اوسمار بالاخره طلسم بنبست پرسپولیس را میشکند؟ افشای راهکار شوکه کننده برای قلب سرخ!
چالش اوسمار در پرسپولیس: تغییرات تاکتیکی و افت هافبکهای میانی در لیگ برتر
پرسپولیس با هدایت اوسمار ویرا، سرمربی برزیلی خود، در میانه میدان با چالشهای جدی مواجه شده است. به نظر میرسد هیچ یک از ترکیبها و آرایشهای انتخابی او نتوانسته به ثبات لازم دست یابد و این امر به نتایج نامطلوب اخیر سرخپوشان دامن زده است.
بنبست در میانه میدان؛ تغییرات بیپایان اوسمار
اوسمار ویرا در هفت بازی اخیر تیمش، بیشترین تغییرات ممکن را در خط میانی اعمال کرده است، اما همچنان به ترکیب ایدهآل و پایدار دست نیافته و ناچار به جابهجاییهای مکرر است. او در نخستین مسابقه خود به عنوان سرمربی (مقابل استقلال خوزستان)، از زوج سروش رفیعی و مارکو باکیچ در سیستم ۱-۱-۴-۴ بهره برد که با مصدومیت زودهنگام باکیچ، میلاد سرلک در دقیقه ۳۲ جایگزین او شد.
در دیدار با شمس آذر، زوج سرلک و رفیعی به میدان رفتند و محمد خدابندهلو از دقیقه ۶۰ به جای رفیعی وارد زمین شد. این ترکیب در دربی نیز بدون تغییر ماند و هر دو هافبک تا پایان بازی در زمین حضور داشتند. در مسابقه بعدی، با محرومیت سروش رفیعی، خدابندهلو از ابتدا در کنار سرلک بازی کرد و پرسپولیس با این زوج موفق به کسب پیروزی شد.
بازی با آلومینیوم اراک شاهد بازگشت رفیعی به ترکیب بود که کنار سرلک قرار گرفت و هیچیک از آنها تعویض نشدند. در آخرین بازی نیمفصل نخست مقابل مس رفسنجان نیز ترکیب میانه میدان دستنخورده باقی ماند و سروش رفیعی در دقیقه ۸۹ جای خود را به خدابندهلو داد.
با آغاز نیمفصل دوم، شرایط تغییر چندانی نکرد. در دیدار مقابل فجر سپاسی، پس از عقب افتادن پرسپولیس، خدابندهلو زودتر و در دقیقه ۸۰ جای سروش را گرفت، اما این تغییر نتوانست مانع از اولین شکست اوسمار در شیراز شود. برای بازی با سپاهان، سرمربی پرسپولیس هر سه هافبک میانی خود را به زمین فرستاد، اما نارضایتی از سرلک و خدابندهلو منجر به تعویض آنها در بین دو نیمه شد که این تغییرات به پیروزی شیرین پرسپولیس انجامید. همچنین، مارکو باکیچ از شروع نیمه دوم این بازی به میدان بازگشت.
از بازی با فولاد، باکیچ که به فرم ایدهآل خود بازگشته بود، با سروش رفیعی زوجی را تشکیل داد، اما اوسمار در بین دو نیمه خدابندهلو را به جای رفیعی به میدان فرستاد که این تغییر نیز وضعیت را بهبود نبخشید و سرخها متحمل شکستی سنگین شدند. در دیدار مقابل چادرملو، دوباره زوج باکیچ و رفیعی در مرکز زمین حضور یافتند و با پیروزی خفیف پرسپولیس، هیچیک از آنها تعویض نشدند.
مقابل ملوان انزلی، شرایط برای بازیکنان اصلی خط میانی تغییر کرد و اوسمار که ظاهراً از زوج سروش-باکیچ راضی نبود، هر دو را در بین دو نیمه بیرون کشید و سرلک و خدابندهلو را وارد زمین کرد. با وجود مالکیت توپ و میدانداری، تیم موقعیتسازی نکرد و شکست دیگری را تجربه کرد. تغییرات اوسمار مقابل گلگهر نیز ادامه یافت و او مشابه بازی با سپاهان، هر سه هافبک مرکزی خود را به زمین فرستاد، با این تفاوت که سروش رفیعی روی نیمکت نشست و باکیچ به همراه سرلک و خدابندهلو در ترکیب ثابت قرار گرفتند. اما عملکرد ضعیف نیمه اول و دریافت دو گل، منجر به تعویض باکیچ و خدابندهلو شد و سروش این بار به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت.
