ارتش پهپادی در دل آسمان ایران

در حالی که مردم در خیابان‌ها زیر باران و برف راه می‌رفتند، در آسمان بالای سرشان یک عملیات تمام‌عیار در جریان بود. رئیس سازمان توسعه فناوری‌های نوین آب‌های جوی فاش کرد که از آبان ۱۴۰۴ تا امروز، ۴۸ سورتی پرواز (۲۳ هواپیمای سرنشین‌دار و ۲۵ پهپاد) دل ابرها را شکافته‌اند تا قطرات باران را بیرون بکشند.

این حجم از عملیات نشان می‌دهد ایران وارد فاز صنعتی و جدی «مهندسی آب‌وهوا» شده است.

نقشه عملیات: کدام استان‌ها «باران مصنوعی» گرفتند؟

تمرکز این پروژه بر شاهراه‌های حیاتی آب ایران بوده است:

    قلب پایتخت و اطراف: تهران، البرز، قزوین (تأمین آب سدها).

    زاگرس تشنه: چهارمحال، اصفهان، کهگیلویه و خوزستان (سرچشمه‌های کارون و زاینده‌رود).

    احیای نگین فیروزه‌ای: آذربایجان شرقی و غربی و کردستان (حوضه دریاچه ارومیه).

    شرق و جنوب: خراسان‌ها و بوشهر (توسط پهپادها).

راز عدد ۱۸ درصد؛ شایعه یا واقعیت؟

بعد از بارش‌های سنگین اخیر، فضای مجازی پر شد از شایعاتی که می‌گفتند: «این باران‌ها غیرطبیعی است».

محمد مهدی جوادیان‌زاده، مقام مسئول این پروژه، آب پاکی را روی دست شایعه‌سازان ریخت:

    ما باران نمی‌سازیم: بارورسازی ابرها «خلق باران» نیست، بلکه «تقویت باران» است.

    تزریق استروئید به ابرها: این فناوری فقط روی ابرهایی کار می‌کند که خودشان باران‌زا هستند. مواد بارورسازی مثل یک مکمل عمل کرده و بارش را ۵ تا ۱۵ درصد (و در مواردی در ایران تا ۱۸ درصد) افزایش می‌دهند.

پس اگر سیل آمد، قدرت خود طبیعت بود که کمی تقویت شده بود، نه یک باران کاملاً مصنوعی.

اردیبهشت ۱۴۰۵؛ لحظه حقیقت

آیا این هزینه‌های سنگین پهپادی و پروازی ارزشش را دارد؟ پاسخ نهایی در اردیبهشت ۱۴۰۵ مشخص می‌شود. وزارت نیرو و دانشگاه‌های بی‌طرف قرار است داده‌ها را بررسی کنند تا ببینند آیا واقعاً توانسته‌ایم بر خشکسالی غلبه کنیم یا فقط پول‌ها را در آسمان دود کرده‌ایم.

نکته جالب، گلایه زیرپوستی این مقام مسئول از سازمان هواشناسی بود: «داده‌ها را بدهید تا بهتر کار کنیم». نشانه‌ای از ناهماهنگی که می‌تواند پاشنه آشیل این پروژه ملی باشد.