فوری: سرمربی استقلال چه بلایی سر «پیروز» آورد؟! شوک به آبیها از شوخیهای جنجالی سهراب به سبک عابدزاده!
رفاقت سهراب بختیاریزاده و پیروز قربانی، الگویی از اخلاق ورزشی در فوتبال ایران.
دیدار شب گذشته تیمهای استقلال و فجرسپاسی در چارچوب رقابتهای فوتبال، نه تنها از حیث نتیجه ورزشی، بلکه به دلیل جلوههای ویژهای از رفاقت و احترام متقابل میان سهراب بختیاریزاده، سرمربی استقلال و پیروز قربانی، سرمربی فجرسپاسی، مورد توجه قرار گرفت. این دو چهره نامآشنای فوتبال ایران که از دیرباز رابطه دوستانه و نزدیکی با یکدیگر داشتهاند، پیش از آغاز، در طول و پس از پایان مسابقه صحنههای ماندگاری از پیوند عمیق خود را به نمایش گذاشتند.
ابراز محبت صمیمانه در ابتدای دیدار
تصاویر منتشر شده از لحظات پیش از شروع بازی، نشاندهنده ابراز احساسات گرم و بیتکلف سهراب بختیاریزاده نسبت به پیروز قربانی بود. بختیاریزاده در حرکتی دوستانه و خاص، گونه همتای خود را به شوخی کشید. این حرکت صمیمانه در حالی رخ داد که پیروز قربانی در فصل جاری، چهرهای جدی و مصمم از خود به نمایش گذاشته و کمتر کسی جرأت چنین شوخیهایی را با او دارد. با این حال، بختیاریزاده که همواره در ابراز احساسات خود روراست بوده است، بدون هیچ محدودیتی، دوستی دیرینه خود را بروز داد و قبل از مسابقه حساس، با گرمی از قربانی استقبال کرده و برای او آرزوی موفقیت نمود.
حفظ احترام متقابل در طول مسابقه
با وجود حساسیتهای معمول مسابقات فوتبال و بروز برخی جنجالهای داوری در طول بازی، این دو ستاره سابق باشگاه استقلال، هرگز از چارچوب احترام متقابل خارج نشدند. روابط دوستانه و نزدیک آنها باعث شد که حتی در اوج رقابت، حرمتها حفظ شود. این تعهد به دوستی و ورزشیگری، در پایان بازی نیز مشهود بود؛ جایی که سهراب بختیاریزاده پس از به صدا درآمدن سوت پایان، پیروز قربانی را در آغوش گرفت و بار دیگر عمق رفاقتشان را نمایان ساخت.
شوخی و احترام، نمادی از رفاقت
حرکت کنایهآمیز و شوخیآمیز بختیاریزاده پیش از بازی، که یادآور شیوه خاص احمدرضا عابدزاده در برقراری ارتباط با همکاران و رقبایش بود، نشانهای از پیوند عمیق میان او و قربانی محسوب میشد. این نوع از تعامل، در طول ۹۰ دقیقه بازی نیز با نهایت احترام از سوی هر دو سرمربی ادامه یافت. صحنههای ثبت شده از برخورد این دو مربی در کنار زمین، فراتر از یک رقابت ورزشی بود و نمادی از دوستی پایدار و احترام متقابل میان دو پیشکسوت فوتبال به شمار میرود که میتوان آن را الگویی از اخلاقمداری در ورزش قلمداد کرد.