سرآمد انتخاب هوشمندانه

افشاگری تکان‌دهنده: اعتبار سیدبندی‌ها فرو ریخت، دروغ‌های بزرگ لیگ قهرمانان جدید برملا شد!

با فرمت جدید لیگ قهرمانان اروپا، منتظر شگفتی‌سازی‌ها باشید.

اهمیت سیدبندی در فرمت جدید رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا به طرز چشمگیری کاهش یافته است. این تغییرات، که از فصل گذشته توسط یوفا اعمال شده، سبب شده تا در آستانه قرعه‌کشی مرحله یک‌هشتم نهایی، دو تیم از سید یک حضور نداشته باشند و در مقابل، دو تیم از سید چهارم راهی این مرحله شوند که نشان‌دهنده از بین رفتن پیش‌فرض‌های سنتی است.

تحولی در ساختار لیگ قهرمانان اروپا

یوفا با اجرای فرمت جدید لیگ قهرمانان اروپا از فصل گذشته، یک انقلاب واقعی را رقم زد. از زمان معرفی این سیستم، نظرات موافق و مخالف به یک میزان تقسیم شده‌اند و هیچ‌یک نتوانسته‌اند حقیقت مطلق را به طور کامل در اختیار داشته باشند. اما با گذشت زمان و رخ دادن اتفاقات اخیر، می‌توان اذعان داشت که سیدبندی‌های اولیه به نوعی به توهم یا دروغی بزرگ تبدیل شده‌اند.

تئوری اولیه در مقابل واقعیت عملیاتی

در ساختار اولیه فرمت جدید، قرار بود ۳۶ تیم در چهار سید مختلف چیده شوند و صرفاً یک تصویر اولیه از قدرت تیم‌ها ارائه دهند. بر اساس این طرح، هر تیم باید با دو تیم از هر سید، به جز سید خودش، روبه‌رو می‌شد. روی کاغذ، انتظار می‌رفت که ۹ تیم سید یک برای حضور در جمع هشت تیم برتر رقابت کنند و تیم‌های سید چهارم تقریباً از همان ابتدا محکوم به حذف در مرحله گروهی باشند. همچنین، ۱۸ تیم سیدهای دو و سه باید ۱۵ سهمیه باقی‌مانده را میان خود تقسیم می‌کردند.

اما در عمل، اجرای این ساختار شرایط را به شکل قابل توجهی تغییر داد. این وضعیت به وضوح ارزش اجرای فرمت جدید را نشان می‌دهد؛ به‌ویژه در دورانی که پروژه‌های نخبه‌گرایانه مانند سوپرلیگ اروپا، حداقل در ابتدا، پس از عقب‌نشینی رئال مادرید، عملاً به حاشیه رانده شده‌اند.

آمار شگفتی‌ساز صعودکنندگان

در این دوره از رقابت‌ها، تنها پنج تیم از ۹ باشگاهی که در سید یک قرار داشتند، مستقیماً به مرحله یک‌هشتم نهایی صعود کردند: منچسترسیتی، بایرن مونیخ، لیورپول، چلسی و بارسلونا. سه سهمیه باقی‌مانده برای تکمیل جمع هشت تیم برتر نیز به آرسنال (سید دو)، تاتنهام (سید سه) و اسپورتینگ لیسبون (سید سه) رسید.

  • سید ۱: پاری‌سن‌ژرمن و رئال مادرید از طریق پلی‌آف صعود کردند، اما اینتر و بوروسیا دورتموند در همین مرحله حذف شدند؛ اتفاقی که در تئوری نباید رخ می‌داد.
  • سید ۲: علاوه بر آرسنال که مستقیماً صعود کرد، بایرلورکوزن، اتلتیکومادرید و آتالانتا از مسیر پلی‌آف راهی یک‌هشتم شدند. در مقابل، بنفیکا، یوونتوس و کلاب بروژ کنار رفتند و ویارئال و آینتراخت فرانکفورت در همان مرحله نخست حذف شدند.
  • سید ۳: صعود مستقیم تاتنهام و اسپورتینگ لیسبون واقعاً قابل توجه است. شگفتی بزرگ‌تر، صعود بودو گلیمت بود که موفق شد اینتر، فینالیست فصل قبل، را حذف کرده و به جمع ۱۶ تیم برتر قاره برسد. در این سید، پنج تیم پی‌اس‌وی آیندهوون، آژاکس، ناپولی، اسلاویا پراگ و المپیک مارسی در مرحله لیگ حذف شدند و المپیاکوس نیز نتوانست از پلی‌آف عبور کند.
  • سید ۴: اگرچه هیچ تیمی از این سید مستقیماً به جمع هشت تیم برتر نرسید، اما گالاتاسرای و نیوکسل توانستند از طریق پلی‌آف به یک‌هشتم نهایی صعود کنند. قره‌باغ و موناکو تلاش کردند اما موفق نشدند و تنها کپنهاگن، یونیون سن‌ژیلواز، اتلتیک بیلبائو، پافوس و غیرت از ۹ تیم اولیه این سید، از همان ابتدا کنار رفتند.

فروپاشی نظریه سنتی سیدبندی

این آشفتگی و نتایج غیرقابل پیش‌بینی نشان می‌دهد که تصویر اولیه‌ای که سیدبندی‌ها ارائه می‌دادند، شباهت چندانی به جدول نهایی شکل‌گرفته برای قرعه‌کشی یک‌هشتم نهایی ندارد. دقیقاً همین داستان‌های غیرقابل پیش‌بینی هستند که همچنان به لیگ قهرمانان اروپا جان می‌بخشند؛ آن هم در شرایطی که فاصله میان تیم‌های بزرگ و کوچک هر روز غیرقابل عبورتر به نظر می‌رسد. بی‌تردید، فرمت جدید در حال فرو ریختن نظریه سنتی سیدبندی‌هاست و نوید رقابت‌هایی جذاب‌تر و غیرمنتظره‌تر را می‌دهد.

ارسال نظر