خیزش دی ۱۴۰۴: ایران در آستانه انفجار؟
نارضایتی عمومی، طبق تحلیلهای لنین، بحرانهای حکومتی و انقلابی برای صاحبان قدرت میآفریند.
یک استاد دانشگاه در تحلیل اخیر خود به بررسی عمیق ابعاد بحرانهای حکومتی و پتانسیل آنها برای تبدیل شدن به بحرانهای انقلابی پرداخته است. وی با استناد به نظریات برجسته تاریخی، سازوکارهای تشدید بحرانها توسط صاحبان قدرت را مورد واکاوی قرار داده است.
تحول بحران حکومتی به انقلابی از دیدگاه لنین
این تحلیلگر دانشگاهی، با اشاره به گفته مشهور ولادیمیر لنین، تبیین میکند که بحران حکومتی زمانی میتواند به بحران انقلابی بدل شود که "پایینیها دیگر نخواهند و بالاییها دیگر نتوانند بهرسم گذشته به زندگی ادامه دهند." این وضعیت نشاندهنده بنبست سیاسی و اجتماعی عمیقی است که در آن، مشروعیت و کارایی نظام حاکم به چالش کشیده میشود و وضعیت موجود دیگر قابل دوام نیست.
پیامدهای اقدامات ناکارآمد اصحاب قدرت
به باور این استاد دانشگاه، در چنین بزنگاههای حساسی، صاحبان قدرت برای تداوم بقای خویش و حفظ وضعیت موجود به اقداماتی متوسل میشوند که اغلب نه تنها در نقش راهگشا و راهحل ظاهر نمیشوند، بلکه موجب تشدید رنج و نارضایتی عمومی میگردند. وی تاکید میکند که این رویکرد، ضمن نادیده گرفتن مطالبات اساسی مردم و افزودن بر مشکلات آنها، نه تنها به رفع بحران کمکی نمیکند، بلکه به مانعی جدی در مسیر حاکمان بدل شده و خودشان رهزن راه خویش میشوند؛ بدین ترتیب، به تداوم و تعمیق بحران دامن میزنند و نیازهای جامعه را نادیده میگیرند.