فوری و تکاندهنده: رفح دیگر گذرگاه نیست؛ به شکنجهگاه و زندان غزه خوش آمدید!
محدودیتهای رژیم صهیونیستی در غزه، بهویژه گذرگاه رفح، بحران انسانی، نقض حقوق بشر و آوارگی اجباری گستردهای را رقم زده است.
گذرگاه زمینی رفح، مسیر حیاتی ارتباطی میان نوار غزه و مصر، که از اکتبر ۲۰۲۳ و با آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه بسته شده بود، روز دوشنبه به عنوان بخشی از اجرای مرحله دوم طرح آتشبس پیشنهادی دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین آمریکا، در هر دو جهت بازگشایی شد. با این حال، محدودیتهای شدید اعمالشده توسط رژیم صهیونیستی بر این گذرگاه، مانع از بهرهبرداری مؤثر از آن برای کاهش بحران انسانی در غزه شده و دو روز نخست بازگشایی شاهد اعمال تدابیر سختگیرانه و غیرانسانی علیه مسافران بوده است.
بازگشایی رفح با محدودیتهای شدید؛ شمار اندک مسافران
اقدامات و محدودیتهای رژیم صهیونیستی در گذرگاه رفح شامل کنترل شدید بر تعداد ورودیها و خروجیها و همچنین تفتیشها و بازجوییهای سختگیرانه از مسافران است. مرکز حقوق بشر غزه در گزارشی این اقدامات را مستند کرده و اعلام داشت: در حالی که قرار بود روزانه ۵۰ بیمار به همراه اعضای خانواده یا بستگان نزدیک خود از طریق این گذرگاه به خارج منتقل شوند، صهیونیستها تنها با خروج ۵ بیمار موافقت کردند.
این مرکز فلسطینی افزود: مسافران مجبور به عبور از راهرویی احاطهشده با سیم خاردار و دوربینهای نظارتی بودند که صحنهای از سیاست ارعاب سیستماتیک را به نمایش میگذارد. محدودیتهای اعمال شده بیانگر سیطره کامل رژیم صهیونیستی بر تردد افراد، نقض آشکار آزادی رفت و آمد و سلب حقوق اساسی غیرنظامیان در نوار غزه است.
رفتار وحشیانه و بازجوییهای طولانیمدت
بر اساس گزارشها، صهیونیستها تنها اجازه ورود ۱۲ فلسطینی را به نوار غزه از طریق گذرگاه رفح دادند که این افراد نیز تحت بازجوییهای شدید قرار گرفتند. در یک مورد، سه زن فلسطینی توسط نیروهای صهیونیست برای چندین ساعت دستبند زده شده و به یک پایگاه ارتش منتقل و تقریباً ۳ ساعت مورد بازجویی قرار گرفتند. این بازجوییها شامل پرسشهایی در مورد دلایل بازگشت به غزه و اتهامزنی در مورد دست داشتن در عملیاتهای ضد صهیونیستی بود که همراه با رفتاری غیرانسانی و تحقیرآمیز در تضاد آشکار با قوانین حفاظت از غیرنظامیان بود.
وزارت کشور غزه نیز اعلام کرد: در روز دوشنبه تنها ۸ فلسطینی (شامل بیماران و همراهانشان) از غزه خارج شدند و ۱۲ نفر (۹ زن و سه کودک) وارد نوار غزه شدند. در روز سهشنبه نیز در حالی که ۱۳۰ بیمار و همراهانشان اجازه خروج داشتند، مقامات صهیونیست تنها اجازه خروج ۱۶ بیمار و ۳۲ همراه را صادر کردند.
تله سیاسی و هدف آوارگی اجباری
امجد الشوا، مدیر اجرایی شبکه سازمانهای مردمنهاد فلسطینی در غزه، اظهار داشت که سازوکارهای فعلی پاسخگوی خواستههای مردم فلسطین برای بازگشایی واقعی گذرگاه رفح نیست. او این اقدامات را موانع شدید و توهینآمیز دانست که با هدف جلوگیری از بازگشت فلسطینیها به نوار غزه و در راستای سیاست سیستماتیک تحمیل واقعیت "زندان بزرگ" بر مردم غزه و مجبور کردن آنها به آوارگی صورت میگیرد. وی افزود: آنچه در حال حاضر اتفاق میافتد، صرفاً بازگشایی جزئی و محدود است و حداقل نیازها را نیز برآورده نمیکند؛ در حالی که حدود ۲۰ هزار بیمار و مجروح در غزه نیازمند خدمات پزشکی نجاتبخش در خارج از نوار غزه هستند و تعداد زیادی از افراد نیز در خارج از غزه سرگردانند.
