سرآمد انتخاب هوشمندانه

آیا این «ملکه برفی» چین و آمریکا را به جنگ می‌کشاند؟ پشت پرده جنجال ایلین گو!

ایلین گو، ستاره اسکی آزاد المپیک زمستانی، با ملیت چینی خود جنجالی جهانی در تقاطع ورزش و سیاست آفرید.

«ایلین گو»، پدیده اسکی آزاد جهان، در اسنوپارک لیوینیو بار دیگر نه تنها توانایی‌های ورزشی، بلکه رویکرد ذهنی منحصربه‌فرد خود را به نمایش گذاشت. او که بیش از یک ورزشکار، به دانشمندی در حال آزمایش بر ذهن و بدن خویش می‌ماند، هر فکر را تحلیل کرده و با ساخت «فرضیه کاری»، عملکرد خود را به‌طور پیوسته بهینه‌سازی می‌کند. واژگانی چون «بهینه‌سازی» و «تحلیل» بخش جدایی‌ناپذیری از زبان روزمره این ستاره ورزشی است.

ملیت و جنجال‌ها: ابعاد سیاسی یک قهرمانی

با این حال، آنچه در دو هفته اخیر بیش از قابلیت‌های ورزشی، نام این «ملکه برفی» را بر سر زبان‌ها انداخته، ملیت اوست. تصمیم ایلین گو برای نمایندگی کشور چین ــ زادگاه مادرش ــ از سن ۱۵ سالگی، بحث‌های گسترده‌ای را در سطح معاون رئیس‌جمهور آمریکا به دنبال داشته است. این موفقیت در کسب مدال طلا زیر پرچم چین، از جمله برای جی. دی. ونس و برخی محافل آمریکایی، ناخوشایند تلقی شده و به موضوعی سیاسی تبدیل شده است.

نبوغ در پیست و فراتر از آن

گو که خود را «شیفته آمار» معرفی می‌کند، المپیک را فرصتی برای شکستن رکوردها می‌داند. او پس از کسب مدال طلای هاف‌پایپ در لیوینیو، بی‌پرده اعلام کرد که اکنون پرافتخارترین اسکی‌باز فری‌استایل تاریخ است. او با لبخند افزود که نسخه هشت‌ساله خودش «شیفته» زنی می‌شد که او امروز شده است؛ «من عاشق خودم می‌شدم و این بزرگ‌ترین فخر ممکن است.»

این ورزشکار متولد آمریکا، که طبق گزارش‌ها پردرآمدترین چهره المپیک زمستانی ۲۰۲۶ بوده، علاوه بر فعالیت‌های ورزشی، مدل آژانس IMG و دانشجوی دانشگاه استنفورد است. نام او تنها به مدال و دانشگاه گره نخورده، بلکه تصمیم او برای نمایندگی چین، وی را به چهره‌ای چندلایه و بحث‌برانگیز در میدان ورزش، مد و سیاست تبدیل کرده که هم موافقان و هم منتقدان را برمی‌انگیزد.

خلوت ۳۰ ثانیه‌ای: ذهن در اوج عملکرد

هنگامی که گو با موسیقی رپ آمریکایی وارد هاف‌پایپ می‌شود، مغزش با سرعت بالا کار می‌کند؛ گاهی یک ثانیه پیش از پرش، حرکت را در ذهنش مجسم می‌سازد. او با شوخی می‌گوید «کمی عصبی می‌شوم» و سپس از جزئیات فنی پرش‌ها سخن می‌گوید. اما همان ۳۰ ثانیه در پایپ، «خالص‌ترین حالت» اوست؛ وضعیتی از جریان باد که در آن هیاهوی بیرون خاموش می‌شود. برای این نیم دقیقه، گو لازم نیست به پرسش‌های همیشگی پاسخ دهد: از سیاست آمریکا و سنگینی «دو کشور روی شانه‌ها» تا اینکه آیا نقره کافی است یا نه. «اسکی به من حس سبکی می‌دهد.» این تنها زمان پرواز بی‌قید اوست؛ بدون آن‌که کسی بخواهد بال‌هایش را قیچی کند.

