سرآمد انتخاب هوشمندانه

بمب خبری: رسوایی تقلب یوفا در سیدبندی لیگ قهرمانان! دروغ‌های جدید لو رفت و اعتبار نابود شد

فرمت جدید و سیدبندی نوین لیگ قهرمانان اروپا، نتایج غیرمنتظره‌ای را در فوتبال باشگاهی رقم زد.

فرمت جدید رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا که توسط یوفا معرفی شده، به نظر می‌رسد اهمیت سیستم سیدبندی سنتی را تا حد زیادی کاهش داده است. با نتایج به دست آمده در مرحله گروهی، دو تیم از سید یک در قرعه‌کشی مرحله یک‌هشتم نهایی حضور نخواهند داشت، در حالی که دو تیم از سید چهارم راهی این مرحله شده‌اند که نشان‌دهنده تغییرات عمیق در ساختار و پیش‌بینی‌های قبلی است.

انقلاب در فرمت لیگ قهرمانان و فروریختن تصورات اولیه

تغییر فرمت لیگ قهرمانان اروپا که یوفا از فصل گذشته به اجرا گذاشته، به منزله یک دگرگونی واقعی در فوتبال باشگاهی قاره سبز تلقی می‌شود. این تغییرات، موافقان و مخالفان بسیاری داشته است، اما با گذشت زمان و روشن شدن نتایج عملی، می‌توان اذعان داشت که سیدبندی‌های اولیه تا حد زیادی به یک توهم تبدیل شده‌اند. هدف اولیه قرار دادن ۳۶ تیم در چهار سید مختلف و رویارویی هر تیم با دو تیم از هر سید (به جز سید خودش) بود. بر اساس این طراحی، انتظار می‌رفت ۹ تیم سید یک برای حضور در جمع هشت تیم برتر رقابت کنند و تیم‌های سید چهارم عملاً از همان ابتدا محکوم به حذف باشند. همچنین، ۱۸ تیم سیدهای دو و سه باید ۱۵ سهمیه باقی‌مانده را میان خود تقسیم می‌کردند.

نتایج غیرمنتظره؛ صعود تیم‌های ناشناخته، حذف مدعیان

با این حال، زمانی که این ساختار در عمل پیاده شد، شرایط به شکل قابل توجهی دگرگون گشت. از ۹ باشگاهی که در سید یک قرار داشتند، تنها پنج تیم شامل منچسترسیتی، بایرن مونیخ، لیورپول، چلسی و بارسلونا موفق شدند مستقیماً به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود کنند. سه سهمیه باقی‌مانده برای تکمیل جمع هشت تیم برتر به آرسنال (که رقابت‌ها را از سید دو آغاز کرده بود)، تاتنهام (سید سه) و اسپورتینگ لیسبون (سید سه) رسید که نشان‌دهنده یک جابجایی قابل توجه در سلسله مراتب قدرت است. این وضعیت، در دورانی که پروژه‌های نخبه‌گرایانه‌ای چون سوپرلیگ اروپا عملاً به حاشیه رانده شده‌اند، بیش از پیش ارزش فرمت جدید را نمایان می‌سازد.

تحلیل عملکرد تیم‌ها بر اساس سیدبندی اولیه

بررسی دقیق‌تر نتایج بر اساس سیدبندی اولیه، ناهماهنگی‌های بیشتری را آشکار می‌سازد:

  • سید ۱: تنها ۵ تیم از ۹ تیم (۵۵.۵ درصد) مستقیماً صعود کردند. پاری‌سن‌ژرمن و رئال مادرید از طریق پلی‌آف راهی مرحله بعدی شدند، اما اینتر و بوروسیا دورتموند در همین مرحله حذف شدند؛ اتفاقی که در تئوری نباید رخ می‌داد.
  • سید ۲: علاوه بر آرسنال که صعود مستقیم داشت، بایرلورکوزن، اتلتیکومادرید و آتالانتا از مسیر پلی‌آف به یک‌هشتم نهایی رسیدند (۴۴.۴ درصد). در مقابل، بنفیکا، یوونتوس و کلاب بروژ حذف شدند و ویارئال و آینتراخت فرانکفورت نیز به شکلی غیرمنتظره در همان مرحله نخست کنار رفتند.
  • سید ۳: صعود مستقیم تاتنهام و اسپورتینگ لیسبون به یک‌هشتم نهایی بسیار قابل توجه است. اما شاید شگفتی‌سازترین اتفاق، صعود بودو گلیمت از طریق پلی‌آف بود که موفق شد اینتر، فینالیست فصل قبل، را حذف کند. در این سید، پنج تیم پی‌اس‌وی آیندهوون، آژاکس، ناپولی، اسلاویا پراگ و المپیک مارسی در مرحله گروهی حذف شدند (۳۳.۳ درصد).
  • سید ۴: هیچ تیمی از سید چهارم نتوانست مستقیماً جایگاهی در جمع هشت تیم برتر به دست آورد. با این حال، گالاتاسرای و نیوکسل موفق شدند به پلی‌آف برسند و در نهایت به یک‌هشتم نهایی صعود کنند (۲۲.۲ درصد). قره‌باغ و موناکو نیز تلاش کردند اما موفق نشدند، و کپنهاگن، یونیون سن‌ژیلواز، اتلتیک بیلبائو، پافوس و غیرت از همان ابتدا کنار رفتند.

چالش با نظریه سنتی سیدبندی

این آشفتگی و نتایج غیرمنتظره، به وضوح نشان می‌دهد که تصویر اولیه‌ای که سیدبندی‌ها ارائه می‌دادند، شباهت چندانی به جدول نهایی شکل‌گرفته برای قرعه‌کشی یک‌هشتم نهایی ندارد. دقیقاً همین داستان‌های غیرقابل پیش‌بینی هستند که همچنان به لیگ قهرمانان اروپا جان می‌بخشند؛ آن هم در شرایطی که فاصله میان تیم‌های بزرگ و کوچک هر روز غیرقابل عبورتر به نظر می‌رسد. بی‌تردید، فرمت جدید در حال فرو ریختن نظریه سنتی سیدبندی‌ها و ایجاد رقابتی پویاتر و جذاب‌تر در سطح اول فوتبال اروپا است.

ارسال نظر