کشف تکان‌دهنده: چین راه فلج کردن استارلینک را پیدا کرد!

پژوهشگران چینی مدعی شده‌اند که با توسعه یک سلاح مایکروویو پرقدرت زمینی، می‌توانند شبکه ماهواره‌ای استارلینک را بدون ایجاد آوار فضایی در مدار مختل یا حتی نابود کنند. این ادعا مستقیماً اطمینان قبلی ایلان ماسک، بنیان‌گذار اسپیس‌ایکس، درباره "غیرقابل‌مهار بودن" این منظومه ماهواره‌ای را به چالش می‌کشد.

چالش جدید برای استارلینک: سلاح مایکروویو زمینی چین

محققان چینی مسیر متفاوتی را در پیش گرفته‌اند و اعلام کرده‌اند که به جای شلیک موشک‌های ضدماهواره، می‌توان با استفاده از سلاح‌های انرژی هدایت‌شونده، ماهواره‌های استارلینک را دچار اختلال یا حتی آسیب دائمی کرد. محور این ادعا، توسعه یک سلاح مایکروویو پرقدرت است که قادر است از روی زمین، عملکرد ماهواره‌ها را مختل کند.

به گفته این دانشمندان، ماهواره‌های مدار پایین زمین (LEO) در برابر امواج مایکروویو با توان بسیار بالا، آسیب‌پذیرتر از آن چیزی هستند که پیش‌تر تصور می‌شد. این رویکرد جدید، نیاز به استفاده از موشک‌هایی که می‌توانند موجب تولید هزاران قطعه آوار فضایی شوند و تهدیدی جدی برای سایر ماهواره‌ها و فعالیت‌های فضایی ایجاد کنند، از بین می‌برد.

پیش از این، ایلان ماسک با لحنی مطمئن بیان کرده بود که از کار انداختن شبکه استارلینک ساده نیست. او توضیح داده بود که برای نابودی چنین شبکه‌ای باید هزاران ماهواره هدف قرار گیرند که این امر به تعداد عظیمی موشک ضدماهواره نیاز دارد؛ در حالی که اسپیس‌ایکس می‌تواند با سرعتی بیشتر از شلیک این موشک‌ها، ماهواره‌های جدید به مدار پرتاب کند.

معرفی سامانه TPG۱۰۰۰Cs: نسل جدید سلاح‌های انرژی هدایت‌شونده

سلاحی که بیشترین توجه رسانه‌های چینی را به خود جلب کرده، دستگاهی با نام TPG۱۰۰۰Cs است. این سامانه توسط تیمی از پژوهشگران مؤسسه فناوری هسته‌ای شمال غرب (NINT) در شهر شی‌آن توسعه یافته و به عنوان نخستین محرک فشرده جهان برای سلاح‌های مایکروویو پرقدرت معرفی شده است.

طبق ادعای رسانه‌های دولتی چین، TPG۱۰۰۰Cs قادر است توانی در حد ۲۰ گیگاوات را برای مدت نزدیک به یک دقیقه تولید کند؛ عددی که در دنیای سلاح‌های انرژی هدایت‌شونده خیره‌کننده به نظر می‌رسد و نشان‌دهنده جهشی چشمگیر در این فناوری است.

تا پیش از این، سلاح‌های مایکروویوی مشابه معمولاً بسیار بزرگ، سنگین و با محدودیت‌های عملیاتی همراه بودند. برای مثال، سامانه روسی Sinus-۷ حدود ۱۰ تن وزن داشت، تنها برای یک ثانیه کار می‌کرد و در هر شلیک، تعداد محدودی پالس تولید می‌کرد.

در مقابل، TPG۱۰۰۰Cs با ابعاد کوچک‌تر و کارایی به‌مراتب بالاتر طراحی شده است. این سامانه تنها ۴ متر طول و حدود ۵ تن وزن دارد و به اندازه‌ای جمع‌وجور است که بتوان آن را روی پلتفرم‌های مختلفی مانند کامیون، کشتی جنگی، هواپیما یا حتی ماهواره نصب کرد. همچنین، این سامانه در هر چرخه عملیاتی امکان تولید هزاران پالس پرانرژی را دارد و در آزمایش‌ها بیش از ۲۰۰ هزار پالس بدون افت عملکرد را ثبت کرده است.