فشار زیر نورافکن‌ها و ریسک اعتماد به نفس

با این همه، اگر منتقدان بیرونی پرشمارند، سخت‌گیرترین‌شان خودِ گو است. او فضای تنهایی در هاف‌پایپ را «صمیمی» و «عمیقاً افشاگر» می‌داند؛ شبیه «دفن کردن روح». همه‌چیز در معرض دید است: «سال‌ها کار، ترس، ناامیدی، سرخوشی و امید؛ همه در ۳۰ ثانیه.» او می‌گوید این تجربه آینه‌ای است که نمی‌گذارد به خودت دروغ بگویی. اسکی نشان می‌دهد زیر فشار شدید چگونه واکنش نشان می‌دهی؛ و وقتی نامت ایلین گو باشد، هر دوربینی تعقیبت می‌کند. «اسکی هویت من نیست، اما نماینده ارزش‌هایی است که با آن‌ها خودم را قضاوت می‌کنم.» با این حال، گزارش‌هایی درباره پرداخت‌های مالی به ورزشکاران نماینده چین، بحث‌هایی تازه درباره «ارزش‌ها» و «شفافیت» برانگیخت؛ بحث‌هایی که بی‌پاسخ ماندند.

تصویر بی‌نقص گو، گاهی شبیه رباتی دقیق به نظر می‌رسد؛ اما او نیز فشار را حس می‌کند. پس از لغزش در اجرای اول، تردید لحظه‌ای سراغش آمد. با این‌حال، او روی خودش شرط بست؛ نه‌فقط در پرش با اسکی، که با شرکت هم‌زمان در سه رشته اسلوپ‌استایل، هاف‌پایپ و بیگ‌ایر ــ کاری که هیچ زن اسکی‌بازی پیش از او نکرده بود. او این تصمیم را «ریسک بزرگی برای اعتماد به خودم» توصیف کرد.

مسیر صعود به طلا و اهداف آینده

در اجرای دوم، گو از زویی اتکینِ بریتانیایی پیش افتاد؛ برای دوربین بوسه فرستاد و سلام نظامی داد. در اجرای سوم، امتیازش را باز هم بالا برد و سپس دقایقی نفس‌گیر در انتظار نشست تا چهار رقیب دیگر اجرا کنند. وقتی طلا قطعی شد، روی زمین فرو ریخت و مادرش را در آغوش گرفت. روی سکو، با مدال طلا بر گردن و روبان طلایی در موها، سرود ملی چین را خواند؛ «لحظه‌ای خاص.»

با سه طلا و سه نقره در دو المپیک، گو پدیده‌ای کم‌نظیر است. اما «بعدش چه؟» پاسخ ساده است: بهتر شدن، مهربان‌تر و صبورتر بودن، کنجکاو ماندن و «دانشجوی نخبه» بودن. بازنشستگی در کار نیست؛ تنها برنامه نزدیک، حضور در هفته مد میلان است.

انسان پشت قهرمان: اثر جهانی و چالش‌های شخصی

هدف بزرگ‌تر او «اثر مثبت جهانی» است. به باورش، مد و ورزش بهترین ابزار این راه‌اند. آیا نمایندگی چین این اثر را بیشتر می‌کند؟ پاسخ می‌دهد «بله» و به آمارها اشاره می‌کند: میلیون‌ها نفر پس از المپیک پکن به ورزش‌های یخی و برفی روی آوردند. به منتقدانش توصیه می‌کند انرژی‌شان را صرف «خیر خلاقانه» کنند.

گو حساب‌شده با رسانه‌ها حرف می‌زند، اما گاهی نقاب کنار می‌رود. «خسته‌ام.» در آخرین نشست خبری، بابت تأخیرش عذر خواست؛ نه به‌خاطر ازدحام هواداران، بلکه چون خبر درگذشت مادربزرگش را تازه شنیده بود. او از زنی گفت که «زندگی را به دست گرفت» و قول داد شجاع باشد. دوستش داشته باشید یا نه، این المپیک برای ایلین گو ماراتنی با سرعت دوی ۱۰۰ متر بود که باز هم همه را پشت سر گذاشت.

ارسال نظر