تحقیر آنفیلد شوخی بود! اتلتیکو، بارسلونای شرم‌آور را نابود کرد

بارسلونا امشب در دیداری فاجعه‌بار و دور از انتظار، بدترین عملکرد خود را از زمان روی کار آمدن هانسی فلیک به نمایش گذاشت و در نیمه نهایی جام حذفی مقابل اتلتیکو مادرید با نتیجه‌ای سنگین شکست خورد. کاتالان‌ها که در این بازی کاملاً تحت سلطه حریف قرار داشتند، با دریافت چهار گل، امیدهای خود برای صعود به فینال را به شدت کمرنگ دیدند.

فاجعه در متروپولیتانو: شبی برای فراموشی کاتالان‌ها

شبی که قرار بود آوردگاه بزرگی برای بارسلونا باشد، به کابوسی مطلق در ورزشگاه متروپولیتانو تبدیل شد. تیم هانسی فلیک که به نظر می‌رسید دچار غرور بیش از حد شده است، به شکل بی‌رحمانه‌ای از سوی اتلتیکو مادرید مجازات شد. روخی بلانکو با نمایشی بی‌نقص، تشنه‌تر، منسجم‌تر و برتر در تمامی جنبه‌ها ظاهر شد و ضربه‌ای سنگین به پیکره آبی‌اناری‌ها وارد آورد که درد آن به مراتب فراتر از خشونت فیزیکی بود. این شکست سنگین، راهی عجیب و ناامیدکننده برای از دست دادن فرصت حضور در فینال جام حذفی بود.

غیبت ستاره‌ها و چالش‌های ترکیب

بارسلونا این دیدار را بدون حضور بازیکنان کلیدی همچون پدری، رافینیا و رشفورد آغاز کرد. غیبت این ستاره‌ها که در شرایط عادی می‌توانند مهره‌های ثابت هر تیمی باشند، به وضوح در عملکرد تیم فلیک مشهود بود. هرچند سرمربی آلمانی پیش از بازی اطمینان داده بود که با وجود بازیکنانی چون اولمو، فرمین، فران و لامین، مشکلی برای رویارویی با حریف نخواهند داشت و مهره‌هایی در اختیار دارد که هر تیمی را می‌ترسانند، اما نتوانست این نظریه را در میدان عمل پیاده کند. تئوری‌ها در مقابل عملکرد قدرتمند اتلتیکو بر روی چمن سبز، رنگ باختند.

نیمه اول کابوس‌وار: گلباران بارسلونا

جو ورزشگاه عالی بود، سکوها پر از تماشاگران پرشور و سرود باشگاه اتلتیکو مادرید به صورت آکاپلا خوانده می‌شد. اما نیمه اول بازی برای بارسلونا چیزی فراتر از یک نمایش عادی بود؛ یک فاجعه تمام‌عیار. اشتباه مرگبار خوان گارسیا در کنترل یک پاس رو به عقب، با وارد کردن توپ به دروازه خودی، پیش‌درآمدی بر شروع گلباران بود. دقایقی بعد، و پس از یک ضربه کرنر به سود بارسلونا (که به طرزی کنایه‌آمیز به موقعیت خطرناک برای اتلتیکو تبدیل می‌شد)، لوکمن و گریزمان همکاری کرده و گل دوم را به ثمر رساندند تا بارسلونا کاملاً سردرگم شود.

با وجود تلاش بازیکنانی چون فرمین، لامین، اولمو و بالده و حفظ مالکیت توپ طبق عادت، فقدان انگیزه و "خون در چشم‌ها" مانع از هرگونه اثرگذاری می‌شد. در مقابل، بازیکنان اتلتیکو با عطشی بی‌پایان، چشمان سرخ و تشنه‌ای داشتند. خوان گارسیا تنها موفق به مهار یکی از ضربات گریزمان شد و پس از آن، تمامی موقعیت‌های اتلتیکو تا پایان نیمه اول به گل تبدیل شدند. جولیانو با غلبه بر بالده و لوکمن با مهارتی خیره‌کننده، گل سوم را به ثمر رساندند. در وقت‌های تلف شده نیمه اول نیز، لوکمن با ارسالی دقیق برای جولیان، گل چهارم را فراهم کرد تا نتیجه 4-0 بر روی تابلوی نتایج نقش ببندد. آنچه در این 45 دقیقه رخ داد، به مراتب بدتر از شکست 4-0 در آنفیلد بود و نه تنها بدترین نیمه بارسلونا در دوران فلیک، بلکه زیر گرفتن فوتبال خودی توسط بارسلونا و حریف بود.

نیمه دوم پرحاشیه و تصمیمات جنجالی

بارسلونا که نیمه اول را به کلی از دست داده بود، با تمام قوا وارد نیمه دوم شد تا جبران مافات کند. بالده در برخوردی با سیمئونه کارت زرد دریافت کرد که می‌توانست رنگ قرمز داشته باشد و لامین نیز از یورنته زهر چشم گرفت. امیدها زمانی جوانه زد که ضربه ایستگاهی جانبی منجر به گل کوبارسی شد. اما شادی کاتالان‌ها دیری نپایید، چرا که پس از هفت دقیقه بازبینی VAR، این گل مردود اعلام شد. این تصمیم، به یکی دیگر از "آزمون‌های ایمان" برای بارسلونا تبدیل شد که همیشه به ضرر این باشگاه تمام می‌شود؛ باشگاهی که به رغم تلاش‌های دیپلماتیک، به نظر می‌رسد از سوی مسئولان فدراسیون و نهادهای بین‌المللی مورد احترام کافی قرار نمی‌گیرد.

در ادامه، داور مسابقه اهل بنیدورم، پس از بازبینی مجدد توسط VAR، اریک گارسیا را با کارت قرمز مستقیم از زمین بازی اخراج کرد تا امیدهای بارسلونا بیش از پیش رنگ ببازد. ده دقیقه وقت‌های تلف شده پایانی، به مثابه گیلاس روی کیک پیروزی برای اتلتیکو مادرید بود. با توجه به نتیجه رقم خورده و نمایش دو تیم، جبران نتیجه و وقوع معجزه در بازی برگشت، بسیار بعید به نظر می‌رسد.