۱۱ ثانیه و یک گل مضحک: ابولیلا، حبیب و تروبین، عاملان حذف تلخ استقلال از آسیا! (عکس جنجالی)
شکست تلخ استقلال در آسیا با اشتباه دروازهبان در لحظات پایانی رقم خورد.
استادیوم بینالمللی شهر امان شب گذشته شاهد یکی از دراماتیکترین و تلخترین پایانبندیها برای نماینده ایران در رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا بود. در حالی که تابلوی نتایج عدد ۲-۲ را نشان میداد و همگان در انتظار سوت پایان داور بودند، یک تصمیم احساسی از حبیب فرعباسی، دروازهبان تیم استقلال، تمامی معادلات را برهم زد و منجر به ثبت یک شکست در کارنامه این تیم ایرانی شد.
ریسک بزرگ در دقیقه ۹۵: حرکت پرخطر دروازهبان
در دقیقه ۹۵، تیم استقلال که برای دستیابی به گل برتری سراپا حمله شده بود، صاحب یک ضربه کرنر در دقایق پایانی شد. حبیب فرعباسی که در طول جریان مسابقه نیز با چند خروج متزلزل مورد انتقاد قرار گرفته بود، در حرکتی انتحاری و با امید به ثمر رساندن گل پیروزی، محوطه جریمه خودی را رها کرد و به محوطه جریمه تیم الحسین اردن پیوست. اما یزید ابولیلا، سنگربان آماده اردنیها، با خروجی موفق توپ را مهار کرد تا شمارش معکوس برای یک فاجعه آغاز شود.
یازده ثانیه فاجعهبار: کندی بازگشت فرعباسی و غیاب پوشش دفاعی
نکته حیرتانگیز این صحنه به اتفاقاتی بازمیگردد که در بازگشت فرعباسی رخ داد. پس از مهار توپ توسط ابولیلا که برای اتلاف زمان ثانیههایی روی زمین افتاد، فرعباسی باید به سرعت به دروازه خود بازمیگشت. بررسیهای دقیق نشان میدهد که از لحظه قرار گرفتن توپ در دستهای دروازهبان الحسین تا رسیدن توپ به محوطه جریمه استقلال، ۱۱ ثانیه به طول انجامید.
مسافتی که فرعباسی باید از محوطه جریمه الحسین تا دروازه خودی طی میکرد، حدود شصت تا هفتاد متر بود و انتظار میرفت یک دروازهبان که همه چیز را در حال از دست رفتن میبیند، این مسافت را در هفت تا هشت ثانیه طی کند. اما در این بازه ۱۱ ثانیهای، فرعباسی نتوانست این مسافت را به موقع طی کند که این کندی در بازگشت او، در کنار سهلانگاری مدافعانی نظیر ابوالفضل جلالی و آشورماتوف، منجر به رقم خوردن یک ضدحمله برقآسا شد و مهاجمان الحسین توانستند دروازه بدون محافظ استقلال را باز کنند.
طبق اصول فوتبال، هنگامی که دروازهبان در ثانیههای پایانی برای گلزنی در ضربات ایستگاهی به حمله اضافه میشود، دستکم یک مدافع (معمولاً سریعترین مدافع تیم) باید در دایره میانی زمین مستقر شود تا در صورت لو رفتن توپ، پوشش لازم را فراهم آورد. اما در این صحنه، این پوشش مناسب از سوی مدافعان استقلال مشاهده نشد.
رویای تروبین و کابوس استقلال: یک مقایسه تلخ
این تصمیم فرعباسی احتمالا تحت تاثیر صحنهای مشابه بود که چندی پیش در نبرد دراماتیک بنفیکا و رئال مادرید در استادیوم دالوژ رخ داد؛ جایی که آناتولی تروبین، سنگربان اوکراینی بنفیکا، در لحظات پایانی به حمله اضافه شد و با یک ضربه تماشایی گلزنی کرد و نامش را در تاریخ جاودانه ساخت. رویای تبدیل شدن به قهرمان استقلال و تکرار سکانس طلایی گلر بنفیکا، بیشک در ذهن فرعباسی نیز وجود داشت.
اما فوتبال همیشه روی خوش خود را به رویاپردازان نشان نمیدهد. فرعباسی که میخواست «تروبینِ استقلال» باشد، در محاسباتش یک فاکتور بزرگ را فراموش کرد: سرعت بازگشت در صورت لو رفتن توپ. در حالی که تروبین با گلزنیاش بنفیکا را به اوج رساند، فرعباسی با تأخیر در بازگشت، استقلال را به نقطه شکست کشاند تا ثابت شود فاصله بین قهرمان شدن و مقصر تلقی شدن، گاهی تنها چند متر دوندگی بیشتر و یک تصمیم درست است.
تحلیل اشتباهات زنجیرهای در لحظات پایانی
شکست در آخرین ثانیهها همواره دردناک است، اما زمانی که این شکست محصول یک ناهماهنگی آشکار در ساختار دفاعی باشد، نقدها تندتر و گزندهتر میشود. در لحظهای که حبیب فرعباسی تصمیم گرفت دروازه را رها کند و به خط حمله اضافه شود، طبق عرف فوتبال، باید یک لایه محافظتی توسط مدافعان برای پوشش دروازه خالی ایجاد میشد؛ اتفاقی که هرگز رخ نداد.
اشتباه اول در این صحنه، فقدان پوشش توسط مدافعان کناری و میانی بود که از اصول پایه فوتبال به حساب میآید. هنگامی که دروازهبان در ضربات ایستگاهی جلو میکشد، حداقل دو بازیکن (معمولاً سریعترین مدافعان) باید در دایره مرکزی زمین بمانند تا مسیر مستقیم به سمت دروازه را مسدود کنند. در صحنه گل الحسین، ابوالفضل جلالی و آشورماتوف نه تنها نتوانستند عمق زمین را پوشش دهند، بلکه در بازگشت مقابل مهاجمان تازهنفس حریف، با کندی عجیبی عمل کردند. این یعنی استقلال در لحظه کرنر، بدون داشتن «پلان B» برای ضدحمله احتمالی، تمام تخممرغهایش را در سبد گلزنی روی ضربه کرنر گذاشته بود و این ریسک بزرگ، به قیمت از دست رفتن بازی تمام شد.