فوری: بحران بیسابقه انضباطی در چلسی؛ آیا آبیها کمر به قتل خود بستهاند؟
رکورد منفی بیانضباطی و کارت قرمز، چالش جدید مربیگری چلسی در لیگ برتر انگلیس
اخراجهای پیاپی در تیم فوتبال چلسی به یکی از جدیترین معضلات این باشگاه در فصل جاری تبدیل شده است؛ مشکلی که حتی با تغییر مربیان نیز ادامه یافته و چالشهای انضباطی را برای آبیهای لندن تشدید کرده است. این روند نگرانکننده، چلسی را در آستانه ثبت یک رکورد منفی بیسابقه در تاریخ لیگ برتر انگلیس قرار داده و پرسشهای جدی درباره ریشههای این بیانضباطی در تیمی با این سطح و امکانات مطرح کرده است.
رکورد منفی بیانضباطی در لیگ برتر
پیروزی پرگل ۴ بر یک مقابل استون ویلا، در ظاهر میتواند نویدبخش بهبود شرایط باشد، اما این نتیجه نمیتواند بحران انضباطی عمیقتر چلسی را پوشش دهد. آبیها در مسیر ثبت رکورد بیشترین کارت قرمز در لیگ برتر قرار دارند. این فصل تاکنون ۱۰ اخراج برای چلسی ثبت شده که ۹ مورد مربوط به بازیکنان و یک مورد مربوط به سرمربی بوده است. از این تعداد، هشت اخراج در لیگ برتر، یک مورد در لیگ قهرمانان اروپا و یک مورد نیز در جام اتحادیه انگلیس رخ داده است.
با در نظر گرفتن تنها بازیکنان، رکورد تاریخی لیگ برتر ۹ کارت قرمز است؛ رکوردی که پیشتر توسط ساندرلند در فصل ۱۰-۲۰۰۹ و کوئینز پارک رنجرز در فصل ۱۲-۲۰۱۱ به ثبت رسیده بود. اکنون چلسی با ۹ اخراج بازیکنان در یک قدمی عبور از این رکورد قرار دارد.
فهرست اخراجهای پرتعداد
برخلاف تحلیلهای فصل گذشته که نیکلاس جکسون را عامل اصلی مشکلات انضباطی میدانستند، با عدم حضور او نیز نه تنها مشکل حل نشده، بلکه تشدید یافته است. نکته قابل توجه این است که اخراجها تقریباً به شکل مساوی میان بازیکنان مختلف توزیع شده، بهطوری که هر یک از ۱۰ عضو تیم یک بار کارت قرمز دریافت کردهاند. فهرست اخراجهای چلسی در این فصل به شرح زیر است:
- رابرت سانچس (لیگ برتر مقابل منچستر یونایتد)
- تروه چالوبا (لیگ برتر مقابل برایتون)
- ژائو پدرو (لیگ قهرمانان مقابل بنفیکا)
- انزو مارسکا (لیگ برتر مقابل لیورپول)
- مالو گوستو (لیگ برتر مقابل ناتینگهام فارست)
- لیام دلاپ (جام اتحادیه مقابل ولورهمپتون)
- مویسس کایسدو (لیگ برتر مقابل آرسنال)
- مارک کوکورلا (لیگ برتر مقابل فولام)
- وسلی فوفانا (لیگ برتر مقابل برنلی)
- پدرو نتو (لیگ برتر مقابل آرسنال)
از تکلهای خشن تا رفتارهای غیرورزشی
بررسی کارتهای قرمز دریافتی چلسی نشان میدهد که یافتن الگوی مشخصی در آنها دشوار است. برخی از این اخراجها ناشی از موقعیتهای معمول فوتبالی بودهاند، مانند تکل خشن مویسس کایسدو یا خطای مارک کوکورلا برای جلوگیری از موقعیت تکبهتک. با این حال، نمونههایی از رفتارهای کاملاً غیرورزشی نیز مشاهده میشود.
یکی از عجیبترین موارد مربوط به لیام دلاپ است که به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و در مدت کوتاهی دو ضربه مشت به صورت بازیکن حریف زد؛ در صحنه اول حتی نزدیک توپ هم نبود. سرمربی وقت تیم، این کارت قرمز را «احمقانه» توصیف کرد. مورد عجیب دیگر اخراج مالو گوستو در دقیقه ۸۶ بازی با ناتینگهام فارست بود، در حالی که چلسی با نتیجه ۳ بر صفر پیش بود و هیچ خطری دروازهاش را تهدید نمیکرد؛ یک تصمیم کاملاً غیرضروری که تنها تیم را دچار مشکل کرد.
رویکرد مربیان و چالش مدیریت انضباطی
سرمربی وقت چلسی درباره رویکرد خود به این مسئله گفته بود که اعتقادی به تنبیه بازیکنان ندارد و ترجیح میدهد به آنها کمک کند تا اشتباهاتشان را درک کرده و تصمیمات درستی بگیرند. او دیدگاه خود را به تربیت چهار فرزندش تشبیه کرده بود.
اما اجرای چنین فلسفهای وقتی خود سرمربی نیز به دلیل رفتار غیرورزشی از کنار زمین اخراج میشود، دشوارتر به نظر میرسد. وی در یکی از مسابقات به دلیل اعتراض به داور و سپس خروج احساسی از محوطه فنی، دو کارت زرد دریافت کرد و ۸ هزار پوند نیز جریمه شد.
