بسکتبال در شوک مطلق! فینال ۱ امتیازی که جهان را لرزاند! / ۳ اسطوره در آلاستار: آیا آماده دیدن اتفاقی بیسابقه هستید؟
Rising Stars 2026 در لسآنجلس با حضور وینس کارتر و ویجی اجکامب، آینده قهرمانی و MVPهای NBA را نوید میدهد.
هفته ستارگان بسکتبال NBA در سال ۲۰۲۶ با برگزاری مسابقات جذاب «Rising Stars» در سالن مدرن «اینتویت دوم» کالیفرنیا و ورزشگاه جدید کلیپرز، یکی از پرهیجانترین افتتاحیههای تاریخ آلاستار را رقم زد. در این رویداد، که فراتر از یک نمایش ساده به نبرد تفکرات چهار اسطوره بسکتبال تبدیل شده بود، تیم وینس کارتر موفق به کسب عنوان قهرمانی شد و ویجی اجکامب، ستاره درخشان این رقابتها، جایزه ارزشمندترین بازیکن را به خود اختصاص داد.
افتتاحیه تاریخی در لسآنجلس با حضور اسطورهها
این تورنمنت چهارجانبه، که ترکیبی از بهترین سالاولیها، سالدومیها و ستارگان لیگ توسعه بود، با فرمتی جذاب و امتیازی هدفمند برگزار شد تا هیجان را به بالاترین سطح ممکن برساند. حضور کارملو آنتونی، تریسی مکگریدی و وینس کارتر روی نیمکت مربیگری، وزن و اعتبار این مسابقات را به شدت افزایش داده بود. در شبی که مصدومیت ستارگان بزرگی چون کوپر فلگ و مک مکلانگ میتوانست شوکی به هواداران وارد کند، بازیکنان جایگزین و جوانان باانگیزه اجازه ندادند شعله رقابت خاموش شود. لسآنجلس بار دیگر ثابت کرد که قلب تپنده بسکتبال جهان است و این تورنمنت، پیشدرآمدی خیرهکننده برای رویداد اصلی آلاستار بود.
فرمت خاص امتیازدهی که بازی را به وضعیت «پرتاب نهایی، برنده نهایی» میکشاند، ضربان قلب هواداران حاضر در سالن را به شماره انداخت و یک شب تاریخی افتتاحیه را رقم زد.
درفت ستارگان؛ اسطورهها در مسند انتخاب
همه چیز از یک اتاق درفت هیجانانگیز آغاز شد. کارملو آنتونی، وینس کارتر و تریسی مکگریدی به همراه آستین ریورز که هدایت تیم ستارگان جیلیگ را بر عهده داشت، لیستهای خود را پر کردند. تیم ملو با انتخاب اول یعنی کوپر فلگ خط و نشان کشید، اما مصدومیت او باعث شد ایس بیلی به ترکیب اضافه شود. تیم وینس با تکیه بر ویجی اجکامب و دریک کوئین چیده شد و تیم تیمک نیز با کانی نوپل و الکس سار برای قهرمانی دندان تیز کرد. حضور این اسطورهها روی نیمکت باعث شد تا بازیکنان جوان با انگیزهای مضاعف وارد زمین شوند، زیرا میدانستند هر حرکت آنها زیر ذرهبین بهترینهای تاریخ بسکتبال است.
نیمهنهایی اول؛ بازگشت باشکوه تیم ملو
در دیدار اول، تیم ملو مقابل تیم آستین قرار گرفت. ستارگان جیلیگ با درخشش یانیک کونان نیدرهوزر و یانگ هانسن تا امتیاز ۳۲ بر ۲۸ پیش افتادند و بوی شگفتی به مشام میرسید. اما رید شپرد با دو پرتاب سه امتیازی متوالی، جرقه یک ران ۱۲-۲ را زد و دونووان کلینگن نیز به او کمک کرد. در این میان، تقابل دیلان هارپر از تیم ملو با برادرش ران هارپر جونیور از تیم آستین صحنههای نابی را خلق کرد. دیلان با یک حرکت انفرادی و شوت دقیق، برتری روانی خود را به برادرش دیکته کرد و در نهایت تیم ملو با پیروزی ۴۰ بر ۳۴ فینالیست شد.
نیمهنهایی دوم؛ طوفان ۱۰ امتیازی ویجی اجکامب
در بازی دوم، تیم تیمک ابتدا با نتیجه ۱۵-۷ از تیم وینس جلو افتاد. اما وینس کارتر روی نیمکت آرام ننشست و با تغییرات تاکتیکی، فضا را برای ستاره اول تیمش باز کرد. او با سپردن توپ به ویجی اجکامب، جریان بازی را به کلی عوض کرد. اجکامب در یک نمایش انفرادی خیرهکننده که تحسین تمام سالن را برانگیخت، ۱۰ امتیاز نهایی تیمش را به تنهایی کسب کرد تا تیم وینس با نتیجه ۴۱ بر ۳۶ پیروز شود. او با کسب ۱۷ امتیاز در این بازی، خط و نشان جدی برای فینال کشید و نشان داد که برای بردن جام نقشه دارد.
فینال نفسگیر و قهرمانی دراماتیک تیم وینس
فینال میان تیم ملو و تیم وینس در حالی آغاز شد که امتیاز هدف برای قهرمانی عدد ۲۵ تعیین شده بود. بازی به معنای واقعی کلمه «شانه به شانه» پیش رفت و دفاع هر دو تیم اجازه نمیداد امتیازات به راحتی ثبت شوند. در حالی که اسکوربورد عدد ۲۴ بر ۲۳ به سود تیم ملو را نشان میداد، آنها تنها به یک امتیاز برای بالا بردن جام نیاز داشتند. اما شوت سرنوشتساز استفون کسل به ثمر ننشست و توپ در اختیار تیم وینس قرار گرفت. در برگشت، ویجی اجکامب با یک نفوذ زیرکانه و گرفتن خطای پنالتی، همه را در بهت فرو برد. سالن در سکوت مطلق قرار گرفت و اجکامب با خونسردی هر دو پرتاب را گل کرد تا نتیجه ۲۵ بر ۲۴ شود. تیم وینس قهرمان شد و اجکامب با شایستگی تمام جایزه ارزشمندترین بازیکن (MVP) را به خانه برد.