اسرائیل رفح را به سیاهچال غزه تبدیل کرد: به زندان خوش آمدید!
اسرائیل با نقض حقوق بشر، آوارگی اجباری و محدودیتهای گذرگاه رفح، بحران انسانی غزه را تشدید کرده است.
گذرگاه زمینی رفح میان نوار غزه و مصر، که از ماههای ابتدایی جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه در اکتبر ۲۰۲۳ بسته بود، روز دوشنبه به عنوان بخشی از اجرای مرحله دوم طرح آتشبس دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در هر دو جهت بازگشایی شد. با این حال، محدودیتهای شدید اعمال شده توسط رژیم صهیونیستی بر این گذرگاه، عملاً مانع از بهرهبرداری آن برای حل بحران انسانی غزه میشود و دو روز اول بازگشایی شاهد اقدامات سختگیرانه و غیرانسانی علیه مسافران بود.
محدودیتهای شدید و بحران انسانی
اقدامات و محدودیتهای رژیم صهیونیستی در گذرگاه رفح شامل کنترل شدید بر تعداد ورودیها و خروجیها و همچنین تفتیشها و بازجوییهای سختگیرانه از مسافران است. مرکز حقوق بشر غزه در گزارشی این اقدامات را مستند کرده و اعلام داشت که در حالی که قرار بود روزانه ۵۰ بیمار به همراه اعضای خانواده یا بستگان نزدیکشان از طریق این گذرگاه منتقل شوند، صهیونیستها تنها با خروج ۵ بیمار موافقت کردند. علاوه بر این، مسافران مجبور بودند از راهرویی احاطه شده با سیم خاردار و دوربینهای نظارتی عبور کنند که نمادی از سیاست ارعاب سیستماتیک است.
این مرکز فلسطینی افزود: «محدودیتهای اعمال شده توسط رژیم صهیونیستی، سیطره کامل این رژیم بر روند تردد افراد در گذرگاه رفح، نقض آشکار آزادی رفت و آمد و سلب حقوق اساسی غیرنظامیان در نوار غزه را نشان میدهد.»
روایتهای تلخ از رفتار با مسافران
بر اساس گزارشها، صهیونیستها تنها به ۱۲ فلسطینی اجازه ورود به غزه را دادند که این افراد نیز تحت بازجوییهای شدید قرار گرفتند. سه زن فلسطینی بازداشت و برای چندین ساعت دستبند به دست به یک پایگاه ارتش رژیم صهیونیستی منتقل شده و تقریباً ۳ ساعت مورد بازجویی قرار گرفتند. مرکز حقوق بشر غزه تاکید کرد که این بازجوییها شامل سوالاتی در مورد دلایل بازگشت به غزه و اتهامزنی در مورد دست داشتن در عملیاتهای ضد صهیونیستی بود که نشاندهنده رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز در تضاد آشکار با قوانین حفاظت از غیرنظامیان است.
وزارت کشور غزه نیز اعلام کرد که از زمان بازگشایی گذرگاه رفح، تنها ۸ فلسطینی (شامل بیماران و همراهانشان) از غزه خارج و ۱۲ نفر (شامل ۹ زن و سه کودک) وارد نوار غزه شدند. این روند در روز سهشنبه نیز تکرار شد و در حالی که ۱۳۰ بیمار و همراهانشان اجازه خروج داشتند، مقامات صهیونیست تنها اجازه خروج ۱۶ بیمار و ۳۲ همراه را دادند.
امجد الشوا، مدیر اجرایی شبکه سازمانهای مردمنهاد فلسطینی در غزه، اظهار داشت که سازوکارهای فعلی «بازتابدهنده خواستهها یا امیدهای مردم فلسطین برای بازگشایی واقعی گذرگاه رفح نیست.» وی این بازگشایی را «جزئی و محدود» خواند که حداقل نیازها را برآورده نمیکند و بر ضرورت خروج ۲۰ هزار بیمار و مجروح و بازگشت آوارگان تاکید کرد. منابع آگاه نیز نگرانی فلسطینیها را از بازداشت مسافران توسط صهیونیستها یا گروههای همکاریکننده با ارتش اسرائیل ابراز داشتند.
