فاجعه در پرسپولیس: آمار تکاندهنده از سقوط باورنکردنی اوسمار ۲۰۲۶!
تحلیل شانس قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر با اوسمار ویهرا
شکست اخیر تیم فوتبال پرسپولیس مقابل گلگهر سیرجان، بار دیگر تفاوت محسوس در نتایج و کیفیت تیم تحت هدایت اوسمار ویهرا را در دو دوره حضور این مربی برجسته کرد. این باخت سه بر یک در هفته بیستویکم لیگ برتر، در شرایطی رقم خورد که سرخپوشان میتوانستند با کسب سه امتیاز، به صدر جدول ردهبندی صعود کنند. اما دریافت سه گل از تیم مهدی تارتار و تجربه چهارمین شکست در نیمفصل دوم، نه تنها این فرصت طلایی را از شاگردان اوسمار گرفت، بلکه این پرسش را نیز پررنگتر ساخت که آیا تیم کنونی پرسپولیس از نظر کیفیت و عملکرد، شباهتی به تیمی دارد که او در دوره اول حضورش روانه مسابقات میکرد و آیا در حد یک مدعی قهرمانی ظاهر شده است؟
صعود پرسپولیس به اوج با هدایت اوسمار در فصل گذشته
اوسمار ویهرا در لیگ بیستوسوم ابتدا به عنوان دستیار یحیی گلمحمدی به پرسپولیس پیوست؛ حضوری که در ابتدا کمتر مورد توجه قرار گرفت. اما با جدایی گلمحمدی در نیمفصل، مدیران باشگاه تصمیم گرفتند هدایت تیم را به او بسپارند؛ انتخابی که در همان ابتدا با انتقادات گستردهای مواجه شد و بسیاری از کارشناسان معتقد بودند پرسپولیس باید به سراغ یک سرمربی بزرگ خارجی برود.
با این حال، اوسمار خیلی زود پاسخ تردیدها را داد. او در ۱۵ مسابقهای که هدایت تیم را بر عهده داشت، ۱۲ پیروزی، دو تساوی و تنها یک شکست (که در بازی نخست او رقم خورد) را به ثبت رساند. میانگین ۲.۵۳ امتیاز در هر مسابقه، ۲۶ گل زده، تنها ۸ گل خورده و ۱۰ کلینشیت، آماری بود که در نهایت پرسپولیس را به قهرمانی رساند. اوسمار در پایان آن فصل جام قهرمانی را بالای سر برد و در شرایطی که بسیاری از هواداران خواستار ادامه همکاری با او بودند، ایران را ترک کرد.
بازگشت به نیمکت سرخپوشان و چالشهای دوره جدید
پس از جدایی اوسمار، پرسپولیس فصل گذشته را با خوان کارلوس گاریدو آغاز کرد و سپس اسماعیل کارتال هدایت تیم را بر عهده گرفت. اما حاصل این تغییرات، از دست رفتن ثبات فنی و در نهایت ناکامی در رسیدن به قهرمانی بود. در ابتدای این فصل نیز مدیران باشگاه به سراغ وحید هاشمیان رفتند اما همکاری با او هم خیلی زود به پایان رسید تا در نهایت، در میان استقبال گسترده هواداران، اوسمار به ایران بازگردد و دوباره روی نیمکت پرسپولیس بنشیند؛ بازگشتی که انتظار میرفت یادآور همان روزهای طلایی باشد.
اما دوره دوم حضور اوسمار تا اینجای کار تفاوت محسوسی با فصل قهرمانی دارد. او در ۱۲ بازی اخیر، ۷ پیروزی، یک تساوی و ۴ شکست را تجربه کرده و میانگین ۱.۸۳ امتیاز در هر بازی را بر جای گذاشته است. پرسپولیس در این بازه ۱۴ گل زده و ۱۰ گل دریافت کرده و ۷ کلینشیت به ثبت رسانده است؛ آماری که هرچند فاجعهآمیز نیست، اما در حد استانداردهای یک مدعی بیچونوچرای قهرمانی نیز محسوب نمیشود. در مقایسه با دوره نخست، تیمِ اوسمار از نظر تهاجمی کمرمقتر نشان میدهد و در برخی مسابقات، آن انسجام دفاعی سابق را هم نداشته است. مهمتر از همه، لغزش در بازیهای کلیدی، از جمله همین شکست برابر گلگهر، باعث شده تردیدها دوباره اوج بگیرد.
تغییرات مهرهها و معضل گلزنی
بخشی از این تفاوت عملکرد را باید در تغییرات فهرست بازیکنان جستوجو کرد. در فصل قهرمانی پرسپولیس با اوسمار، سهم گلزنان به این شکل بود: ۶ گل توسط عیسی آلکثیر، ۳ گل مهدی ترابی، ۲ گل گئورگی گولسیانی، ۲ گل دانیال اسماعیلیفر و یک گل مسعود ریگی به ثمر رسید که هیچکدام این فصل در پرسپولیس حضور ندارند. در کنار آنها، اوستون اورونوف ۶ گل به ثمر رساند و محمدحسین کنعانیزادگان نیز ۵ گل زد؛ دو مهرهای که همچنان در تیم حضور دارند اما شرایطشان مشابه آن مقطع نیست.
در این فصل اما گلزنان پرسپولیس متفاوت بودهاند: ۳ گل توسط سروش رفیعی، ۳ گل اورونوف، یک گل کنعانیزادگان و ۲ گل ایگور سرگیف. همچنین علیرضا محمودی، علی علیپور، رضا شکاری، تیوی بیفوما و امین کاظمیان هر کدام یک گل زدهاند؛ این پراکندگی و همچنین بردهای اقتصادی نشان میدهد پرسپولیس در خط حمله نیز با مشکلی جدی مواجه است و همچنان در گلزنی ضعف دارد.
چشمانداز آینده و سؤال بیجواب قهرمانی
در واقع اوسمار در دوره نخست، تیمی آماده و با ثبات را تحویل گرفت و با مدیریت خوب همان داشتهها، به قهرمانی رسید. اما در دوره دوم با تیمی متفاوت، انتظارات بالا و فضای فشرده رقابتی روبهرو است. البته مسیر اوسمار هنوز به بنبست نرسیده و با توجه به نزدیکی امتیازات در بالای جدول، او هنوز شانس قهرمانی هم دارد اما آن داستان رویاییِ «مربی ناجی» هم تکرار نشده است. با این حال شاید پرسش اصلی این باشد که آیا پرسپولیس امروز همان پرسپولیسِ آماده برای قهرمانیِ لیگ بیستوسوم است؟