پشت پرده تجارت غلات ایران: اماراتیها چگونه بازار استراتژیک کشور را قورت دادند؟
ریسک تحریم و هزینههای بالا، تجارت غلات ایران و روسیه را به مسیرهای غیرمستقیم با واسطهگری امارات سوق داده است.
بر اساس گزارشهای موجود، تجارت غلات ایران با روسیه به طور فزایندهای از طریق شرکتهای ثبتشده در امارات متحده عربی انجام میشود. این تمرکز بالا بر مسیرهای غیرمستقیم، نشاندهنده وابستگی واردات کالاهای اساسی کشور به واسطهها و استفاده از ارزهای واسط است که پیامدهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی قابل توجهی به همراه دارد.
وابستگی به مسیرهای غیرمستقیم
تحلیلها حاکی از آن است که حجم قابل توجهی از مبادلات غلات میان ایران و روسیه، به جای مبادلات مستقیم، از طریق شرکتهایی صورت میگیرد که در خاک امارات متحده عربی به ثبت رسیدهاند. این پدیده، ابعاد جدیدی از چالشها را برای واردات کالاهای اساسی به کشور آشکار میکند و به وضوح وابستگی ایران به کانالهای ثالث برای تامین نیازهای استراتژیک را نشان میدهد. اتکا به این مسیرهای غیرمستقیم، انعطافپذیری و امنیت زنجیره تامین کشور را تحت تاثیر قرار میدهد و میتواند در بلندمدت منجر به آسیبپذیریهای جدیدی شود.
افزایش هزینهها و تشدید ریسک تحریم
یکی از مهمترین پیامدهای این ساختار تجاری، افزایش چشمگیر هزینههای مبادله است. ورود واسطهها به چرخه تجارت، مستلزم پرداخت کمیسیونها و حاشیههای سود اضافی است که در نهایت به بهای تمامشده کالا افزوده میشود. این موضوع نه تنها فشار بیشتری بر بودجه ارزی کشور وارد میکند، بلکه میتواند به طور مستقیم بر قیمت نهایی کالاها در بازار داخلی و قدرت خرید مردم تاثیر بگذارد. علاوه بر این، استفاده از ارزهای واسط و مسیرهای غیرمستقیم، ریسک تحریمی فعالیتهای تجاری ایران را به شدت تشدید میکند. این مسیرها معمولاً شفافیت کمتری دارند و در معرض نظارت و محدودیتهای بیشتری از سوی نهادهای بینالمللی و کشورهای تحریمکننده قرار میگیرند که میتواند در آینده منجر به اختلالات جدی در روند واردات شود.
