سرآمد انتخاب هوشمندانه

فوری و باورنکردنی: رونالدو و ویری، زوج رویایی اینتر، در یک قاب! این اتفاق جهان فوتبال را شوکه کرد.

تجلیل اینترمیلان از رونالدو نازاریو و کریستین ویری، اسطوره‌های فوتبال در سن‌سیرو

ورزشگاه سن‌سیرو دیشب شاهد بازگشت پرافتخار شماره‌های ۹ و ۳۲ افسانه‌ای، رونالدو نازاریو و کریستین ویری، بود و باشگاه اینترمیلان با شکوهی تمام از این اسطوره‌های خود تجلیل کرد. این رویداد پیش از آغاز دیدار حساس اینتر و بودو گلیمت، لبخند را بر لبان نه تنها هواداران نراتزوری، بلکه تمامی عاشقان فوتبال در سراسر جهان نشاند.

زوج رویایی با جادویی فراموش‌نشدنی

این زوج رویایی، در دوران اوج خود تنها ۱۱ بار فرصت یافتند تا همزمان با پیراهن افعی‌ها در میدان حضور داشته باشند. اما در همان مدت کوتاه، با هر لمس توپ جادو می‌کردند و با هر گل و شادی پس از آن، شور و هیجانی وصف‌ناپذیر را در دل اینتریست‌ها برمی‌انگیختند. رونالدو با ترکیب بی‌نظیر تکنیک ناب و سرعت انفجاری، به شکلی عمل می‌کرد که پیش از او هرگز دیده نشده بود و به معنای واقعی کلمه «متفاوت» بود.

آمار خیره‌کننده: ۱۸ گل در ۶۶۷ دقیقه

دقیق‌تر که بررسی کنیم، رونالدو و ویری تنها ۶۶۷ دقیقه در کنار هم در مستطیل سبز دویدند، اما خروجی آن‌ها فراتر از حد تصور بود: در مجموع ۱۸ گل به ثمر رساندند که سهم هر کدام دقیقا ۹ گل بود. این یعنی به طور میانگین، مریخی و بوبو هر ۳۷ دقیقه یک بار لرزه بر اندام حریفان می‌انداختند و میراثی ماندگار از قدرت تهاجمی خود به جا گذاشتند.

میراث جاودانه: نبوغ مریخی و غریزه گلزنی بوبو

درخشش رونالدو وقتی با قدرت بدنی و غریزه گلزنی ذاتی ویری (که ۱۲۳ گل در ۱۹۰ بازی با پیراهن نراتزوری به ثمر رساند) همراه می‌شد، تعریف‌کننده یک عصر خاص در اینتر بود؛ عصری که در حافظه جمعی نسل‌های مختلف هواداران اینتر حک شده است. جمله «هرگز چیزی شبیه به آن ندیده بودیم» بازتاب‌دهنده تأثیر عمیق جادوی مریخی بر فوتبال دوستان است.

ادای احترام ویژه در سن‌سیرو

در مراسم پیش از بازی برگشت پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۶-۲۰۲۵، هواداران نراتزوری این شانس را داشتند که دوباره این دو اسطوره را در کنار هم در میانه میدان ببینند. قدم زدن آن‌ها روی چمن سن‌سیرو و نگاه دوباره‌شان به سکوهای مملو از جمعیت، لحظه‌ای فراموش‌نشدنی بود. این بازگشت با یک مراسم تجلیل ویژه همراه شد که طی آن پیراهن‌های نمادین نراتزوری با شماره‌های ۹ و ۳۲ به آن‌ها اهدا گردید. این ادای احترامی شایسته به دو اسطوره‌ای بود که فصلی واقعاً فراموش‌نشدنی را در کتاب تاریخ این باشگاه بزرگ به نگارش درآوردند. اگرچه مصدومیت‌ها اجازه نداد این زوج مدت بیشتری در کنار هم بازی کنند، اما همان حضور کوتاه کافی بود تا نامشان برای همیشه در تالار افتخارات اینتر جاودانه شود.

ارسال نظر