سرآمد انتخاب هوشمندانه

رونالدو مرزهای وقاحت را جابجا کرد: 'تو کی هستی؟ چقدر پول می‌گیری؟' جمله‌ای که جهان را شوکه کرد!

رقابت دیدنی رئال مادرید و اوساسونا در لالیگا؛ از درخشش رونالدو تا خاطرات ال‌سادار با پاندیانی و کامونیاس.

پامپلونا آماده میزبانی از یکی از حساس‌ترین دیدارهای فوتبال اسپانیا است؛ جایی که اوساسونا امیدوار است پس از سال‌ها خشکسالی، سرانجام طلسم عدم پیروزی خانگی برابر رئال مادرید را بشکند. آخرین باری که این تیم موفق به انجام چنین کاری شد، به ژانویه ۲۰۱۱ بازمی‌گردد؛ دیداری به یادماندنی که نه تنها به خاطر نتیجه آن، بلکه به دلیل درگیری لفظی جنجالی میان کریستیانو رونالدو و والتر پاندیانی، مهاجم اروگوئه‌ای اوساسونا، در تاریخ فوتبال اسپانیا ماندگار شد.

خاطره آخرین پیروزی: بیش از یک دهه انتظار

در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۱، در دیداری از لالیگا، اوساسونا موفق شد با تک‌گل خاویر کامونیاس، بازیکن پرورش‌یافته آکادمی رئال مادرید، در دقیقه ۶۲ دروازه ایکر کاسیاس را باز کند و سفیدپوشان را در ورزشگاه ال‌سادار شکست دهد. آن روز، دنیا صحنه متفاوتی داشت؛ اسامه بن‌لادن همچنان رهبری امپراتوری وحشت خود را از پناهگاهی مخفی در پاکستان بر عهده داشت، استیو جابز در قید حیات بود، ساپاترو در اسپانیا حکومت می‌کرد، مورینیو سرمربی رئال مادرید بود و مسی و رونالدو در مجموع تنها سه توپ طلا در کارنامه داشتند.

از آن شب تا به امروز، بیش از پانزده سال می‌گذرد و تیم منطقه ناوارا دیگر نتوانسته است در خانه خود رئال مادرید را مغلوب کند. در ۱۱ تقابل بعدی دو تیم (که شامل چهار فصلی می‌شود که اوساسونا در دسته دوم سپری کرده بود)، نتیجه کار ۷ پیروزی برای میهمان و ۴ تساوی بوده است. اکنون، پامپلونا که به دلیل شور و حرارت هوادارانش همواره منطقه‌ای خصمانه برای مادریدی‌ها محسوب می‌شده است، بار دیگر میزبان یکی از رقبای ناخوشایند خود خواهد بود تا شاید این خشکسالی طولانی به پایان برسد.

بازخوانی قهرمان آن شب: خاویر کامونیاس

خاویر کامونیاس، قهرمان آن شب سرد و یخی، که اکنون مربی دارای مدرک و فعال در زمینه سرمایه‌گذاری است، گل پیروزی‌بخش تیمش را روی پاس یکی دیگر از رئالی‌های سابق یعنی کارلوس آراندا به ثمر رساند و دوست قدیمی‌اش ایکر کاسیاس را که در رده‌های پایه هم‌تیمی‌اش بود، غمگین کرد. کامونیاس در گفت‌وگو با روزنامه آس، آن روز را اینگونه تشریح می‌کند: "هنوز هم وقتی به آنجا می‌روم، مردم آن گل را به یادم می‌آورند. باورنکردنی است که این همه وقت گذشته است. رئال تیمی فوق‌العاده داشت و ما وضعیت خوبی نداشتیم، اما یک بازی مهیج ارائه دادیم و مستحق برد بودیم. حتی مورینیو هم به این موضوع اعتراف کرد. من گل زدم و بعد با تسلط نسبی مقاومت کردیم. آربلوآ در اواخر بازی یک توپ را از روی خط دروازه بیرون کشید. ریکاردو، دروازه‌بان ما هم عالی بود، اما فکر می‌کنم نتیجه عادلانه بود. جو ورزشگاه ال‌سادار وصف‌ناپذیر و پرشور بود و کاماچو لحظه‌ای از فریاد زدن در کنار نیمکت دست نمی‌کشید."

