اوسمار بمب ترکاند! راز شکستن بن بست قلب پرسپولیس فاش شد؟
اوسمار ویرا در پرسپولیس با سردرگمی تاکتیکی، تغییرات ترکیب و چالش هافبکها در لیگ برتر روبروست.
اوسمار ویرا، سرمربی برزیلی پرسپولیس، در حالی با چالش بزرگی در چینش میانه زمین تیمش دست و پنجه نرم میکند که با وجود اعمال تغییرات گسترده در ترکیب و آرایش هافبکها، همچنان به فرم ایدهآل دست نیافته و ناکامیها ادامه دارد. این سردرگمی تاکتیکی، به معضلی جدی برای سرخپوشان تبدیل شده است.
جستجوی بیپایان برای زوج ایدهآل در میانه میدان
از ابتدای دوران سرمربیگری اوسمار، منطقه میانی زمین پرسپولیس شاهد بیشترین تغییرات طی هفت بازی گذشته بوده است. در نخستین دیدار تحت هدایت او مقابل استقلال خوزستان، زوج سروش رفیعی و مارکو باکیچ در سیستم 1-1-4-4 به میدان رفتند، اما مصدومیت زودهنگام باکیچ در نیمه اول، میلاد سرلک را در دقیقه 32 راهی میدان کرد.
پس از آن، در بازی با شمسآذر در قزوین، مطابق انتظار زوج میلاد سرلک و سروش رفیعی تشکیل شد که مهدی خدابندهلو از دقیقه 60 بهجای رفیعی به زمین رفت. این ترکیب در دربی پایتخت نیز تغییری نداشت و هیچکدام از این دو هافبک در جریان بازی تعویض نشدند. در مسابقه بعدی، با محرومیت سروش رفیعی، مهدی خدابندهلو جای او را از ابتدا در زمین گرفت و کنار میلاد سرلک بازی کرد که پرسپولیس با این زوج برنده از زمین خارج شد.
مقابل آلومینیوم اراک، سروش رفیعی به ترکیب بازگشت و کنار میلاد سرلک بازی کرد و هیچکدام از این دو بازیکن تعویض نشدند. در آخرین بازی نیمفصل نخست برابر مس رفسنجان نیز ترکیب میانه میدان تغییری نکرد و سروش رفیعی در دقیقه 89 جای خود را به مهدی خدابندهلو داد.
چرخه تغییرات و نتایج متناقض در نیمفصل دوم
با آغاز نیمفصل دوم، اوضاع میانه زمین برای پرسپولیس همچنان دستخوش تغییرات بود. در دیدار مقابل فجر سپاسی، پرسپولیس عقب افتاد و مهدی خدابندهلو این بار زودتر و در دقیقه 80 جای سروش رفیعی را گرفت، اما نتوانست تغییری در نتیجه ایجاد کند و اولین شکست اوسمار در شیراز رقم خورد. برای بازی با سپاهان، اوسمار هر سه هافبک میانی مورد استفاده خود در دیدارهای قبلی را به زمین فرستاد، اما از میلاد سرلک و مهدی خدابندهلو راضی نبود و بین دو نیمه تعویضشان کرد که این تغییرات نتیجه داد و پرسپولیس به بردی شیرین دست یافت. مارکو باکیچ نیز از ابتدای نیمه دوم در این بازی به میدان رفت تا به چرخه بازیکنان اصلی بازگردد.
از بازی با فولاد و با بازگشت باکیچ به فرم ایدهآل، این بازیکن با سروش رفیعی زوجی را تشکیل دادند، اما اوسمار بین دو نیمه مهدی خدابندهلو را بهجای رفیعی به میدان فرستاد که اوضاع بهتر نشد و سرخپوشان شکست تلخ و سنگینی را متحمل شدند. مقابل چادرملو نیز دوباره زوج باکیچ و سروش در مرکز زمین شکل گرفت و با برتری خفیف و پیروزی آرامشبخش، هیچکدام از آنها تعویض نشدند.
در دیدار مقابل ملوان در انزلی، ورق برای بازیکنان اصلی مرکز خط میانی برگشت و اوسمار که ظاهراً از زوج سروش و باکیچ راضی نبود، بین دو نیمه هر دو بازیکن را از زمین بیرون کشید تا میلاد سرلک و مهدی خدابندهلو بازی کنند. اما با وجود میدانداری و مالکیت توپ، تیمش موقعیتی خلق نکرد و شکست دیگری را متحمل شد. تغییرات اوسمار مقابل گلگهر نیز ادامه یافت و مانند بازی با سپاهان، او هر سه هافبک مرکزیاش را به زمین فرستاد، با این تفاوت که سروش رفیعی روی نیمکت نشست و باکیچ به همراه میلاد سرلک و مهدی خدابندهلو فیکس شدند. اما افتضاح نیمه اول و دو گلی که تقریباً به یک شکل دریافت شد، باعث شد باکیچ و مهدی خدابندهلو تعویض شوند و سروش رفیعی این بار بهعنوان بازیکن تعویضی به زمین رفت.
در آخرین بازی مقابل خیبر، اوسمار دوباره به زوج باکیچ و سروش رفیعی بازگشت، اما هر دو بازیکن در نیمه دوم تعویض شدند. سروش در دقیقه 59 از زمین بیرون رفت و باکیچ در دقیقه 75 جای خود را به میلاد سرلک داد، اما شکست دیگری در کارنامه مرد برزیلی ثبت شد تا مشخص شود تیم او در میانه میدان با معضلی حاد روبهروست و هنوز علاجی برای آن پیدا نشده است.
