افشاگری تکاندهنده وینیسیوس: رونالدو، بزرگترین حسرت فوتبالی من!
وینیسیوس جونیور، ستاره برزیلی رئال مادرید، از جاهطلبیها، مدیریت فشار و نگاهش به آنچلوتی و امباپه گفت.
وینیسیوس جونیور، ستاره برزیلی رئال مادرید، در گفتوگویی صمیمانه با «ایبای یانوس» از کانال یوتیوب، به ابعاد مختلف زندگی شخصی و حرفهای خود پرداخت و از عادتهای شبانه، رابطهاش با فشار و سوتهای تماشاگران، نقش خود در کنار بازیکنان بزرگی چون امباپه، رؤیای ششمین قهرمانی با برزیل و حسرت بزرگش پرده برداشت. این مصاحبه که در قالب ویدیوی «۲۴ ساعت با وینی جونیور» منتشر شد، چهرهای متفاوت و شخصیتر از این وینگر جوان را به نمایش گذاشت. وینگر رئال مادرید در این گفتوگو درباره برنامه روزانهاش، کنار آمدن با فشار، جاهطلبیاش با تیم ملی برزیل، حضور کارلو آنچلوتی روی نیمکت سلسائو و حتی شبهایی که با کنسول بازی میگذراند، صحبت کرد.
روتین روزانه؛ از تمرین حرفهای تا پلیاستیشن نیمهشب
این بازیکن برزیلی برنامه روزانهاش در طول فصل را اینگونه تشریح کرد: «صبح تمرین میکنم، با دوستانم ناهار میخورم، دو ساعت میخوابم، بعدش بدنسازی و فیزیوتراپی انجام میدهم. از ساعت ۷ شب تا ۱۲ شب هم با دوستانم پلیاستیشن بازی میکنم؛ بازیهایی مثل کال آو دیوتی و فیفا.» او اعتراف کرد که بدنسازی جزو علاقهمندیهایش نیست و گفت: «اصلاً باشگاه رفتن را دوست ندارم، اما چون لازم است انجامش میدهم.» وینیسیوس افزود که بهخاطر فشردگی تقویم مسابقات، روی چهار یا پنج تمرین مشخص در هفته تمرکز میکند. او همچنین خوشحالی خود را پنهان نکرد: «خیلی خوشحالم. بازی در مادرید، زندگیای که دارم و خانوادهام من را خوشحال میکند. خوشحال بودن داخل و خارج زمین بهترین چیز است.»
تشنگی سیریناپذیر؛ رؤیای ششمین ستاره برای برزیل
با وجود فتح تقریباً تمام جامها در سطح باشگاهی، وینیسیوس همچنان تشنه موفقیت است: «خیلی چیزها بردهام، اما میخواهم باز هم ببرم. یک فصل بدون قهرمانی داشتیم و این برای ما خیلی سخت است. امیدوارم امسال ششمین ستاره را با برزیل فتح کنیم.» او درباره تیم ملی و حضور کارلو آنچلوتی روی نیمکت سلسائو گفت: «چهره تیم ملی عوض شده است. بهتر بازی میکنیم، شادتر و آرامتریم. برای من آمدن او بهترین اتفاق ممکن بوده؛ او میتواند پدربزرگم باشد.» وینیسیوس خاطرهای هم از آنچلوتی تعریف کرد: «هر وقت زنگ میزند میگوید جام جهانی را میبریم. دارد پرتغالی یاد میگیرد، خیلی هم سریع یاد میگیرد.» از نظر وینیسیوس، تیمهای ملی قدرتمند فعلی پرتغال، اسپانیا، فرانسه و آرژانتین هستند که «بهترین ترکیبها را دارند. اسپانیا همیشه خیلی خوب بازی میکند و بازیکنان باکیفیتی دارد.»
