فوری: نماینده خوزستان در لبه پرتگاه! سلیمانی تیم را به سقوط میکشاند؟
بحران فوتسال زنان: عملکرد ضعیف ملی حفاری خوزستان و فروزان سلیمانی را در آستانه سقوط از لیگ برتر قرار داد.
تیم فوتسال زنان ملی حفاری خوزستان، یکی از ریشهدارترین و پرافتخارترین تیمهای این رشته در ایران، در فصل جاری لیگ برتر با بحرانی جدی دست و پنجه نرم میکند. این تیم با کسب تنها ۲ امتیاز از ۱۰ هفته ابتدایی مسابقات، در قعر جدول ردهبندی قرار گرفته و در آستانه سقوط به دسته پایینتر است؛ وضعیتی که برای تیمی با سابقه قهرمانی و حضور مستمر در جمع مدعیان، کمتر کسی تصور آن را میکرد.
افت بیسابقه از رده چهارم تا قعر جدول
عملکرد کنونی ملی حفاری خوزستان در تضاد آشکار با فصل گذشته این تیم قرار دارد. ملی حفاری فصل پیش لیگ برتر را با رتبه چهارم به پایان رساند؛ جایگاهی قابل قبول که نشاندهنده حفظ ساختار فنی، کیفیت بازیکنان و هویت رقابتی آن بود. با این پیشزمینه، انتظار میرفت که این تیم در فصل جدید نیز حداقل در نیمه بالای جدول باقی بماند، اما واقعیتهای ۱۰ هفته گذشته، تصویری کاملاً متفاوت و نگرانکننده ارائه میدهد.
این تیم در ۱۰ بازی اخیر خود تنها به دو تساوی دست یافته و متحمل ۸ شکست شده است. این نتایج، ناکامی آشکار ملی حفاری در کسب امتیاز را نشان میدهد و گواهی بر شرایط نامطلوب تیم در جدول لیگ است. اشتباهات فردی پرتعداد، ضعف در سازماندهی دفاعی، ناتوانی در خلق موقعیت و مهمتر از همه، نداشتن واکنش مؤثر در جریان بازی، از ویژگیهای ثابت و تکراری این تیم در فصل جاری بوده است.
سرمربی تیم زیر ذرهبین: فروزان سلیمانی
در چنین شرایط حساسی، نگاهها بهطور طبیعی به نیمکت تیم و کادر فنی معطوف میشود؛ جایی که فروزان سلیمانی، سرمربی باسابقه فوتسال زنان ایران، هدایت ملی حفاری را بر عهده دارد. حضور سلیمانی در ابتدای فصل، نه تنها نگرانیای ایجاد نکرد، بلکه به دلیل سابقه درخشان او در سرمربیگری تیم ملی فوتسال زنان ایران، باعث افزایش سطح انتظارات شد و این تصور را به وجود آورد که ملی حفاری از نظر فنی در مسیر درستی قرار خواهد گرفت.
کارنامه بحثبرانگیز در سطح ملی و باشگاهی
با این حال، مرور دقیقتر کارنامه مربیگری فروزان سلیمانی، چه در سطح ملی و چه در سطح باشگاهی، پرسشهای جدیتری را مطرح میکند. تیم ملی فوتسال زنان ایران پیش از دوران سرمربیگری سلیمانی، دو دوره متوالی قهرمان آسیا شده و بهعنوان قدرت اول قاره شناخته میشد، اما در دوره هدایت سلیمانی، این روند متوقف شد و تیم ملی برای نخستین بار پس از سالها، قهرمانی آسیا را از دست داد. این اتفاقی بود که بسیاری آن را نه نتیجه افت نسل بازیکنان، بلکه حاصل ضعف در مدیریت فنی و تصمیمگیریهای تاکتیکی دانستند.
تشابهات نگرانکننده در سبک مربیگری
آنچه امروز در ملی حفاری خوزستان مشاهده میشود، شباهتهای قابل تأملی با همان دوره تیم ملی دارد. تیمی که از نظر مهره خالی از بازیکنان باکیفیت نیست، اما در زمین مسابقه فاقد هویت مشخص، سیستم بازی تثبیتشده و برنامه روشنی برای عبور از بحران است. ملی حفاری در بسیاری از مسابقات، حتی زمانی که از حریف عقب میافتد، تغییر محسوسی در شکل بازیاش ایجاد نمیکند؛ موضوعی که نقش کادر فنی در آن بسیار پررنگ است. سقوط ناگهانی یک تیم از رده چهارم به قعر جدول، آن هم در فاصله یک فصل، معمولاً نشانهای از یک تغییر اشتباه یا تصمیم نادرست در ساختار فنی و رهبری تیم به شمار میرود.
آینده مبهم برای تیم و سرمربی
فروزان سلیمانی امروز در موقعیتی قرار دارد که گذشته و حال کارنامهاش بیش از هر زمان دیگری زیر ذرهبین قرار گرفته است. از دست رفتن قهرمانی آسیا با تیم ملی و حالا قرار گرفتن ملی حفاری در آستانه سقوط، این سوال را بهصورت جدی مطرح میکند که آیا مشکل، شرایط مقطعی بوده یا به شیوه مربیگری بازمیگردد؟ آیا این مربی توانایی بازسازی تیمهای بحرانزده را دارد یا حضورش ناخواسته به تشدید بحران منجر شده است؟ ملی حفاری هنوز فرصت بازگشت دارد، اما زمان به سرعت در حال از دست رفتن است. ادامه این روند نه تنها میتواند یکی از پرافتخارترین تیمهای فوتسال زنان ایران را به دسته پایینتر بفرستد، بلکه کارنامه مربیای را که زمانی در بالاترین سطح این رشته فعالیت میکرد، با سوالات جدیتری مواجه خواهد کرد.
