سرآمد انتخاب هوشمندانه

شوک بزرگ در رئال: حسرت بارسلونا بی‌پایان! نه ژابی، نه آربلوا؛ بزرگترین مشکل مادرید لاینحل ماند

گلزنی تعویضی‌های رئال مادرید: ناجی ضعف تاکتیکی تیم در لالیگا.

رئال مادرید در مقطع حساس کنونی فصل با چالشی جدی مواجه است: غیبت بازیکنی که بتواند از روی نیمکت وارد میدان شود و جریان بازی را به نفع تیم تغییر دهد. شکست اخیر در پامپلونا مقابل اوساسونا بار دیگر این ضعف پنهان را آشکار ساخت که پیش‌تر در طول فصل نیز بارها مشاهده شده بود؛ نقص‌هایی که شاید در مواجهه با تیم‌هایی چون رئال سوسیداد و بنفیکا کمتر به چشم می‌آمد، اما در ورزشگاه السادار به‌وضوح نمایان شد.

ناکامی نیمکت‌نشینان رئال مادرید در تغییر جریان بازی

یکی از نقاط ضعف تکرارشونده کهکشانی‌ها، ناتوانی در بهره‌برداری مؤثر از بازیکنان تعویضی است. رئال مادرید در شرایطی که برای دگرگون کردن چهره مسابقه به یک "محرک" نیاز مبرم دارد، هنوز نتوانسته چنین مهره‌ای را در ترکیب خود بیابد. نه ژابی آلونسو و نه آلوارو آربلوا، موفق به شناسایی و پرورش بازیکنی نشده‌اند که بتواند از روی نیمکت، سرنوشت بازی‌ها را به‌شکلی قاطع تغییر دهد.

آمار نگران‌کننده گلزنی تعویضی‌ها

آمارهای لیگ گواه این است که رئال مادرید از نظر گلزنی بازیکنان تعویضی، در انتهای جدول قرار دارد. سهم کلی تیم تنها دو گل از دو بازیکن بوده است: یک گل از فران گارسیا مقابل بتیس که در وقت‌های تلف‌شده به ثمر رسید و گل دیگری از وینیسیوس در دقایق پایانی دیدار با اوویدو. هیچ‌یک از این گل‌ها تأثیر واقعی در تغییر نتیجه یا کسب امتیازات حیاتی برای تیم نداشته‌اند. تنها چهار تیم دیگر در لیگ شرایطی مشابه دارند، اما نکته متمایز اینجاست که برای رئال مادرید، گل‌های به ثمر رسیده توسط نیمکت‌نشینان هیچ ارزش افزوده‌ای در جدول برای این تیم به همراه نداشته است.

تفاوت چشمگیر با رقیب سنتی: درخشش نیمکت بارسلونا

در سوی مقابل این رقابت نفس‌گیر قهرمانی، بارسلونا از این حیث آسودگی خاطر بیشتری دارد. هانسی فلیک، سرمربی بارسلونا، به‌خوبی می‌داند که در هر زمانی که بازی گره بخورد، می‌تواند با نگاهی به نیمکت خود، راه‌حلی برای برون‌رفت از چالش پیدا کند. در رقابت‌های لیگ، هشت بازیکن مختلف بارسلونا پس از ورود به زمین موفق به گلزنی شده‌اند که مجموع گل‌های به ثمر رسیده توسط تعویضی‌ها به سیزده گل می‌رسد؛ آخرین نمونه آن، گل فرمین مقابل لوانته بود.

در این نقش، آنتوان گریزمان برجسته‌ترین چهره لیگ به شمار می‌رود. او با شش گل در پنج ورود از روی نیمکت، به بهترین "محرک" مسابقات تبدیل شده است و توانایی‌اش در تغییر نتیجه به اثبات رسیده است.

غیاب مهره‌های کلیدی سابق و چالش‌های فعلی

رئال مادرید هنوز نتوانسته جانشینی برای نقش اثرگذار براهیم دو فصل قبل پیدا کند؛ بازیکنی که همراه با خوسلو، کلید بسیاری از پیروزی‌ها و حتی موفقیت در لیگ قهرمانان اروپا بود. اکنون این مسئولیت تا حدودی به گونسالو سپرده شده است، اما هر شش گل او در بازی‌هایی به ثمر رسیده که وی از ابتدا در ترکیب ثابت قرار داشته است. ورودهای او از روی نیمکت، به‌ویژه در پستی نامناسب، تأثیرگذاری لازم را نداشته است.

رودریگو نیز با وجود ماندن در تیم، نتوانسته این خلأ را پر کند؛ او در هجده مرتبه به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده، اما حتی یک گل هم به ثمر نرسانده است. در همین اثنا، ماستانتونو عملاً به حاشیه رانده شده و نقشش در تیم کم‌رنگ‌تر شده است.

در مقطعی حساس از فصل که جام‌ها شکل می‌گیرند و قهرمانان مشخص می‌شوند، رئال مادرید همچنان در جستجوی بازیکنی است که بتواند قفل بازی‌های دشوار را از روی نیمکت باز کند؛ اما تا به این لحظه، هیچ‌کس برای ایفای این نقش حیاتی قدم پیش نگذاشته است.

ارسال نظر