هافبکهای کمفروغ: معضل اصلی پرسپولیس
نکته مهم اینجاست که هر چهار هافبک میانی اصلی که اوسمار در 13 بازی اخیر پرسپولیس از آنها استفاده کرده، یعنی سروش رفیعی، مارکو باکیچ، میلاد سرلک و مهدی خدابندهلو، همگی در فرم ایدهآل خود به سر نمیبرند و دوران افت را سپری میکنند. به همین دلیل، هیچکدام از جابهجاییها در ترکیب ابتدایی یا تغییرات حین بازی، جوابگوی نیازهای تیم نبوده و ظاهراً اوسمار در این منطقه مهم از ترکیب تیمش دچار سرگشتگی و آشفتگی کامل است و راهی برای رسیدن به موفقیت پیدا نمیکند.
آرایش احتمالی پرسپولیس مقابل ذوبآهن
بازی با ذوبآهن در پیش است و با توجه به تغییرات متعدد اوسمار در میانه میدان تیمش طی بازیهای قبلی، اصلاً مشخص نیست او چه نقشهای در سر خواهد داشت. برای این بازی، مارکو باکیچ محروم است و در دسترس نیست و احتمالاً با توجه به درگیری سروش رفیعی و تنبیهش، او نیز از ترکیب اصلی دور خواهد ماند. طبق قاعده، اوسمار باید به زوج میلاد سرلک و مهدی خدابندهلو رو بیاورد (اگر مصدومیت اخیر میلاد سرلک جدی نباشد)، اما واقعیت این است که هر دو بازیکن فرم خوبی ندارند. از سوی دیگر، رضا شکاری در دقایق کوتاهی که مقابل خیبر بازی کرد، نمایش امیدوارکنندهای داشت. بدین ترتیب، شاید شکاری جای مهدی خدابندهلو را در ترکیب اصلی بگیرد.
اگر هم قرار باشد شکاری جلوتر از دو هافبک میانی ذکر شده بازی کند، اوسمار باید از بین علیپور و سرگیف یکی را بیرون بنشاند که احتمال نیمکتنشینی علیپور بیشتر است. در عین حال، اگر اوستون اورونوف به ترکیب برگردد و محمد عمری در جناح راست فیکس شود، محمودی جوان نیز رقیب تازهای برای سرگیف و علیپور خواهد بود.
جایگاه نامشخص استعدادهای جوان و تخصصی
پرسپولیس در فصل گذشته و این فصل، با وجود داشتن هافبکهای میانی متعدد، فاقد یک هافبک دفاعی تخصصی بوده است. چه در نقل و انتقالات تابستانی و چه در پنجره زمستانی، بازیکنی در این پست جذب نشد. با وجود این، بعد از جدایی سعید مهری و افت عجیب یاسین سلمانی، به علیرضا عنایتزاده جوان هم بازی نرسید. این بازیکن که فصل قبل در چند مسابقه تحت هدایت گاریدو و کارتال نمایشهای قانعکنندهای ارائه داده بود، در دوره سرمربیگری هاشمیان اصلاً بازی نکرد، آن هم در شرایطی که همواره نامش در فهرست تیم بود. اوسمار نیز از این بازیکن خیلی کم استفاده کرده است. او در نیمه نخست بازی با فجر در شیراز بهعنوان مدافع راست مورد استفاده قرار گرفت و بین دو نیمه تعویض شد. عنایتزاده در پست خودش دقایقی بسیار کوتاه مقابل سپاهان (89 به بعد) و حدود 15 دقیقه مقابل پیکان بازی کرده است. البته عنایتزاده هم هافبک دفاعی نیست، اما سؤال اینجاست که چرا اوسمار در شرایط فعلی به این بازیکن جوان اعتماد نمیکند؟
پرسش از تغییر سیستم: آیا راهحل در تاکتیک است؟
در شرایطی که اوسمار با میدان دادن به دو هافبک مرکزی نتیجه نگرفته، مشخص نیست چرا تغییر سیستم نمیدهد و بهصورت همزمان از سه هافبک مرکزی در ترکیب تیمش استفاده نمیکند. البته در دو مسابقه او سه هافبک میانی را به صورت همزمان به میدان فرستاد که یکی از آنها متمایل به جناحین بود و در واقع هافبک کناری به حساب میآمد، اما هیچوقت نشده که سه هافبک تخصصی در میانه زمین حضور داشته باشند و کمربند مرکز زمینش را اینطور سفت کند. شاید اوسمار بتواند با استفاده از سیستم 1-3-2-4 شرایط مرکز تیمش را بهبود بخشد، چراکه در بسیاری از بازیها از این منطقه آسیب دیده و بعضاً گلهای دریافتی از این ناحیه اتفاق افتاده است. البته در شرایطی که بیشتر هافبکهای میانی پرسپولیس در افت هستند، شاید این تغییر سیستم هم جواب ندهد، اما حداقل اینکه با تراکم بیشتر بازیکنان در مرکز زمین، هم قدرت بازپسگیری توپ از حریف بیشتر میشود و هم تیم در ضدحملات آسیبپذیر نخواهد بود.