اختصاصی سرانه؛
زیان در کمین فولادسازی
دبیر انجمن فولاد نسبت به افت 10 درصدی ضریب بهرهبرداری صنعت فولاد هشدار داد.
در ماهها و سالهای اخیر شاهد انتشار اخباری مثبت درخصوص آمار تولید فولاد بودهایم. چندی پیش نیز خبر رشد ۵.۵ درصدی تولید فولاد کشور در سال گذشته به گوش رسید. بااینوجود فعالان صنعت فولاد که از شرایط تولید و چالشهای واقعی این صنعت باخبر هستند، این رشد تولید را لزوما خبر مثبتی، تلقی نمیکنند. دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد کشور با اشاره به کاهش 10 درصدی ضریب بهرهبرداری این صنعت و احتمال تشدید این چالش در سالهای آتی، نسبت به شرایط این صنعت هشدار داد.
وحید یعقوبی دبیر انجمن فولاد اظهار کرد: رشد ۵.۵درصدی تولید فولاد کشور در سال گذشته را باید ناشی از تولید در واحدهای جدیدی دانست که به ظرفیت تولید فولاد کشور، افزوده شدهاند. اما همزمان سطح تولید واحدهای قدیمی فعال در زنجیره فولاد در سطوح قبلی ثابت مانده یا در مواردی شاهد کاهش تولید در برخی از واحدها بودهایم.
به گزارش سرانه یعقوبی افزود: میانگین ضریب بهرهبرداری از صنعت فولاد دنیا برابر ۷۳ درصد برآورد میشود. میانگین ضریب بهرهبرداری از صنعت فولاد ایران تا سال ۱۳۹۹ در حدود همین نرمهای جهانی بود. اما از سال ۱۳۹۹از میزان ضریب بهرهبرداری در صنعت فولاد کاسته شده است. بهاینترتیب ضریب بهرهبرداری در این صنعت به ۶۳درصد کاهش یافت. محدودیت در تأمین انرژی و عدم تأمین زیرساختهای موردنیاز برای تولید در زنجیره فولاد، به افت تولید در صنعت فولاد منتهی شده و بخش قابلتوجهی از ظرفیتهای صنعت فولاد، معطلمانده است.
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد کشور گفت: براساس برنامه طراحیشده برای توسعه عملکردی این صنعت انتظار میرفت میزان تولید فولاد کشور در سال ۱۴۰۲به ۴۰ میلیون تن افزایش یابد. اما محدودیتهای زیرساختی در مسیر صنعت فولاد ازجمله محدودیت انرژی، موجب شده که این صنعت نتواند هدف تولید ۴۰ میلیون تنی فولاد در سال ۱۴۰۲ را محقق کند و ۸ میلیون تن معادل ۴ میلیارد دلار، عقبمانده است.
یعقوبی گفت: در سال ۱۴۰۲، مدیریت مناسبی در تأمین برق صنایع انجام نگرفت. میزان محدودیت و خسارت تحمیلشده به صنعت فولاد در این سال از بابت محدودیت برق برابر ۱.۹ میلیارد دلار برآورد میشود. خسارت ناشی از محدودیت گاز در سال گذشته برابر ۱.۱ میلیارد دلار برآورد میشود. بنابراین باید اینطور ادعا کرد که مجموع خسارت تحمیلی به صنعت فولاد به دلیل تأمین نشدن انرژی، سالانه برابر ۳ میلیارد دلار است.
وی افزود: برای تولید نیروگاه با توان ۱۰ هزار مگاوات توسط واحدهای فولادی، برنامهریزیشده است. این هدف در شرایطی محقق میشود که دولت به تعهدات خود پایبند باشد. یعنی تضمین بدهد که برق ایجادشده توسط فولادیها به این صنایع تعلق گیرد و در زمان پیک مصرف، آنها را وادار به تأمین برق برای شبکه سراسری نکند. متاسفانه چنین سیاستی در سالهای اخیر اجرایی شده و زیان قابلتوجهی را به صنایع تحمیل کرده است. در همینحال انتظار میرود دولت به تضمین خود پایبند باشد و نرخ گاز مورداستفاده در نیروگاه برق را براساس نرخ گاز مصرفی نیروگاهها محاسبه کند. البته پیشبینی میشود مشکلات پیش روی تأمین گاز صنایع در آینده افزایش یابد. چراکه پیشنهاد سرمایهگذاری فولادسازان در میادین کوچک و متوسط گاز پیشرفت خاصی نداشته است. پیشنهاد بهینهسازی بخار گاز خروجی واحدهای پالایش و اختصاص آن به صنایع فولاد نیز به نتیجه نرسیده و نگرانی در خصوص تأمین گاز صنایع در آینده، قابلتوجه است.