از شعار تا فحش ناموسی: چرا ادبیات اعتراضی دانشجویان تهی شد؟
شعارها و ادبیات اعتراضی، دانشگاهها را کانون اعتراضات دانشجویی در وقایع دیماه کرد.
پس از بازگشایی دانشگاهها و آغاز ترم بهار، بروز اعتراضات دانشجویی در سطح کشور قابل پیشبینی بود و تحلیلگران نیز نسبت به آن هشدار داده بودند.
زمینههای شکلگیری اعتراضات دانشجویی
پیشبینیکنندگان این اعتراضات، بهویژه به پیوند عمیق برخی از دانشجویان با جانباختگان وقایع دیماه اشاره داشتند. حضور دوستان و همکلاسیهای دانشجویان در میان قربانیان این حوادث، به عنوان یکی از محرکهای اصلی برای تجمعات و اعتراضات دانشجویی پس از بازگشایی مراکز آموزش عالی در نظر گرفته میشد.
تغییر در ادبیات و ماهیت شعارهای اعتراضی
با این حال، آنچه که در جریان این اعتراضات توجه بسیاری را به خود جلب کرده است، ماهیت و جنس شعارهای سر داده شده است. در برخی موارد، استفاده از ادبیاتی تند و به کارگیری الفاظی که با شأن جامعه دانشگاهی و تحصیلکرده همخوانی ندارد، مشاهده شده است.
این رویکرد جدید در بیان اعتراضات، اگرچه میتواند ناشی از خشم و نارضایتی عمیق دانشجویان باشد، اما بحثهایی را در خصوص تغییر ادبیات اعتراضی و دلایل پشت پرده آن در فضای دانشگاهی کشور مطرح کرده است. کارشناسان اجتماعی در حال بررسی ابعاد مختلف این پدیده و تأثیر آن بر روند اعتراضات دانشجویی هستند.