مشکل انضباطی چلسی به یک مربی محدود نمیشود. در دورههای هدایت مربیان مختلف، از جمله ویل استیل روزنیور و مائوریسیو پوچتینو نیز این روند ادامه داشته است. چلسی در فصل ۲۴-۲۰۲۳ با ۱۰۹ کارت زرد در صدر جدول لیگ برتر قرار گرفت و فصل بعد نیز با ۱۰۱ کارت زرد باز هم در این شاخص پیشتاز بود. در فصل جاری هم تاکنون هیچ تیمی بیش از چلسی کارت زرد دریافت نکرده است؛ ۷۳ کارت، آماری برابر با تاتنهام که هنوز بازی هفته بیستونهم خود را انجام نداده است.
در مجموع، ۷ بازیکن مختلف چلسی کارت قرمز دریافت کردهاند که دستکم سه اخراج بیشتر از هر تیم دیگر لیگ برتر است. اورتون با ۴ کارت قرمز در رتبه بعدی قرار دارد و هیچ باشگاه دیگری بیش از ۳ اخراج نداشته است.
فراتر از جوانی: مقایسه با تیمهای مشابه
در چنین شرایطی، معمولاً یک پاسخ کلیشهای مطرح میشود: چلسی تیم بسیار جوانی دارد. این استدلال تا حدی میتواند توضیحدهنده مشکل باشد اما قطعاً تمام ماجرا نیست. اگر به دیگر تیمهای جوان در پنج لیگ معتبر اروپایی نگاه کنیم، هیچکدام از آنها حتی در نیمه بالای جدول کارتهای زرد قرار ندارند. برای مثال، لایپزیگ در بوندسلیگا از نظر کارت زرد در رتبه شانزدهم است و بارسلونا حتی کمترین کارت زرد را در لالیگا دریافت کرده است.
به عبارت دیگر، جوان بودن لزوماً به معنای بیانضباطی نیست و حتی روند رایج در فوتبال اروپا چیز دیگری را نشان میدهد: معمولاً تیمهای بزرگ کارتهای کمتری دریافت میکنند. با این حال، چلسی در این قاعده استثناست و این مسئله نیاز به بررسی عمیقتری دارد.
عدم یادگیری و اعتراضات غیرضروری
دیدار اخیر مقابل آرسنال نمونهای نمادین از این وضعیت بود. پدرو نتو به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و بلافاصله دو کارت زرد گرفت که یکی از آنها به دلیل اعتراض به داور بود. کمتر از ۱۰ دقیقه بعد، انزو فرناندز از روی عصبانیت توپ را به کناری پرتاب کرد که بهوضوح برای نشان دادن اعتراض به تصمیم داور انجام شد و حتی تلاشی برای پنهان کردن آن صورت نگرفت.
در آخرین مسابقه مقابل استون ویلا نیز، در حالی که همه چیز به خوبی پیش میرفت، فرناندز به دلیل تشویق طعنهآمیز داور کارت زرد گرفت. به نظر میرسد بازیکنان چلسی هنوز از تجربه کارتها درس نگرفتهاند.
تصور نادرست از جانبداری داوری و واقعیت VAR
بازیکنان و هواداران ممکن است تصور کنند که داوران علیه تیمشان جانبدارانه عمل میکنند، اما در واقعیت، اشتباهات داوری معمولاً به شکل نسبتاً یکنواخت میان تیمها توزیع میشود. تنها تفاوت این است که باشگاههای بزرگ به دلیل نفوذ رسانهای بیشتر، توجه بیشتری را به تصمیمات داوری جلب میکنند.
بر اساس بررسی اشتباهات رسمی تأیید شده توسط کمیسیون حوادث کلیدی مسابقه (KMI)، در نیمفصل اول این فصل سه اشتباه VAR در مسابقات چلسی رخ داده و جالب آنکه هر سه به سود چلسی بودهاند. این شامل مردود اعلام نشدن گل جاشوا کینگ در بازی با فولام، اخراج نشدن گوستو در بازی مقابل برایتون و اعلام نشدن پنالتی به دلیل خطای گوستو در دیدار برابر بورنموث میشود.
به بیان دیگر، حتی ممکن بود تعداد اخراجهای چلسی از این هم بیشتر باشد. برای مثال در صحنهای مقابل برایتون، گوستو با استوکهایش به سر جانکوبه مینته ضربه زد که تنها دلیل عدم برخورد شدیدتر، بازی کردن زودتر توپ توسط مهاجم برایتون بود. با این حال داور نه کارت قرمزی نشان داد و نه حتی خطایی اعلام کرد؛ تصمیمی که در صورت اعلام خطا میتوانست به پنالتی برای برایتون منجر شود.
نتیجهگیری: نگاه به درون برای حل بحران
اکنون چلسی وارد مقطع حساسی از فصل شده است؛ مقطعی که در آن برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا میجنگد. در چنین شرایطی، تیم دیگر نمیتواند مشکلات خود را به جوانی ترکیب یا اشتباهات داوری نسبت دهد. اگر قرار است این روند متوقف شود، چلسی باید پیش از هر چیز به درون خود نگاه کرده و ریشههای عمیق این بحران انضباطی را شناسایی و حل کند.
