گل جنجالی وینی: مورینیو در لیسبون، با آتش انتقام، زنده زنده سوخت!
حواشی نژادپرستانه علیه وینیسیوس جونیور پیروزی رئال مادرید در لیسبون را تلخ کرد.
رئال مادرید با ارائه نمایشی قاطع و درخشان، به ویژه با درخشش خیرهکننده وینیسیوس جونیور، انتقام شکستهای گذشته خود در سفر به لیسبون را از بنفیکا گرفت. کهکشانیها با تکیه بر صلابت، فوتبال برتر و شخصیت تیمی، کنترل کامل توپ و میدان و همچنین هیجانات بازی را در دست داشتند و این پیروزی را در فضایی پرتنش و پر از حواشی به دست آوردند.
پیروزی قاطع رئال مادرید در لیسبون
شاگردان آربلوا با همان ترکیبی که سوسیداد را شکست داده بودند، با تنها یک تغییر (امباپه به جای گونزالو)، وارد میدان شدند. اگرچه زمان کوتاهی برای هماهنگی خط حمله لازم بود، اما مادرید به ندرت تحت فشار قرار گرفت. رودیگر با دفع نفوذ زودهنگام آورسنس و هشدار به همتیمیهایش، از همان ابتدا جدیت بازی را گوشزد کرد. کاماوینگا با تمایل به سمت چپ، برتری عددی حریف روی کارراس را خنثی کرد و گولر در کنار شوامنی، در قلب میدان ایفای نقش میکرد. بنفیکا که در کنارهها خطرناک به نظر میرسید، با دستور رئال مادرید مجبور به عقبنشینی شد.
مادرید با سیستم 2-4-4 به صلابت تاکتیکی دست یافته است که امکان پرس سنگین در زمین حریف را فراهم میکند؛ سیستمی که شوامنی در آن نقش یک فرمانده کل را ایفا میکند. تنها موقعیت جدی بنفیکا در نیمه اول، ضربه والی آورسنس نروژی بود که پس از برخورد به رافا سیلوا تغییر جهت داد، اما کورتوا با واکنشی خیرهکننده و انعطافپذیر، توپی را از گوشه سمت راست دروازه بیرون کشید که مهار آن برای هر دروازهبان معمولی ناممکن بود؛ یک مهار تاریخی.
درخشش وینیسیوس جونیور و گل دیدنی
روند رو به رشد مادرید در نیمه اول تصاعدی بود. حملات از سمت راست با توانایی خاص ترنت در ارسال توپهای دقیق آغاز شد. پاس دقیق این بازیکن انگلیسی به والورده و پاس رو به عقب او با ضربه کاتدار وینیسیوس همراه شد که با فاصله اندکی از کنار تیر به بیرون رفت. در صحنهای مشابه، والورده و ترنت جای خود را عوض کردند؛ این بار ترنت ارسالی تند و تیز داشت و امباپه که در محوطه تنها بود، نتوانست ضربه دقیقی بزند. تروبین، دروازهبان بنفیکا، با مهار شوت محکم کیلیان و سپس واکنش اعجابآور به ضربه کاتدار گولر، قهرمان دقایق پایانی نیمه اول بود.
در نیمه دوم، مادرید اقتدار خود را حفظ کرد و در یک ضدحمله، امباپه توپ را پیش برد و به چپ فرستاد تا وینیسیوس جونیور یک «شاهکار» خلق کند. او با یک تو سر توپ برای باز کردن زاویه و شلیکی چرخشی به کنج دروازه، گل برتری را به ثمر رساند و آن را با رقص جشن گرفت.
جنجال نژادپرستی و واکنشها در نیمه دوم
پس از گل وینیسیوس، اعتراضات اوتامندی و دیگر بازیکنان بنفیکا به رقص او آغاز شد و داور نیز آن را حرکتی تحریکآمیز دانست. اما درست در زمان از سرگیری بازی، پرستیانی، بازیکن بنفیکا، در حالی که دهانش را با پیراهن پوشانده بود، جملهای نژادپرستانه به وینیسیوس گفت. ستاره برزیلی هنگام شکایت به داور ادعا کرد که پرستیانی او را «میمون» خطاب کرده است. پروتکل نژادپرستی اجرا شد و جنجال بالا گرفت؛ اوتامندی و امباپه نیز حسابهای تسویهنشده خود از جام جهانی را مطرح کردند. داور پس از بازبینی تصاویر و عدم یافتن مدرک کافی، بازی را با حضور هر دو بازیکن در زمین ادامه داد.
هواداران بنفیکا با پذیرفتن روایت بازیکن خود، با هر بار لمس توپ توسط وینیسیوس و امباپه، آنها را هو کردند. این جنجالها تأثیری بر عملکرد وینیسیوس نداشت و او در ضدحملات زهرآگین ظاهر شد و سه بار دیگر شوت زد که هر سه بار با سد مستحکم تروبین روبرو شد.
تغییرات تاکتیکی بنفیکا و مدیریت بازی
در ادامه بازی، مورینیو با تعویضهای خود به تیمش جان تازهای بخشید؛ سوداکوف به جای رافا سیلوا وارد شد و کابوسی در جناحین ایجاد کرد و ریوس نیز به بازی آمد. کورتوا با تسلط خود بر محوطه جریمه و خروجهای موفق در ارسالهای جانبی، برتریاش را دیکته کرد. در دقایق پایانی، سرمربی پرتغالی، مورینیو، پس از اینکه پرستیانی به دلیل تمارض کارت زرد گرفت، با جنون عجیبی خواستار کارت زرد دوم برای وینیسیوس شد و با دریافت کارت قرمز، استادیوم را به آتش کشید.
پایان بازی در فضایی پرتنش
با توقفهای ایجاد شده، 12 دقیقه وقت اضافه در فضای ملتهب ورزشگاه اعلام شد. هر کرنر مانند جنگی تمامعیار بود؛ اوتامندی خالکوبی جام جهانی روی سینهاش را به وینیسیوس نشان میداد و یک دستگاه «ویپ» به داخل محوطه پرتاب شد. تنها انتقاد وارد بر رئال مادرید این بود که کار صعود را در همین بازی یکسره نکرد. اما در بقیه موارد، آنها همانطور رفتار کردند که شایستهاش بودند: «پادشاه اروپا».