گذرگاه رفح؛ تله سیاسی برای آوارگی اجباری
مصطفی ابراهیم، تحلیلگر سیاسی فلسطینی، تاکید کرد که این رفتار اشغالگران «تاییدکننده تلاش آنها برای ایجاد یک واقعیت جدید در نوار غزه» است که بر تحمیل حاکمیت امنیتی و کنترل مطلق بنا شده. وی این اقدامات را «رفتار مجرمانه» دانست که هدف آن «ارسال پیامهای ارعابآمیز» برای کسانی است که قصد بازگشت به غزه را دارند. به گفته ابراهیم، رژیم صهیونیستی از طریق این سیاستها به دنبال تثبیت واقعیت آوارگی اجباری مردم غزه است و این بازگشایی را «یک تله سیاسی» قلمداد کرد.
منابع آگاه گزارش دادند که مقامات صهیونیست، طراحی معماری بدترین زندانهای خود را در گذرگاه رفح تکرار کردهاند. مسافران از یک راهروی طولانی با کف شنی عبور میکنند که از دو طرف با دیوارهای آهنی و سیم خاردار احاطه شده و به یک دروازه بازرسی الکترونیکی و سپس یک ایست بازرسی تحت نظارت نظامیان صهیونیست منتهی میشود. این تصاویر و مستندات، دیدگاه اسرائیل برای مدیریت نوار غزه در دوره پس از جنگ را ارائه میدهد. شاهدان عینی از رفتار غیرانسانی نظامیان صهیونیست خبر دادهاند که هیچ تفاوتی بین زن و مرد یا سالمندان و جوانان قائل نشده و مسافران را مجبور به ایستادن برای بیش از ده ساعت متوالی و در معرض فریاد، توبیخ و تهدید به بازداشت قرار دادهاند.
شهادتهای تکاندهنده از سوءرفتار
یک زن فلسطینی که از طریق گذرگاه رفح به غزه بازگشته، روایت کرده که نظامیان صهیونیست با آنها «مانند زندانی رفتار کردند، چشمبند و دستبند زدند و سپس به اتاق بازجویی بردند و بیش از ۳ ساعت نگه داشتند.» وی به مرحله سخت و طولانی سفر از مصر تا گذرگاه رفح اشاره کرد و افزود که در سمت فلسطینی گذرگاه رفح نیز مجبور به انگشتنگاری، تایید هویت و بازرسی چمدانها شدند و پس از آن ساعتها در سمت اروپایی منتظر ماندند تا لباسهایشان تک به تک بازرسی شد. سپس مسافتی طولانی را در نور کم پیادهروی کردند تا به اتوبوس برسند، در حالی که اطراف پر از نیروهای آمریکایی و دیگر نیروهای خارجی بود.
این مصیبت با عبور از دروازههای تحت کنترل مأموران شاباک پایان نیافت، بلکه فصل دیگری از آزار و اذیت مسافران با رسیدن به یک ایست بازرسی دیگر که توسط «مزدوران» در رفح اداره میشود آغاز گشت. یکی از این مسافران گفت که عناصر مزدور مسلح وارد اتوبوس شده و لباسها و وسایل همه را تفتیش کردند و سه زن را برای بازجویی بردند. این زن نیز شهادت داد که در طول بازجویی، «کتکمان زدند و در هوای سرد به رویمان آب پاشیدند و تهدید به زندان کردند. آنها اطلاعاتی در مورد اقوام و همسایگانمان میخواستند، در حالی که ما هیچ چیز نمیدانستیم. آنها همچنین جواهرات دخترم را دزدیدند.»
ناظران امور تاکید دارند که بازگشایی گذرگاه رفح توسط رژیم صهیونیستی نه اقدامی برای اجرای آتشبس است و نه کمکی به حل بحران انسانی غزه میکند؛ بلکه در چارچوب سیاست سیستماتیک اشغالگران برای آوارگی اجباری مردم غزه قرار دارد و این پیام را برای فلسطینیها میفرستد که هر کسی که قصد بازگشت به غزه را داشته باشد، در واقع یک ماجراجویی با عواقب سخت و ناشناخته را آغاز کرده است.
