فاجعه در فوتسال ایران؟ کارشناس برجسته آسیا: تیم شمسایی 'حتی یک لحظه هم دیدنی نیست!'
انتقاد شدید از عملکرد تیم ملی فوتسال ایران در جام ملتهای آسیا
تیم ملی فوتسال ایران با کسب چهاردهمین عنوان قهرمانی در جام ملتهای فوتسال آسیا ۲۰۲۶، یک بار دیگر برتری خود را در قاره کهن به اثبات رساند. این قهرمانی، که دشوارتر از دوره پیشین به دست آمد و کادر فنی تیم ملی به پیشرفت چشمگیر حریفان آسیایی با سرعت «بنز» اشاره کردند، با وجود این افتخار، انتقاداتی را از سوی کارشناسان برجسته فوتسال آسیا به همراه داشته است.
انتقادها از عملکرد تیم ملی ایران
علاوه بر اظهارات سرمربی تیم ملی مبنی بر رشد سریع رقبا، نقاط ضعف تیم ملی ایران نیز در این دوره از مسابقات مشهود بود. حسین افضلی، مربی فوتسال کشورمان، در گفتوگو با رسانهها از شکننده بودن دفاع ایران در برابر ضربات ایستگاهی و تکیه بیش از حد حملات به کارهای فردی انتقاد کرد. این مسائل، نگرانیهایی را درباره عمق تاکتیکی و ساختار دفاعی تیم به وجود آورده است.
صعود چشمگیر سطح رقابت در آسیا
استیو هریس، کارشناس برجسته فوتسال ژاپن و قاره کهن، در یادداشتی تحلیلی به هجدهمین دوره جام ملتهای آسیا، بر دو نکته اساسی تاکید کرده است: افزایش قابل توجه سطح رقابت و نزدیکی و پویایی بیسابقه دهکده فوتسال آسیا. وی به عنوان نمونه به هتتریک ایسرار مگانتارا، پیووت ۲۱ ساله اندونزیایی، در فینال مقابل ایران اشاره میکند که برای اولین بار در تاریخ جام ملتهای آسیا در برابر تیم ملی ایران در فینال اتفاق افتاد. هریس معتقد است اندونزی با تکیه بر نسل جدیدی از بازیکنان که از پیشرفت لیگ داخلی و حمایتهای گسترده بهرهمند شدهاند، همچنان رو به بهبود خواهد بود. این تحولات نشان میدهد که فوتسال تیمهای تازهوارد با سرعت چشمگیری در حال پیشرفت است، در حالی که تیمهای قدیمیتر برای حفظ جایگاه خود با چالش مواجهاند.
چالشهای قدرتهای سنتی فوتسال آسیا
در این موج جدید رقابت، ژاپن به رغم قهرمانی در جام ملتهای ۲۰۲۲، بزرگترین قربانی بوده و تنها یک بار در سه دوره اخیر به جام جهانی صعود کرده است. هریس ریشه این مشکل را در آماتور بودن فوتسال در ژاپن میداند و تاکید میکند که تا زمانی که یک سیستم کاملاً حرفهای پیادهسازی نشود، این کشور با چالش روبرو خواهد بود. تایلند نیز با واگذار کردن عنوان "بهترین تیم آسیای جنوب شرقی" به اندونزی، در تلاش برای یافتن جایگزینهایی برای نسل طلایی خود است. ازبکستان نیز نشانههای مشابهی از عدم تکرار موفقیتهای گذشته را به نمایش میگذارد.
ظهور نیروهای جدید و پتانسیلهای نوظهور
در کنار این تغییرات، ویتنام همچنان حضوری قدرتمند دارد، هرچند به نظر میرسد به بنبست تاکتیکی رسیده است. افغانستان با سبک بازی سریع و تکنیکی خود، نویدبخش آیندهای روشن است و میتواند فرمولی برای پیروزی در سطح بالا بیابد. عراق نیز با کسب مقام چهارم، بزرگترین شگفتی جام ملتها بود که به عقیده هریس، اگر نحوه برگزاری بازیها متفاوت بود، میتوانست مدال برنز را کسب کند.
ارزیابی عملکرد ایران: کیفیت فردی در برابر هماهنگی تیمی
در نهایت، ایران به عنوان پادشاه فوتسال آسیا، تاج خود را به سختی حفظ کرد. ژانویه ۲۰۲۶ چهارمین سالگرد حضور وحید شمسایی به عنوان سرمربی تیم ملی ایران بود، دورهای که به دو قهرمانی پیاپی و یک مدال نقره جام ملتهای آسیا، به همراه کسب مقام نهم در جام جهانی که به دلیل یک مسابقه جنجالی «لکهدار» شد، منجر شده است. هریس معتقد است که در مقایسه با دوران ناظمالشریعه که منجر به مدال برنز جام جهانی ۲۰۱۶ شد، تیم ملی در چهار سال گذشته "تماشایی" نبوده است. وی با اذعان به کیفیت بالای بازیکنان ایرانی نظیر باقر محمدی، محمد حسین درخشانی، سالار آقاپور، مسلم اولادقباد، مهدی کریمی، حسین طیبی و سعید احمد عباسی که به عنوان ستونهای اصلی تیم ظاهر شدهاند، معتقد است که شاید هماهنگی لازم بین آنها وجود ندارد. تغییرات مکرر در نیمی دیگر از ترکیب تیم، نیاز به ثبات بیشتر در فهرست ۱۴ نفره نهایی و بدون نقطه ضعف را آشکار میسازد.