مصطفی ابراهیم، نویسنده و تحلیلگر سیاسی فلسطینی، نیز این رفتار اشغالگران را تأییدکننده تلاش آنها برای ایجاد یک واقعیت جدید در نوار غزه مبتنی بر حاکمیت امنیتی و کنترل مطلق دانست. او این اقدامات را مجرمانه و با هدف ارسال پیامهای ارعابآمیز توصیف کرد که به هر کسی که قصد بازگشت به غزه را داشته باشد، سرنوشت بدی را وعده میدهد و در واقع به دنبال تثبیت واقعیت آوارگی اجباری مردم غزه است.
گذرگاه رفح؛ شبیه به یک زندان
منابع آگاه گزارش دادند که مقامات صهیونیست طراحی بدترین زندانهای خود را در گذرگاه رفح تکرار کردهاند. مسافران از راهرویی طولانی با کف شنی عبور میکنند که از دو طرف با دیوارهای آهنی و سیم خاردار احاطه شده و به یک دروازه بازرسی الکترونیکی و سپس یک ایست بازرسی تحت نظارت نظامیان صهیونیست منتهی میشود. این تصاویر و مستندات نمونهای عملی از دیدگاه اسرائیل برای مدیریت نوار غزه در دوره پس از جنگ را ارائه میدهد.
بر اساس شهادت چندین نفر از کسانی که طی دو روز گذشته از طریق گذرگاه رفح وارد غزه شدهاند، نظامیان صهیونیست هیچ تفاوتی در رفتار خود بین زن و مرد یا بین سالمندان و جوانان قائل نشدند. آنها مسافران را مجبور کردند بیش از ده ساعت متوالی بایستند و آنها را در معرض فریاد، توبیخ و تهدید به بازداشت قرار دادند.
یک زن فلسطینی که از طریق این گذرگاه به غزه بازگشته، عنوان کرد که نظامیان صهیونیست با آنها مانند زندانی رفتار کردند، چشمبند و دستبند زدند و سپس برای بیش از ۳ ساعت در اتاق بازجویی نگه داشتند. او تجربه سفر طاقتفرسا را شرح داد که شامل انگشتنگاری، تأیید هویت، بازرسی چمدانها در سمت فلسطینی و سپس ساعتها انتظار، بازرسی لباسها در سمت اروپایی و در نهایت پیمودن مسیری طولانی در حضور نیروهای آمریکایی و سایر نیروهای خارجی بود.
این مصیبت با عبور از دروازههای تحت کنترل نیروهای شاباک پایان نمییابد، بلکه فصل دیگری از آزار و اذیت با رسیدن به ایست بازرسی دیگری که توسط مزدوران در رفح اداره میشود، آغاز میگردد. یکی از مسافران گزارش داد که عناصر مسلح مزدور وارد اتوبوس شده، لباسها و وسایل همه را تفتیش کردند و سه زن را برای بازجویی بردند. این زنان در طول بازجویی مورد ضرب و شتم قرار گرفته، در هوای سرد به روی آنها آب پاشیده شده و تهدید به زندان شدند؛ همچنین جواهرات یکی از آنها به سرقت رفت.
ناظران امور تأکید دارند که بازگشایی گذرگاه رفح توسط رژیم صهیونیستی نه اقدامی برای اجرای آتشبس و نه کمکی به حل بحران انسانی غزه است؛ بلکه در چارچوب سیاست سیستماتیک اشغالگران برای آوارگی اجباری مردم غزه قرار دارد و این پیام را برای فلسطینیها میفرستد که هر کسی که قصد بازگشت به غزه را داشته باشد، در واقع یک ماجراجویی با عواقب سخت و ناشناخته را آغاز کرده است.
