فوری: تصمیم کبری استقلال، ساپینتو را اخراج میکند؟ جابجاییهای بزرگ در انتظار آبیها!
بحران استقلال: چالشهای فنی ساپینتو و نقل و انتقالات در آستانه لیگ قهرمانان آسیا
حذف تیم فوتبال استقلال از رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا ۲، بیش از یک ناکامی مقطعی، به مثابه یک رأی فنی علیه پروژهای است که با سرمایهگذاری قابل توجه و ادعاهای بزرگ آغاز شد، اما در عرصه عمل، خروجی قابل دفاعی نداشت. این حذف، پرسشهای جدی را درباره عملکرد کادر فنی و سیاستهای نقل و انتقالاتی باشگاه مطرح کرده است.
سرمایهگذاری پرهزینه و انتظارات بالا
استقلال در فصل جاری، بیاغراق یکی از پرمهرهترین ترکیبهای سالیان اخیر خود را در اختیار داشت. جذب بازیکنان خارجی پرهزینه همچون یاسر آسانی و منیر الحدادی در کنار به خدمت گرفتن بازیکنان داخلی نظیر سحرخیزان و آقاسی، نشان از عزم باشگاه برای یک سرمایهگذاری جدی به منظور کسب موفقیت داشت. این نفرات، بازیکنان معمولی لیگ داخلی نبودند؛ رزومه، تجربه بینالمللی و هزینههای انتقال و دستمزدشان، سطح توقعات را به طرز چشمگیری بالا برده بود. اما اکنون این سوال مطرح است که خروجی این سرمایهگذاری هنگفت چه بوده است؟
آشفتگی دفاعی در نبردهای حذفی
در دیدار برگشت مقابل الحسین اردن، استقلال نه تنها از نظر ذهنی آمادگی لازم برای یک نبرد حذفی را نداشت، بلکه از حیث سازماندهی دفاعی نیز آشفته و بینظم ظاهر شد. این وضعیت در حالی رخ داد که تیم با شرایطی ایدهآل به مصاف حریف رفت؛ بازی لیگ لغو شده بود، اردو در امارات ادامه داشت و زمان کافی برای آنالیز و رفع اشتباهات دیدار رفت وجود داشت. کمتر مربیای چنین فرصت آمادهسازی جامعی را برای یک بازی مرگ و زندگی در اختیار دارد، اما نتیجه همان تکرار اشتباهات بود.
ساپینتو، سرمربی استقلال، در طول فصل نتوانست راهکاری برای ضعف مزمن تیمش در ارائه نظم دفاعی بیابد. دو گل اول در بازی حذفی، دقیقاً روی بینظمی و اشتباهات عجیب مدافعان در ارسالهای ایستگاهی به ثمر رسید. این مشکل جدیدی نیست؛ از شکست سنگین هفت گله مقابل الوصل زنگ خطر به صدا درآمده بود. آن شب میتوانست نقطه اصلاح باشد، اما تنها با جابهجایی چند مهره دفاعی، عایدی برای استقلال نداشت و ظاهراً به هشداری بیاثر تبدیل شد.
ابهامات تاکتیکی و چینش بازیکنان
یکی دیگر از نکات عجیب این بازی، انتخاب ترکیب اولیه بود. جنپو که بخش عمده فصل را یا مصدوم بوده یا روی سکو نشسته، ناگهان در حساسترین بازی فصل به ترکیب اصلی راه یافت؛ بازیکنی که از نظر ریتم مسابقه فاصله داشت و در زمین نیز نمایش قابل دفاعی ارائه نداد. در چنین مسابقهای، ثبات و آمادگی بدنی اهمیت حیاتی دارد، نه آزمون و خطا.
در سمت چپ نیز ابهام تاکتیکی ادامه داشت. ابوالفضل جلالی پس از ماندگاریاش در استقلال عملاً به مهره ثابت تبدیل شده، در حالی که گودرزی در نیمفصل یکی از مهرههای اصلی و مؤثر تیم بود و عملکرد قابل قبولی داشت. اکنون اما جلالی فیکس است، در شرایطی که در فاز دفاعی و حتی هجومی آن تأثیرگذاری گذشته را ندارد. این جابهجایی نه تنها کیفیت سمت چپ را ارتقا نداده، بلکه به نظر میرسد تعادل آن منطقه را نیز بر هم زده است.
صدرنشینی در لیگ؛ ملاک موفقیت؟
با این حال، حضور استقلال در بالای جدول لیگ برتر همواره به عنوان یکی از نقاط دفاع از عملکرد ساپینتو مطرح بوده است. اما آیا این مدعی بودن حاصل برتری فنی قاطع است؟ واقعیت این است که کیفیت عمومی لیگ در این فصل افت محسوسی داشته و سایر مدعیان نیز ثبات لازم را نداشتهاند. احتمال اینکه قهرمان امسال با یکی از کمامتیازترین رکوردهای سالهای اخیر جام را بالای سر ببرد، دور از ذهن نیست. در چنین فضایی، صدرنشینی لزوماً نشانه اقتدار نیست؛ گاهی محصول افت رقباست.
در جام حذفی نیز استقلال هنوز با حریفی در تراز واقعی مدعیان مواجه نشده است و هنوز خاطره بازی عجیب این تیم با پادیاب از ذهن هواداران پاک نشده. در واقع، آزمونهای جدی این تیم عمدتاً در آسیا رقم خورد؛ جایی که اشتباهات فردی و ضعف ساختاری با بیرحمی مجازات میشود. در این آزمونها، ساپینتو نمره قبولی نگرفت و رکوردهای منفی و کمسابقه در تاریخ باشگاه همچون باخت هفت گله و اولین باخت به یک تیم اردنی را به ثبت رساند.
آینده نیمکت استقلال در هالهای از ابهام
وقتی تیمی اینهمه مهره در اختیار دارد، وقتی برای جذب خارجیها هزینه شده و زمان آمادهسازی کافی وجود داشته، دیگر نمیتوان همه چیز را به بدشانسی یا اشتباه فردی حواله داد. مربیای که نتواند ساختار دفاعی تیمش را در طول یک فصل ترمیم کند، ضعفهای تکرارشونده را اصلاح نکند و در بازیهای بزرگ تصمیمهای قابل دفاع نگیرد، ناگزیر در مظان پرسش قرار میگیرد.
به نظر میرسد امروز ساپینتو بیش از هر مقطع دیگری به در خروج نزدیک شده است؛ نه صرفاً بهخاطر یک حذف، بلکه بهخاطر این احساس فزاینده که با وجود بهترین امکانات سالهای اخیر، تیمش هنوز هویت منسجم و قابل اتکایی ندارد. باید دید در روزها یا حتی ساعات آینده چه اتفاقی برای نیمکت باشگاه استقلال رقم خواهد خورد؟ آیا استقلال سومین تیم از مدعیان لیگ خواهد بود که دست به تعویض کادر فنی خود میزند؟
