شوک بزرگ در کشتی ایران: ضجههای شبانه حسن یزدانی فاش شد! جنگ قدرت خادم-دبیر چه بلایی سر قهرمان آورد؟/ درخواست تکاندهنده برای معیشت مردم!
محسن کاوه هشدار داد: دوقطبی خادم-دبیر و مربیگری، ناکامی المپیک پاریس ۲۰۲۴ را برای کشتی آزاد ایران و حسن یزدانی رقم میزند.
محسن کاوه، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران در المپیک پاریس، در گفتوگویی تفصیلی با خبرگزاری ایسنا به تشریح وقایع پشت پرده جایگزینی پژمان درستکار پیش از المپیک، دوقطبیهای موجود در کشتی ایران میان رسول خادم و علیرضا دبیر و همچنین اتفاقات و دلایل ناکامی تیم ملی در کسب مدال طلا در المپیک پاریس پرداخت. این مربی کارکشته و باسابقه، که دهههاست در سطوح ملی و باشگاهی به کشتی ایران خدمت کرده و قهرمانان زیادی را پرورانده، در این مصاحبه به ابعاد مختلفی از تجربیات خود در این ورزش اشاره کرد.
محوریت محسن کاوه در کشتی ایران
محسن کاوه، مربی قدیمی و با تجربه کشتی ایران، سالهاست که چه در عرصه ملی و چه در سطح باشگاهی، حضوری مستمر و تاثیرگذار داشته است. نقش او به ویژه پس از روی کار آمدن علیرضا دبیر به عنوان رئیس فدراسیون کشتی پررنگتر شد؛ تا جایی که بسیاری او را مرد همه کاره کشتی آزاد ایران میدانستند. کاوه در دوران ریاست دبیر ابتدا هدایت تیم ملی جوانان و مدیریت فنی تیمهای ملی را بر عهده گرفت، اما در یک اقدام غیرمنتظره و تنها ۸ ماه پیش از آغاز المپیک ۲۰۲۴ پاریس، با تصمیم علیرضا دبیر، جانشین پژمان درستکار شد تا سکان هدایت تیم ملی بزرگسالان را برای مهمترین رویداد ورزشی جهان بر عهده بگیرد.
انتظارات برآورده نشده در المپیک پاریس
در شرایطی که کارشناسان انتظار کسب ۲ یا ۳ مدال طلا را از تیم ملی کشتی آزاد در المپیک پاریس داشتند، نتایج به گونهای دیگر رقم خورد. رحمان عموزاد در اوج آمادگی در فینال مغلوب کشتیگیر نخبه ژاپنی شد، حسن یزدانی در مسابقه پایانی دچار مصدومیت کتف شد و شکست خورد و امیرحسین زارع نیز با نمایشی دور از انتظار مقابل گنو پتریاشویلی کهنهکار باخت تا سه مدال نقره، جایگزین انتظارات برای طلا شود و شاگردان محسن کاوه از رسیدن به مدال طلای المپیک بازماندند. پس از المپیک، کاوه از هدایت تیم ملی کنارهگیری کرد و بار دیگر پژمان درستکار هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت. محسن کاوه نیز همچون سالهای دوری از تیمهای ملی، به باشگاه خود بازگشت و به فعالیت همیشگیاش ادامه داد.
آغاز راهی پرفراز و نشیب در کشتی
کاوه، متولد محله خزانه بخارایی تهران، به یاد میآورد که چگونه در سال ۱۳۵۴ به دنبال برادر بزرگترش وارد دنیای کشتی شد. او از تجربیات اولین مسابقات نوجوانان خود و مربیانی چون آقای مهرآموز (حسین قلی) سخن گفت. وی در سنین نوجوانی کشتی را دنبال کرد و در سال ۱۳۶۱ به عضویت تیم ملی بزرگسالان درآمد. اما دوران کشتیگیریاش با چالشهایی همراه بود؛ از جمله آسیب دیدگی پا در مسابقات جهانی بوداپست ۱۹۸۵ و همچنین ناکامی در مبارزه انتخابی با نفر اول تیم ملی که به دلیل عدم حضور حریف و کاهش وزن مکرر، منجر به دوم شدن او در قهرمانی آسیا شد.
از مربیگری زودهنگام تا پرورش قهرمانان
محسن کاوه به سرعت وارد عرصه مربیگری شد و همزمان با کشتیگیری، به تربیت شاگردان پرداخت. او تاکید دارد که هر کجا مربیگری را آغاز کرده، آنجا به پایگاهی برای کشتیگیران برجسته تبدیل شده و بسیاری از قهرمانان جهان و المپیک، برای تمرین نزد او آمدهاند. با این حال، کاوه همواره فروتنی خود را حفظ کرده و تمایلی به انتساب این قهرمانان به عنوان "شاگرد" خود ندارد. فلسفه او در مربیگری این است که «مربی نباید هیچوقت به کشتیگیر احتیاج داشته باشد، کشتیگیر است که به مربی احتیاج دارد». وی در سال ۱۹۹۷ به تیم ملی راه یافت و مسئولیت هدایت تیمهایی چون تیم منتخب ایران را در تورنمنتهای خارجی بر عهده گرفت و برای اولین بار نفراتی نظیر علیرضا دبیر و محمد طلایی را به مسابقات بینالمللی برد. کاوه از رابطه خوب و مشورتپذیری امیررضا خادم (مدیر تیمهای ملی وقت) یاد میکند و برخلاف بسیاری از مربیان که پس از دوری از تیم ملی از کشتی فاصله میگیرند، همواره فعالیت خود را در باشگاههای کشتی ادامه داده است.
