند.