راز وداع سپیدهدم اسکوچیچ افشا شد: امضای جنجالی پشت پرده بازگشت به ریهکا چیست؟
دراگان اسکوچیچ در آستانه بازگشت به لیگ برتر ایران با هدایت تراکتور
دراگان اسکوچیچ، سرمربی کروات باشگاه تراکتور، پس از گذراندن پنج روز پرچالش و مذاکرات فشرده از طریق واتساپ، سرانجام با توافقنامه نهایی جدایی روبرو شد و تبریز را ترک کرد. وی در حالی که عزیزانش در کنارش بودند، صبح زود با چمدانهای بسته از هتل تورچ دوحه خارج و برای بازگشت به زادگاهش، ریهکا، عازم فرودگاه شد.
پایان "برزخ" پنج روزه در دوحه
این جدایی پس از چهار هفته کش و قوس فراوان رقم خورد. پیش از این، در شرایطی که بازیکنان تراکتور به دلیل اتفاقات ناگهانی و قطع سراسری اینترنت از حضور در تمرینات خودداری کرده و قصد ترک تبریز را داشتند، سرمربی کروات تصمیم گرفت کنار تیمش بماند. اما پس از شکست تیم مقابل حریف قطری، نظر او به ماندن تغییر کرد و تلاشهای مکرر برای متقاعد کردن وی بینتیجه ماند. این ماجرا چند روز به طول انجامید و نهایتاً با یک امضا، گشت و گذار در دوحه و خداحافظی از تیم به پایان رسید.
تحول تراکتور در شش هفته
اسکوچیچ تنها در شش هفته توانست جهت باد را در تبریز تغییر دهد. تیم او برای اولین بار در هفته ششم فصل گذشته و پس از پیروزی ده نفره مقابل سپاهان مورایس به صدر جدول لیگ رسید. با وجود چند لغزش و دو شکست خانگی، تراکتور در هفته یازدهم دوباره به صدر بازگشت و تا هفته نوزدهم نیز در کورس قهرمانی با سپاهان و پرسپولیس قرار داشت. از هفته نوزدهم تا پایان لیگ، تیم او دستنیافتنی شد و در آستانه شکستن رکورد امتیازی لیگ، قهرمانی زودهنگام را جشن گرفت.
سفر پرفراز و نشیب به ایران
دراگان اسکوچیچ به واسطه یک ایجنت تحصیلکرده به ایران آمد. او که از هر سو ناامید بود، قصد داشت آخرین شانس خود را در ایران و در باشگاه ملوان بیازماید؛ در حالی که بیماری گوارشی و مسائل حقوقی مرتبط با جدایی از همسر اول، روزگارش را تیره کرده بود. اما کمی پیش از اخراج از ملوان، در لحظات پایانی بازی مقابل گسترش فولاد ورق برگشت و قوهای سپید اوجی استثنایی را با او تجربه کردند.
دوستان نزدیک اسکوچیچ، موفقیت او در تراکتور را کاملاً قابل پیشبینی میدانستند، چرا که کارنامه وی را از زمان حضور در ملوان، فولاد (فصل اول)، نفت آبادان و تیم ملی دنبال کرده بودند. او یک مربی با اعتماد به نفس، بدون ادا و اطوار و مصمم است که متولد سال ۱۹۶۸ است و همانند بسیاری از ما جنگ، نبرد، سفر و مهاجرت را تجربه کرده و با ارزشهای خانوادگی، دانش و میل شدید به کار زندگی کرده است. او در سختترین روزهای زندگی حرفهای در تیم ملی ایران، در مسیر همکاری با افرادی عجیب و رئیس سابق و خرافاتی فدراسیون که هیچ اعتقادی به او نداشتند و گروهی از بازیکنان که خلق و خوی او را برنمیتابیدند، موفق بیرون آمد و برکناریاش هنوز در کارنامه ستارگانی که در این مسیر کوشا بودند، لکه انداخته است.
کارنامه درخشان در لیگ دسته اول؛ از خونهبهخونه تا فینال جام حذفی
جالب است که در بررسی مسیر دراگان، علاوه بر اشاره به النصر عربستان، به تیم خونهبهخونه بابل در لیگ دسته اول ایران نیز اشاره شود. اسکوچیچ در یکی از پرهیجانترین ادوار تاریخ این لیگ، صعود را به شکلی بحثبرانگیز به تیم رقیب واگذار کرد و تمام نکات ریز و ادعاها علیه هفته پایانی، در شادی بزرگ بازگشت نساجی به لیگ برتر گم شد. او در آنجا تیمی ساخت که در فصل بعد، ۱۹ بازیکن آن به تیمهای لیگ برتری پیوستند و اکثر آنها هنوز در لیگ مشغول به بازی هستند. او با خونهبهخونه به فینال جام حذفی نیز صعود کرد و در بازی پایانی، بدون هفت بازیکن اصلی، با نتیجه ۱-۰ مغلوب استقلال شفر شد. این کارنامهای درخشان در باشگاهی با یک زمین تمرین مرغداری و استادیومی است که هر سال خبری از کاشت چمن در آن مخابره میشود. گرچه کلیدواژه "خونهبهخونه" به سوژهای برای تحقیر او در سمت سرمربی تیم ملی بدل شد، اما او همانجا هم عالی بود.
آمار و دستاوردها: ۶۸ بازی، ۴۰ برد و ۱۳۲ گل زده
در اولین بازی خانگی تراکتور در فصل پیش مقابل پرسپولیس، تیم او با گل تماشایی شجاع پیش افتاد و کاپیتان به جای شادی، به سمت مرکز زمین دوید؛ پیامی برای سکوها که در هفته دوم ایستاده و او را تشویق میکردند. در این مدت، فاصله سرخپوشان با تیمهای باثباتتر مانند سپاهان، پرسپولیس و استقلال کمتر میشد و حتی از آنها سبقت میگرفت.
در یک سال و نیم حضور در تبریز، اسکوچیچ تیمی بیرمق را که از مربیان پیشین تحویل گرفته بود، به تیمی پرانرژی و تهاجمی تبدیل کرد. کارنامه او شامل ۶۸ بازی، چهل برد، ۱۸ مساوی و ده باخت است. تراکتور تحت هدایت او ۱۳۲ گل به ثمر رساند و ۵۹ گل دریافت کرد. فوتبال عمودی تراکتور در آخرین بازی تحت هدایت اسکوچیچ در قطر مقابل الغرافه، یکی از بهترین نمایشهای یک تیم ایرانی در آسیا بود. تراکتور در این مدت نسخهای خاص از فوتبال را مبتنی بر پاسهای کوتاه، حملات مکرر، بازپسگیری توپ و گلزنی ارائه کرد و اگر بدشانس نبود، شاید سال گذشته نیز میتوانست یک جام آسیایی در سطح دوم به افتخارات خود اضافه کند؛ تیمی که حالا علاوه بر کنترل بازی، میداند کجا توپ را بدزدد و از کدام سمت ضربه بزند.
معماری تیمی و درخشش ستارگان
روز گذشته، امیرحسین حسینزاده در نشست مطبوعاتی پس از پیروزی مقابل الغرافه، دراگان اسکوچیچ را اینگونه توصیف کرد: «مردی که تراکتور را به آرزوهایش رساند.» خود امیرحسین نماد این دگردیسی در تبریز است؛ مهاجمی که پس از یک فصل نیمکتنشینی زیر نظر خمس، از ابتدای فصل گذشته مکرراً گل زده و شایسته عنوان بهترین بازیکن است. و فقط نه او؛ بلکه مهدی هاشمنژاد و محمد نادری نیز از جمله بازیکنانی هستند که تحت هدایت او درخشیدند. اسکوچیچ با خریدهای کمهزینه و عالی و البته ایجاد بستری مناسب برای بازیکنانی چون شجاع، دانیال و ترابی، کیفیت پنهان تیم را آشکار کرد. او یک بار گفته بود: «کیفیت وجود داشت، فقط باید آزاد میشد.» تیم او بهترین خط حمله، دفاع و اغلب عناوین فردی لیگ را نیز به خود اختصاص داده است.
خلق فرهنگ پیروزی در تبریز
سه ماه پیش، زمانی که برای اهدای جایزه مربی سال با تاخیر به تبریز رفته بودند، اسکوچیچ همکارانش را در اتاق بیلیارد هتل تراکتور جمع کرد و در یک عکس دستهجمعی، جایزه بهترین مربی سال را مدیون تلاشهای جمعی این تیم دانست. آنها از صبح تا شب یکسره در اتاق بزرگی دور هم جمع میشدند و از فوتبال میگفتند؛ در این بین کمی قهوه و استراحت، اما دوباره کار برای جا انداختن باور بهترین تیم ایران؛ عنوانی که غالباً به تراکتور نمیرسید، اما حالا بدل به توقع طبیعی هواداران شده است.
میراثی ماندگار؛ الگویی برای مربیان خارجی
دراگان اسکوچیچ الگویی برای همه مربیان خارجی شاغل در فوتبال ایران است؛ موفق، خوشاخلاق، توصیه ناپذیر و انسانی والا. تلخیهای چند روز آخر فراموش خواهد شد و تصویر نهایی او از آخرین دوره حضور در فوتبال ایران، عکسی است که با دختر و همسرش با مدال و جام قهرمانی در اهواز گرفته است. مردی که با کار و موفقیت، همه دشمنان قسمخورده خود را به تحسین واداشت و هزاران هوادار را بابت جدایی از باشگاهش ناراحت و حیرتزده کرد. اگر روزی کسی بخواهد مقالهای درباره ریبرندینگ در فوتبال بنویسد، چه کسی بهتر از دراگان اسکوچیچ.