چالشها و کنارهگیری از رسول خادم
محسن کاوه در مقطعی نیز با رسول خادم در تیم ملی همکاری کرده است. او میگوید به رسول خادم بسیار اعتقاد داشته، اما به دلیل محدودیتهایی که در حوزه کاری خود به عنوان مربی احساس میکرده، به شکلی دوستانه از او جدا شده است. وی همچنین فاش کرد که پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی را بارها رد کرده، از جمله در دوران ریاست یزدانیخرم و طالقانی، و حتی پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی در سال ۲۰۱۹ از سوی بهروز نعمتی (سرپرست وقت فدراسیون) را نپذیرفته و به جای آن به عنوان مدیر تیمهای ملی انتخاب شده است. کاوه با گلایه از برخی نظرات در فضای مجازی که سوابق طولانی او در کشتی را نادیده میگیرند، تاکید کرد که «جزو هیچ باندی نیستم» و همواره مستقل عمل کرده است و در صورت عدم همخوانی ایدهها، به سادگی به باشگاه خود بازمیگردد. او همچنین از تلاشهایش برای رسیدن علیرضا دبیر به ریاست فدراسیون، با اعتقاد به توانایی او برای کمک به کشتی، سخن گفت.
نقدی بر لیگ کشتی و عدم بهرهبرداری از ظرفیتها
کاوه با وجود تایید ورود پول خوب به کشتی از طریق لیگ، به شدت از کیفیت و عملکرد آن انتقاد کرد و گفت: «این لیگ اصلا به کشتی ما کمک نکرد.» وی با اشاره به حضور کشتیگیران نخبه روسی در لیگ ایران، از عدم رویارویی کشتیگیران جوان ایرانی با این ستارگان انتقاد کرد و آن را یک فرصت از دست رفته دانست. او مثال زد که چرا میلاد والیزاده یا ابراهیم خواری با کشتیگیران مطرح روس مبارزه نکردند و چرا مهدی یوسفی نباید مقابل نخودی کشتی بگیرد؟ این عدم بهرهبرداری از ظرفیت لیگ و برگزاری مسابقات کیفی را به ضرر پشتوانهسازی کشتی ایران دانست. همچنین از عدم تدارک سالنی با گنجایش بیشتر برای فینال لیگ در سالن هفتم تیر گلایه کرد که منجر به اتفاقات ناگوار شد.
دوقطبی خادم-دبیر، آفتی برای کشتی ایران
سرمربی سابق تیم ملی کشتی آزاد به شدت از وجود دوقطبی میان رسول خادم و علیرضا دبیر در کشتی ایران انتقاد کرد. وی اظهار داشت: «کشتی ما نباید دوقطبی باشد، باید یک قطب باشد.» او این وضعیت را به ضرر کشتی ایران دانست و گفت که بسیاری از کسانی که میتوانند به کشتی کمک کنند، به دلیل این دوقطبی از این ورزش فاصله گرفتهاند. کاوه این رقابتها را به ضرر هر دو قهرمان بزرگ دانست و خواستار آن شد که همگان از دامن زدن به این مسائل، به خصوص در فضای مجازی، خودداری کنند. او همچنین از سوءاستفاده از فضای مجازی در ایران و درخواست مربیان از کشتیگیران برای پست و استوری گذاشتن انتقاد کرد و آن را عملی زشت و ناپسند دانست.
پشت پرده انتصاب سرمربیگری المپیک
محسن کاوه برای اولین بار فاش کرد که انتصاب او به عنوان سرمربی تیم ملی پیش از المپیک، یک "عمل انجام شده" بوده است. او گفت که اختلافات میان علیرضا دبیر و پژمان درستکار به حدی رسیده بود که وزیر ورزش نیز در جریان قرار گرفته و تصمیم بر جانشینی او گرفته شد. کاوه تلاش کرده بود میان دبیر و درستکار وساطت کند، اما دبیر این پیشنهاد را نپذیرفته بود. او از «روزهای سختی» که تا المپیک پیش رو داشته سخن گفت، چرا که تیم دو سه سال با تفکرات کادر قبلی کار کرده بود و تغییر در آن مقطع دشوار بود. کاوه همچنین به ماجرای جدا شدن احسان لشگری از کادر فنی پیش از المپیک اشاره کرد که به دلیل عدم رعایت تقسیم کار و بدون صحبت با او، اردو را ترک کرده و سپس مصاحبههایی خلاف واقع انجام داده بود، که البته کاوه از آن گذشت کرده است.
