زلزله در ساختار نظامی ایران: آیا ارتش در حال بلعیده شدن توسط سپاه است؟
ادغام ارتش و سپاه، راهی برای انسجام ملی، تقویت ساختار دفاعی در برابر تهدیدات امنیتی و فشارهای اقتصادی است.
با تشدید لشکرکشی ارتش آمریکا به منطقه، فزاینده شدن تهدیدات امنیتی و همزمان اعمال فشارهای سنگین اقتصادی بر جامعه ایران، مطالبهای اساسی اما تا حدودی مغفول، بار دیگر به محور اصلی مباحث ملی بازگشته است: انسجام. این انسجام نه تنها به همبستگی اجتماعی و بهبود جدی وضعیت معیشتی مردم محدود میشود، بلکه ضرورتی حیاتی برای وحدت، کارآمدی و صلابت در ساختار دفاعی کشور نیز محسوب میگردد.
انسجام ملی در سایه تهدیدات و چالشهای اقتصادی
در شرایط کنونی که کشور با چالشهای پیچیده امنیتی و فشارهای اقتصادی گسترده مواجه است، تقویت همبستگی اجتماعی و تلاش برای ترمیم و ارتقاء معیشت آحاد جامعه از اهمیت ویژهای برخوردار است. این رویکرد، بستر لازم را برای مقابله با هجمههای خارجی و تقویت روحیه مقاومت ملی فراهم میآورد و زمینهساز دستیابی به اهداف کلان توسعه و پیشرفت خواهد بود.
لزوم وحدت و کارآمدی در ساختار دفاعی
اما دامنه انسجام تنها به ابعاد اجتماعی و اقتصادی محدود نمیشود. در کنار این موارد، کارآمدی و وحدت در ساختار دفاعی کشور نیز به عنوان یک رکن اساسی مطرح است. تهدیدات روزافزون منطقهای و فرامنطقهای ایجاب میکند که نهادهای دفاعی کشور با صلابت، هماهنگی و اثربخشی حداکثری به انجام وظایف خود بپردازند تا توان بازدارندگی و دفاعی ایران در برابر هرگونه مخاطرهای به نحو چشمگیری تقویت گردد.
پیشنهاد ادغام ارتش و سپاه؛ راهکاری برای افزایش اقتدار دفاعی
در همین راستا، ادغام ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عنوان یک ضرورت استراتژیک برای افزایش کارآمدی و یکپارچگی در ساختار دفاعی کشور مطرح شده است. این طرح با هدف ارتقاء هماهنگی، انسجام عملیاتی و بهرهوری بیشتر در نیروهای مسلح، میتواند به تقویت صلابت دفاعی ایران در برابر هرگونه تهدید احتمالی کمک شایانی کند و گامی مهم در جهت تحقق انسجام جامع ملی محسوب میشود.