درگیری لفظی جنجالی: رونالدو در برابر پاندیانی

ورزشگاه ال‌سادار، معروف به قلعه سرخ‌پوشان، در آن شب سرد و یخی برای رئال مادرید دست‌نیافتنی به نظر می‌رسید؛ همان شبی که والتر پاندیانی با کریستیانو رونالدو رودررو شد و با نگاهی آتشین با او درگیر شد. کامونیاس در اشاره به پاندیانی، سرمربی کنونی تیم پالنسیا، به یاد می‌آورد: "قبل از استراحت بین دو نیمه، وقتی بازی ۰-۰ بود، من جلوی رونالدو ایستادم تا نگذارم ضربه را سریع بزند. او عصبانی شد و با یک هل، واکنش نشان داد که البته چنین اتفاقاتی در فوتبال طبیعی است، اما در همین لحظه، "ال‌ریفله" (لقب پاندیانی) وارد صحنه شد و تنش بالا گرفت."

پاندیانی، مهاجم پرشور آن زمان، درباره آن لحظه سرشار از تنش توضیح بیشتری می‌دهد: "کریستیانو به شدت عصبی بود؛ چرا که از همان لحظه گرم کردن قبل از بازی، مورد اهانت هواداران قرار گرفته بود. وقتی او کامونیاس را با بدرفتاری کنار زد، من رفتم و او را هل دادم. واکنش او بسیار متکبرانه بود؛ چون با تکبری آشکار از من پرسید که چه کسی هستم و چه میزان حقوق دریافت می‌کنم! درگیری در تونل ورزشگاه هنگام رفتن به رختکن با او و راموس ادامه یافت. من خیلی عصبانی بودم و آن‌ها هم همین‌طور. به هیچ وجه از طرز برخورد او خوشم نیامد. درک می‌کنم که ناامید و کلافه بود، اما رفتارش بسیار جای بحث داشت. آن نتیجه ۱-۰ نهایی، بزرگترین پاداش برای من بود."

نگاهی به نیمکت: شب پرشور خوزه آنتونیو کاماچو

خوزه آنتونیو کاماچو، اسطوره بزرگ رئال مادرید که در آن زمان سرمربی اوساسونا بود، شبی سرشار از احساسات عمیق را تجربه کرد: "ما چیزهای زیادی برای از دست دادن داشتیم و پیروزی تقریباً یک ضرورت بود. برای من همیشه رویارویی با رئال مادرید عجیب بود؛ چون آنجا باشگاه تمام زندگی حرفه‌ای او محسوب می‌شود، اما وقتی کسی درگیر کارش می‌شود، باید تمام توانش را بگذارد. ما یک بازی دشوار را با موفقیت پشت سر گذاشتیم و یک روند بسیار منفی را شکستیم. آن برد گام کوچکی برای بقا در لیگ بود و فتح آن پیروزی بسیار مهم بود. به جز بخشی از هواداران که به دلایل غیرورزشی با من بدرفتاری می‌کردند، در پامپلونا احساس می‌کردم مورد احترام و توجه هستم و دوران خوبی بود."

"دی‌ان‌ای برنده": فلسفه مربیگری کاماچو

کامونیاس هرگز زمانی را که زیر نظر این مربی اهل مورسیا سپری کرد، فراموش نخواهد کرد: "او دارای "دی‌ان‌ای برنده" بود. دقیقاً همان‌طور بود که در زمان بازیگری‌اش بود. در اولین سال حضورش در ۲۰۰۹، او با هدایتش توانست بر رئال و بارسلونا غلبه کند. او فشار را به دوش می‌کشید و به بازیکنان اجازه می‌داد تا با آزادی بیشتری بازی کنند. در جنبه‌های تاکتیکی دفاعی بسیار اصرار داشت و انضباط خط قرمزش بود، اما در خط حمله به ما آزادی زیادی می‌داد. ما در زمین حریف فشار زیادی می‌آوردیم و برای رقبا آزاردهنده بودیم. از رفتن او ناراحت شدم."

ارسال نظر