این دیگر چه تیمی است؟ اتلتیکو مقابل پدیدهای که قواعد لیگ قهرمانان را زیر و رو کرده است!
تاتنهام با عملکردی متناقض در لیگ برتر و اروپا، با مصدومیتها و چالشهای تاکتیکی ایگور تودور دست و پنجه نرم میکند.
تاتنهام، رقیب اتلتیکو مادرید در دور بعدی رقابتهای اروپایی، با آغاز مجدد این پیکارها، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. این تیم لندنی در فصل جاری دو چهره کاملاً متفاوت از خود به نمایش گذاشته که عملکرد آن را به یک معمای ورزشی تبدیل کرده است؛ در حالی که در عرصه اروپا قدرتمند و تاثیرگذار ظاهر میشود، در لیگ برتر انگلیس با چالشهای جدی دست و پنجه نرم میکند.
چهره دوگانه اسپرز در رقابتهای قارهای و لیگ برتر
اسپرز تیمی است که پیشبینی عملکرد آن دشوار به نظر میرسد. شواهد حاکی از آن است که این باشگاه لندنی، که پیشتر عنوان قهرمانی لیگ اروپا را نیز به دست آورده، از نظر آماری در طول فصول اخیر، برتری محسوسی در رقابتهای اروپایی نسبت به لیگ برتر داشته است. به عنوان مثال، در دوره اخیر، تاتنهام ۱۲ پیروزی در اروپا کسب کرده، در حالی که این رقم در لیگ برتر به ۱۱ برد میرسد. این تفاوت عملکرد به خوبی گویای وضعیت نامتعادل تیم است.
در رقابتهای اروپایی، تاتنهام موفق شد مرحله گروهی (یا لیگ) را در میان ۸ تیم برتر به پایان برساند؛ اما همین تیم در لیگ برتر در جایگاه شانزدهم جدول قرار دارد و تنها ۵ امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارد. این وضعیت بحرانی در نهایت منجر به برکناری توماس فرانک، سرمربی پیشین تیم، شد.
تغییرات مدیریتی و چالشهای ایگور تودور
ایگور تودور، جانشین فرانک، که به سیستم دفاع سه نفره علاقه فراوانی دارد، از بدو ورود خود به باشگاه قصد تغییر آرایش تاکتیکی تیم از ۱-۴-۲-۳ به ۲-۵-۳ را اعلام کرده است. با این حال، شروع کار او چندان مطلوب نبوده و تیم تحت هدایت وی در دربی لندن مقابل آرسنال با نتیجه سنگین ۴-۱ شکست خورد. غیبت بازیکنان کلیدی نظیر پدرو پورو و اودوگی (وینگبکهای برتر تیم)، به همراه مصدومیت مدیسون، قدوس و بنتانکور، کار را برای سرمربی جدید دشوارتر کرده است.
نقاط ضعف و قوت در خطوط دفاعی و هجومی
خط دفاعی تیم که قرار بود نقطه قوت اسپرز باشد، نتوانسته تفاوت مورد انتظار را رقم بزند. هم کریستین «کوتی» رومرو که به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و هم فندهون، از اوج آمادگی خود فاصله گرفتهاند. با این وجود، این دو مدافع در ضربات ایستگاهی هجومی بسیار خطرناک ظاهر میشوند؛ به طوری که فندهون ۷ گل و رومرو ۶ گل در این فصل به ثمر رساندهاند. تنها ریچارلیسون با ۸ گل، آمار بهتری نسبت به این دو مدافع گلزن دارد.
در خط حمله، اسپرز همچنان از نبود یک مهاجم مرکزی «قاتل» رنج میبرد که بتواند جای خالی بازیکنانی چون سون و کین را پر کند. نه ریچارلیسون، نه سولانکه، نه کولو موانی و نه تل، هیچکدام نتوانستهاند به عنوان مهاجم شماره ۹ ثابت، خود را مطرح کنند. در خط میانی نیز، قدرت بدنی بازیکنانی چون پالینیا و گالاگر بر خلاقیت غلبه دارد که این موضوع تیم را در بازیسازی و ایجاد موقعیتهای گلزنی دچار مشکل کرده است. حتی ژاوی سیمونز که از او انتظار میرفت منبع الهام تیم باشد، تاکنون تنها ۲ گل و ۵ پاس گل به ثبت رسانده است.