تحلیل عملکرد آزادکاران در پاریس
کاوه با اذعان به اینکه «۴ مدال ما زیر مدالهای خوشگل فرنگیکاران محو شد»، به تحلیل عملکرد کشتیگیران آزاد در المپیک پرداخت:
- **رحمان عموزاد:** او با وجود نمایش عالی تا فینال و شکست حریف قدرتمندی چون موسکایف، در فینال دچار غرور و شادی زودهنگام شد و «حنابندان را با عروسی اشتباه گرفت»، که منجر به شکست او در ۱۵ ثانیه پایانی شد.
- **حسن یزدانی:** او پس از یک عمل جراحی کتف، به دلیل فشار المپیک خیلی زود به میادین بازگشت. کاوه تایید کرد که او در فینال با یک دست کشتی گرفت و نگران وضعیت کتف او بودند. وی همچنین دلیل آسیب دیدگی کتف یزدانی در فینال را کاهش وزن در روز دوم مسابقات دانست که باعث تحلیل عضلات و آسیبپذیری بیشتر مفصل شده بود. با وجود توصیه کادر پزشکی و فنی، یزدانی از تیپ کردن کتف خودداری کرده بود. کاوه از حسن یزدانی به عنوان "محبوبترین ورزشکار ایران" یاد کرد و داستان پسر بچهای که پس از باخت یزدانی برای عکس گرفتن با او به هتل آمده بود را روایت کرد و از گریهها و ضجههای یزدانی در شب پس از باختش گفت و تاکید کرد که او حتی یک ذره پودر هم نمیخورد و روح بزرگی دارد.
- **امیرحسین زارع:** کاوه با اشاره به اینکه «تنها نقطه تاریک تیم ما امیرحسین زارع بود»، به عملکرد دور از انتظار او در فینال اشاره کرد. او معتقد است که بخشی از این باخت به داوری و قطع مکرر کشتی توسط پتریاشویلی بازمیگشت و بخشی نیز به روز بد زارع و تصور او از یک پیروزی آسان.
- **امیرعلی آذرپیرا:** کاوه از آذرپیرا به عنوان کشتیگیری که «بهترین کشتیهایش را در المپیک گرفت» یاد کرد و شکست او مقابل تاجالدیناف را ناشی از تصور پایان کشتی دانست.
نگاهی به آینده و چالشهای کشتی ایران
کاوه به عملکرد حسن یزدانی در وزن جدیدش (۹۷ کیلوگرم) در لیگ اشاره کرد و آن را خوب ارزیابی کرد. او با اشاره به رقابتهای تاریخی نظیر رسول خادم و عباس جدیدی، معتقد است که حسن یزدانی و امیرعلی آذرپیرا هر دو میتوانند قهرمان جهان شوند، اما آذرپیرا کار سختی دارد و حسن نیز باید شیوه کشتی گرفتنش را در وزن جدید تغییر دهد. وی همچنین وضعیت سنگین وزن ایران را پس از المپیک و بازنشستگی برخی بزرگان دنیا، خوب توصیف کرد. اما با صراحت اعلام کرد که «در پشتوانهسازی خوب کار نکردیم» و به عنوان مثال از عدم موفقیت نفرات بعدی رحمان عموزاد در ردههای جوانان و امید و سرمایهگذاری طولانی مدت بر روی یونس امامی بدون کسب مدالهای جهانی و المپیک، انتقاد کرد. او همچنین از مهاجرت کشتیگیرانی مانند معصومی به کشورهای دیگر ابراز تاسف کرد. کاوه با قاطعیت چرخه انتخابی تیم ملی را «قبول ندارم» و آن را غیرمنطقی دانست که باعث حذف بسیاری از کشتیگیران میشود. او پیشنهاد داد که فدراسیون باید چرخه را بنویسد و سرمربی مجری آن باشد، نه برعکس. وی همچنین تصمیمگیری در مورد کامران قاسمپور برای حضور در وزن ۹۷ کیلوگرم را یک «اشتباه استراتژیک» دانست و معتقد است که «کامران دیگر کشتیگیر ۸۶ کیلوگرم نیست» و به دلیل تحلیل عضلات با کاهش وزن، کارایی او پایین میآید. کاوه، حسن یزدانی را «با اختلاف» بهترین کشتیگیر داخلی و دیوید تیلور را بهترین کشتیگیر خارجی دانست.
خداحافظی از رده ملی و آرزو برای مردم
محسن کاوه در پایان مصاحبه خود اعلام کرد که پس از ۵ تا ۶ سال فعالیت پرفشار، دیگر قصد کار در رده ملی را ندارد و ترجیح میدهد در باشگاه خود به کار ادامه دهد. او با بیان اینکه "کشتی مثل زندگی است و بالا و پایین دارد"، ابراز امیدواری کرد که «وضع معیشت مردم بهتر شود» و دولتمردان کاری کنند تا «آرامش و رفاه به زندگی مردم وارد شود».
