هالند بالاخره افشا کرد: راز قدرت فراانسانی نروژیها چیست؟ باورهایتان را دور بریزید!
راز موفقیت ورزش نروژ در المپیک زمستانی: مدل مبتنی بر ورزش پایه کودکان، فرهنگ دوگناد و سرمایهگذاری.
نروژ با فرمولی منحصر به فرد و متفاوت، به ابرقدرت ورزشهای زمستانی در جهان تبدیل شده است. این کشور اسکاندیناوی با جمعیت کم، با تکیه بر استراتژیهای خاص خود، موفق به کنار زدن قدرتهای بزرگ ورزشی در المپیکهای زمستانی میشود.
صدرنشینی مقتدرانه با رویکردی متفاوت
در حالی که در آخرین دورهی بازیهای المپیک زمستانی، نروژ با کسب ۳۳ مدال که ۱۵ مورد آن طلا بوده، مقتدرانه در صدر جدول مدالها ایستاده است، این پرسش مطرح میشود که چگونه کشوری با جمعیتی تنها ۵.۵ میلیون نفر میتواند ابرقدرتهایی چون آمریکا، چین و آلمان را پشت سر بگذارد؟ پاسخ این برتری، در کنار گذاشتن رویکرد «قهرمانپروری» و تمرکز بر اصول متفاوت نهفته است.
انقلاب در ردههای پایه؛ ممنوعیت رقابت تا ۱۳ سالگی
برخلاف اغلب کشورهای دنیا که از سنین پایین به دنبال کشف و پرورش استعدادهای درخشان هستند، نروژ بر اساس قانونی با عنوان «حقوق کودکان در ورزش»، هرگونه انتشار رتبهبندی، رنکینگ یا نتایج رسمی مسابقات را تا سن ۱۳ سالگی ممنوع کرده است. هدف اصلی این رویکرد، کشف استعدادهای زودرس نیست، بلکه اطمینان از لذت بردن کودکان از ورزش و حفظ انگیزه آنها برای ماندن در فعالیتهای ورزشی است. در نتیجه این سیاست، در حالی که در کشورهای دیگر بسیاری از استعدادها زیر فشار رقابت زودهنگام فرسوده میشوند، در نروژ ۹۳ درصد کودکان و نوجوانان عضو باشگاههای ورزشی هستند؛ چرا که هیچکس به دلیل عملکرد ضعیف از گردونه ورزش کنار گذاشته نمیشود.
بهرهگیری از دانش و مرکز نخبگان ورزشی
پس از گذر از دوران نوجوانی و پایه، سیستم دوستانه و حمایتی نروژ جای خود را به رویکردی علمی و حرفهایتر در «المپیاتوپان» میدهد؛ مرکزی که به عنوان قطب نخبگان ورزش نروژ شناخته میشود. در این مرحله، دیگر صرفاً لذت بردن از ورزش مطرح نیست، بلکه دقت علمی و بهینهسازی عملکرد در اولویت قرار میگیرد. قهرمانان رشتههای مختلف ورزشی در این مرکز، دانش و تجربه خود را در زمینههای گوناگون از تغذیه گرفته تا روانشناسی به اشتراک میگذارند. به عنوان مثال، اگر نوآوری آیرودینامیکی در رشته اسکی آلپاین به نتیجه برسد، بلافاصله در پرش با اسکی نیز به کار گرفته میشود؛ رویکردی مبتنی بر اقتصاد دانشبنیان که حتی سیستمهای ورزشی پیشرفتهای مانند آمریکا نیز در رقابت با آن با چالش مواجه میشوند.
فرهنگ "دوگناد"؛ تواضع و کار گروهی
پیروزیهای نروژ بر پایه ستارههای خودخواه بنا نشده است. مفهومی عمیق به نام «دوگناد» یا همان کار داوطلبانه جمعی، ریشهای محکم در فرهنگ نروژیها دارد. جالب است بدانید ابرستارههایی نظیر ارلینگ هالند در فوتبال یا یاکوب اینگهبریگتسن در دوومیدانی، در محیطی ورشد کردهاند که منافع جمعی بر منافع فردی اولویت دارد. در تیم ملی اسکی نروژ، حتی اگر ورزشکاری چندین مدال طلای المپیک در کارنامه داشته باشد، طبق سنتی دیرینه ملزم است ساک و تجهیزات خود را شخصاً حمل کند. این تواضع و فروتنی، انسجام گروهی تیمی را شکل میدهد که بیش از ۲۰۰ روز از سال را در اردوها و مسابقات در کنار یکدیگر میگذرانند.
سرمایهگذاری هوشمندانه در زیرساختها
نروژ به عنوان یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان، سرمایههای حاصل از فروش نفت خود را صرف ساخت استادیومهای عظیم و غالباً بلااستفاده نمیکند. در عوض، آنها سرمایه ملی خود را به سمت ایجاد و توسعه تأسیسات محلی و سالنهای مجهز و گرم در سراسر کشور هدایت کردهاند تا ورزش برای تمامی شهروندان در دسترس باشد. استراتژی این کشور بر تمرکز بر رشتههایی است که در آنها مزیت طبیعی دارند (مانند ورزشهای برفی و یخی) و با مدیریت دقیق هر «کرون» (واحد پول نروژ)، خود را در این حوزهها به نیرویی شکستناپذیر تبدیل کردهاند.