در آخرین بازی مقابل خیبر، اوسمار بار دیگر به زوج باکیچ و سروش روی آورد، اما هر دو بازیکن در نیمه دوم تعویض شدند؛ سروش در دقیقه ۵۹ و باکیچ در دقیقه ۷۵ جای خود را به سرلک داد. با این حال، شکست دیگری در کارنامه مرد برزیلی ثبت شد که نشان میدهد تیم او در میانه میدان با مشکل حادی مواجه است.
افت همزمان چهار هافبک کلیدی
نکته حائز اهمیت این است که هر چهار هافبک میانی اصلی که اوسمار در ۱۳ بازی اخیر پرسپولیس از آنها استفاده کرده است (سروش رفیعی، مارکو باکیچ، میلاد سرلک و محمد خدابندهلو)، در فرم خوبی نیستند و در دوران افت به سر میبرند. همین امر موجب شده است که هیچکدام از جابهجاییها در ترکیب ابتدایی یا تغییرات حین بازی، نتیجه مطلوب را به ارمغان نیاورد و اوسمار در این منطقه مهم از ترکیب تیمش دچار سرگشتگی و آشفتگی کامل شده است.
چالش ترکیب در آستانه دیدار با ذوبآهن
با توجه به محرومیت مارکو باکیچ و احتمال نیمکتنشینی سروش رفیعی به دلیل حواشی اخیر، اوسمار در آستانه دیدار با ذوبآهن با چالش جدی در چینش خط میانی مواجه است. طبق روال گذشته، زوج سرلک و خدابندهلو میتوانند به میدان بروند (در صورتی که مصدومیت اخیر سرلک جدی نباشد)، اما واقعیت این است که هر دو بازیکن در شرایط ایدهآلی به سر نمیبرند. از سوی دیگر، رضا شکاری در دقایق کوتاهی که مقابل خیبر بازی کرد، نمایش امیدوارکنندهای داشت و این احتمال وجود دارد که جایگزین خدابندهلو در ترکیب اصلی شود.
اگر شکاری در پست هافبک هجومی، جلوی دو هافبک میانی بازی کند، اوسمار باید یکی از بازیکنان خط حمله (نظیر علیپور یا سرگیف) را نیمکتنشین کند که احتمال نیمکتنشینی علیپور بیشتر است. همچنین، در صورت بازگشت اورونوف و فیکس شدن عمری در جناح راست، محمودی جوان نیز میتواند به رقابت با مهاجمان اضافه شود.
معمای عنایتزاده؛ فرصتسوزی برای هافبک جوان؟
پرسپولیس در فصول اخیر، همواره از حضور هافبکهای میانی متعددی بهرهمند بوده، اما هیچیک از آنها هافبک دفاعی تخصصی نبودهاند. با وجود جدایی سعید مهری و افت یاسین سلمانی، علیرضا عنایتزاده جوان نیز فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرده است. این بازیکن که فصل قبل در چند مسابقه تحت هدایت مربیان قبلی نمایشهای قانعکنندهای ارائه داده بود، در دوره اوسمار نیز به ندرت به میدان رفته است. او تنها در نیمه نخست بازی با فجر به عنوان مدافع راست مورد استفاده قرار گرفت و در پست تخصصی خود (هافبک میانی) دقایق بسیار کوتاهی مقابل سپاهان و پیکان بازی کرده است. این سؤال مطرح میشود که چرا اوسمار در شرایط فعلی به این بازیکن جوان اعتماد نمیکند، حتی اگر هافبک دفاعی تخصصی نباشد؟
چرا تغییر سیستم به تعویق میافتد؟
در حالی که اوسمار با استفاده از دو هافبک مرکزی به نتایج دلخواه دست نیافته، ابهام درباره عدم تغییر سیستم و عدم استفاده همزمان از سه هافبک مرکزی در ترکیب تیمش وجود دارد. اگرچه در دو مسابقه، او سه هافبک میانی را به صورت همزمان به میدان فرستاد که یکی از آنها متمایل به جناحین و در واقع هافبک کناری بود، اما هیچگاه سه هافبک مرکزی به صورت کلاسیک برای تقویت کمربند میانی به کار گرفته نشدهاند. شاید اوسمار بتواند با استفاده از سیستمی مانند ۴-۳-۲-۱ یا ۴-۲-۳-۱ شرایط مرکز تیمش را بهبود بخشد؛ چرا که پرسپولیس در بسیاری از بازیها از این منطقه آسیب دیده و گلهای دریافتی نیز غالباً از همین ناحیه به ثمر رسیده است. البته در شرایطی که بیشتر هافبکهای میانی پرسپولیس در افت هستند، شاید تغییر سیستم به تنهایی کافی نباشد، اما حداقل تراکم بیشتر بازیکنان در مرکز زمین میتواند قدرت بازپسگیری توپ را افزایش داده و آسیبپذیری تیم در ضدحملات را کاهش دهد.