رژیم سخت و سرعت؛ سلاح اصلی در میدان
وینیسیوس درباره تغذیهاش صریح بود: «یک متخصص تغذیه همهچیز را کنترل میکند. مشکلی با رژیم ندارم، فقط اینکه نمیتوانم شیرینی یا دسر بخورم سخت است.» او آمادگی جسمانی را حیاتی میداند: «خیلی به بدنم نیاز دارم، چون سرعت سلاح اصلی من است. باید از نظر بدنی و ذهنی کامل باشیم، چون همیشه از نظر فنی در بهترین حالت نیستیم.» وی تخمین زد که میتواند ۱۰۰ متر را در ۱۱ یا ۱۲ ثانیه بدود.
مواجهه با شهرت، فشار و سوتهای تماشاگران
وینیسیوس درباره شهرت زودهنگام خود گفت: «وقتی خیلی جوان هستیم، یاد نمیگیریم چطور مشهور باشیم. من از هیچجا معروف شدم و دیگر نتوانستم راحت در خیابان راه بروم. خوبیاش این است که مردم دوستت دارند، اما بدیاش رسانهها و هواداران تیمهای رقیب هستند.» او برای حفظ سلامت روان، زمانی که اوضاع خوب نیست از اینترنت فاصله میگیرد و معتقد است: «باید همهچیز را شنید، نه فقط حرفهای خوب را.» درباره سوتها در ورزشگاهها هم قاطع بود: «من عاشقش هستم. ما برای همین بازیها تمرین میکنیم. در لحظات فشار، بهترین بازیکنان خودشان را نشان میدهند و در مادرید برایش آمادهایم.» او در عین حال هواداران رقیب را درک میکند: «وقتی برای دیدن بازی فلامینگو میرفتم، من هم علیه بازیکنان حریف سوت میزدم. فوتبال با سوت پایان بازی تمام میشود.»
نقش «ایجنت» در جذب ستارهها و اتحاد رختکن
وینیسیوس نقش خود را در جذب ستارهها به رئال مادرید فاش کرد. او درباره کیلیان امباپه گفت: «هر تابستان به او پیام میدادم: کی میآیی؟ من نقش ایجنت را بازی میکردم. با بلینگام هم همین کار را کردم. میخواهم با بهترینها بازی کنم تا شانس بردن بیشتر شود.» او در رختکن، نزدیکترین نفراتش را امباپه، کاماوینگا و مندی معرفی کرد و افزود: «بیشتر از خانوادههایمان با هم هستیم، پس باید رابطه خوبی داشته باشیم.»
حسرت بزرگ و خاطرات همتیمیها
با محبت از همتیمیهای سابقش نیز یاد کرد. درباره کریم بنزما گفت: «بازیکن محبوبم است. فقط با نگاه همدیگر را میفهمیدیم.» و درباره لوکا مودریچ احساسی شد: «چیزی ویژه است که فقط خودش دارد. خیلی دلم برایش تنگ شده. شوخی را دوست داشت، اما باخت را نه.» او حسرت همبازی شدن با کریستیانو رونالدو را خورد: «دقیقاً وقتی آمدم که او رفت. کاش میتوانستم کنارش بازی کنم. این بزرگترین حسرت من است.»
بنفیکا، مورینیو و جادوی کامبکهای اروپایی
وینیسیوس درباره تقابل با بنفیکا از جو سخت لیسبون و لزوم جبران شکست مرحله گروهی گفت. این نخستین رویارویی او با ژوزه مورینیو هم بود؛ مربیای که تحسینش میکند: «او تاریخ باشگاه را عوض کرد.» او از لیگ قهرمانانِ بازگشتها هم یاد کرد؛ با اطمینانی نزدیک به باور: «حس میکردیم برمیگردیم. مقابل سیتی میدانستیم در وقت اضافه میبریم. وقتی خوسلو به بایرن گل زد حتی به اسکوربورد نگاه نکردیم. قبل از سوت پایان میدانستیم میبریم.» این مصاحبه، وینیسیوسی رقابتطلب، جاهطلب و آگاه از فشار اطرافش را نشان داد؛ بازیکنی خوشحال در حال، وسواسی برای پیروزی در آینده و با طبیعیبودنی که بهگفته ایبای یانوس، اگر هواداران بیشتر این چهره را میشناختند، ارتباطشان با او عمیقتر میشد.
