بمب خبری اوسمار: طلسم قلب پرسپولیس شکست؟ نقشه جنجالی لو رفت!
چالش تاکتیکی خط میانی پرسپولیس، دغدغه اصلی اوسمار ویرا است
اوسمار ویرا، سرمربی پرسپولیس، در میانه میدان تیمش با چالشهای جدی و بنبست تاکتیکی مواجه شده است. با وجود اعمال بیشترین تغییرات ممکن در ترکیب طی هفت مسابقه اخیر، وی هنوز به فرمول ایدهآل دست نیافته و ناکامیها در این منطقه حیاتی از زمین ادامه دارد.
سرگردانی اوسمار در میانه میدان پرسپولیس
سرمربی برزیلی پرسپولیس از زمان به دست گرفتن هدایت سرخپوشان و چیدن نخستین ترکیب (بازی با استقلال خوزستان) تاکنون، در جستجوی زوج طلایی برای خط میانی تیمش ناکام مانده است. در آن دیدار، او از زوج سروش رفیعی و مارکو باکیچ در سیستم ۱-۱-۴-۴ بهره برد که با مصدومیت زودهنگام باکیچ، میلاد سرلک جایگزین او شد.
این تغییرات مداوم در دیدارهای بعدی نیز ادامه یافت؛ از زوج سرلک و سروش در برابر شمس آذر که با ورود محمد خدابندهلو همراه شد، تا دربی که ترکیب میانی بدون تغییر ماند. در غیاب سروش رفیعی به دلیل محرومیت، خدابندهلو در کنار سرلک به میدان رفت و پرسپولیس با این ترکیب به پیروزی رسید. با بازگشت رفیعی، او دوباره در کنار سرلک قرار گرفت و این زوج در بازی با آلومینیوم و مس رفسنجان نیز به کار گرفته شد.
تغییرات بیپایان و نتایج متناقض
با آغاز نیمفصل دوم، روند تغییرات ادامه یافت. در بازی با فجر سپاسی، پرسپولیس عقب افتاد و خدابندهلو زودتر جای سروش را گرفت اما نتوانست مانع از اولین شکست اوسمار در شیراز شود. دیدار با سپاهان شاهد حضور هر سه هافبک میانی پیشین بود اما نارضایتی اوسمار از سرلک و خدابندهلو منجر به تعویض آنها در نیمه اول شد؛ تصمیمی که در نهایت به برد شیرین پرسپولیس انجامید و باکیچ نیز از نیمه دوم به چرخه اصلی بازگشت.
در بازی با فولاد، باکیچ و سروش رفیعی زوج میانی را تشکیل دادند، اما در نیمه دوم خدابندهلو به جای رفیعی وارد میدان شد که این تغییر نیز گرهگشا نبود و سرخها شکست سنگینی را متحمل شدند. در مقابل چادرملو، دوباره زوج باکیچ و سروش در مرکز زمین شکل گرفت و پرسپولیس با پیروزی خفیف از زمین خارج شد.
دیدار با ملوان در انزلی نقطهای دیگر برای تغییرات بود؛ اوسمار هر دو بازیکن اصلی میانه میدان، سروش و باکیچ را بین دو نیمه تعویض کرد و سرلک و خدابندهلو را به زمین فرستاد. با این حال، علیرغم مالکیت توپ، تیم موقعیتسازی نکرد و شکست دیگری ثبت شد. مقابل گلگهر نیز تغییرات ادامه یافت و اوسمار هر سه هافبک مرکزی خود را به زمین فرستاد، با این تفاوت که این بار باکیچ، سرلک و خدابندهلو فیکس شدند، اما نمایش ضعیف نیمه اول باعث تعویض باکیچ و خدابندهلو و ورود سروش به عنوان بازیکن تعویضی شد.
در آخرین بازی مقابل خیبر، اوسمار بار دیگر به زوج باکیچ و سروش بازگشت اما هر دو بازیکن در نیمه دوم تعویض شدند و شکست دیگری در کارنامه این مربی برزیلی ثبت شد. به نظر میرسد هیچیک از چهار هافبک میانی مورد استفاده اوسمار در ۱۳ بازی اخیر، در فرم ایدهآل خود قرار ندارند و این عامل اصلی سرگشتگی و آشفتگی کامل او در این منطقه از ترکیب تیم است.
آینده نامعلوم ترکیب در دیدار پیش رو
با توجه به بازی پیش رو مقابل ذوبآهن، ابهامات بسیاری درباره ترکیب میانه میدان پرسپولیس وجود دارد. مارکو باکیچ به دلیل محرومیت غایب است و سروش رفیعی نیز احتمالاً به دلیل مسائل انضباطی از ترکیب اصلی دور خواهد ماند. در چنین شرایطی، انتظار میرود اوسمار به زوج سرلک و خدابندهلو روی آورد، هرچند که هر دو بازیکن در حال حاضر از فرم خوبی برخوردار نیستند. از سوی دیگر، رضا شکاری که در دقایق کوتاهی از بازی مقابل خیبر نمایش امیدوارکنندهای داشت، ممکن است جایگزین خدابندهلو در ترکیب اصلی شود.
چنانچه شکاری در پستی جلوتر از دو هافبک میانی به میدان برود، اوسمار مجبور به نیمکتنشین کردن یکی از بازیکنانی چون علیپور یا سرگیف خواهد بود که احتمال نیمکتنشینی علیپور بیشتر است. همچنین، بازگشت اورونوف و فیکس شدن عمری در جناح راست، رقابت محمودی جوان را با سرگیف و علیپور تشدید خواهد کرد.
پرسشهایی درباره عنایتزاده و تغییر سیستم
پرسپولیس در فصول اخیر از کمبود هافبک دفاعی تخصصی رنج برده و با وجود جذب نشدن بازیکنی در این پست، علیرضا عنایتزاده جوان نیز با فرصت کمی برای حضور در میدان مواجه شده است. این بازیکن که در فصل گذشته تحت هدایت مربیان پیشین نمایشهای قابل قبولی داشت، در دوره اوسمار کمتر مورد استفاده قرار گرفته است. عنایتزاده که ذاتاً هافبک دفاعی نیست، در بازی با فجر به عنوان مدافع راست به میدان رفت و تنها دقایق کوتاهی در پست اصلی خود مقابل سپاهان و پیکان بازی کرده است؛ این موضوع پرسشهایی را در مورد عدم اعتماد اوسمار به این استعداد جوان مطرح میکند.
در شرایطی که اوسمار با استفاده از دو هافبک مرکزی به نتیجه مطلوب دست نیافته، این سوال مطرح است که چرا او به فکر تغییر سیستم و بهرهگیری همزمان از سه هافبک مرکزی نیست. گرچه در دو مسابقه، او سه هافبک را به میدان فرستاد که یکی از آنها متمایل به جناحین بود، اما هیچگاه کمربند میانی زمین تیمش را با سه هافبک تخصصی سفت نکرده است. شاید استفاده از سیستمی مانند ۴-۳-۲-۱ بتواند شرایط مرکز زمین را بهبود بخشد، چراکه پرسپولیس در بسیاری از بازیها از این منطقه آسیبپذیر بوده و گلهای متعددی را دریافت کرده است. حتی با وجود افت هافبکها، تراکم بیشتر در مرکز زمین میتواند به بازپسگیری توپ و کاهش آسیبپذیری در ضدحملات کمک کند.
